Koos Schuur (1915-1995)

Januarie 11, 2010 in Sonder kategorie

        

       Aarzelende minstreel

       Ik zou zoo graag nog het verhaal vertellen
       van den zwaan, die stierf op ‘t water.
       van het kleine kind, en later
       van den dwerg met koopren bellen,
       van de vrouw die op een nacht
       weenend voortliep door het woud,
       van een winter wit en koud —

       maar dan zou ik onverwacht
       moeten eindgen en de stilte
       zou dan om u hangen als een kilte
       en ge vond uw handen leeg …

       Koos Schuur (1915-1995)
       uit: Herfst, hoos en hagel (1946)

Sien ook artikel in De Volkskrant

6 antwoorde op Koos Schuur (1915-1995)

  1. louisna het gesê op Januarie 11, 2010

    Sorry Vuurklip. Dis net: die heel mooiste gedig in Nederlands klink vir my mediocre op die oor in vergeyking met enigiets in Afrikaans.

  2. Ook orraait, ouboet.

    Hou maar verby …

  3. louisna het gesê op Januarie 11, 2010

    Maak so. ‘n Hollander het my eenkeer in Rio by ‘n kongres die moer in gemaak. Ek dink dit dra by tot my gevoel.

  4. carinp het gesê op Januarie 11, 2010

    Ag nee ouboet… is jy nou ‘n anti-Hol?;)

  5. louisna het gesê op Januarie 11, 2010

    Nee, net die Holle se taal streel nie my gemoed nie.

Laat 'n Antwoord

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie.