‘n Opwindinde tyd

September 22, 2011 in Sonder kategorie

Somtyds as ek in die verkeer sit oppad huis toe, en een of ander oorspeelde pop-tune van een op ander oorspeelde pop-artist is op die radio, wens ek my lewe was meer opwindend en minder allerdaags. Jy weet, nie so vrek boring soos wat dit op daardie oomblik voel nie. Dan wens ek ek was nie maar soos enige ander 22-jarige nie, en dat my lewe regtig bietjie meer oemf gehad het.

Dit was weer so gewees so tweee weke terug. Elke dag gaan ek maar klas toe, werk toe, winkels toe, na my ouma toe, na my vriende toe, na my huis toe. En die volgende dag weer. So vervelig was dit dat ek uitgesien het om ‘n week lank my Au pair kiddies te gaan oppas terwyl hul ouers Parys toe is vir die week. (In my oë skree hierdie desperasie vir opwinding)

Die week gaan mal. Soggens kinders by die skool aflaai, kos maak, buitemuurse aktiwiteite, bed tyd stories, en dan natuurlik moet ek my eie klasse ook tussendeur bywoon. Teen  Saterdag is ek poot uit en opgewonde vir hul ouers om terug te kom. So uur voor die vliegtuig land loop ek en kleinste toe maar af parkie toe. Ons ruik aan die heerlike lente blomme en sing liedjies.

“jy is so lekker vet, Ek hou daarvan” sê die toe vir my. Verondwaardig sê ek toe vir hom, “ek is nie vet nie”. “jy is ja…maar ek hou daarvan.” Ek laat dit toe maar net gaan. By die parkie sê hy toe weer vir my. “jy is lekker vet. My ander Au Pair was te maer!”  Ek ontken weer aan hom (en seker aan myself ook) “ek is NIE vet nie.” Hy lag vir my. “jy is so vet jy kan nie eers deur die tires pas nie!”

(Jy weet waarvan hy praat. Dit is daai struktuur op ‘n speel park waar hul drie moterbande op mekaar sit, so 50cm uit mekaar, sodat die KINDERS daar deur kan klouter.)

Dis net daar wat ek toe besluit. EK KAN.

Op met die Jungle Gym, en af met die bande met my sonrok. My een been is deur, die ander een volg kort daarna, ek wurm my onderlyf deur die eersteband met my bene half gebuig. My bors en kop nog bo die eersteband. Ek forseer my bene reguit en hul raak nou aan die grond. Enigste probleem, my boude sit tussen band een en twee, maar my oorseende borsmaat sit vas binne band een. My arm nutuurlik hoog in die lug en ek kan nie roer nie. Kleinste lag vir my. “ek gaan jou kom kielie!”

Watter keuses het mens dan?Hy kan my nie kom kielie nie, ek sal myself beseer! Ek sal my self nou net hier moet deur druk.

Lang storie kort, my linkerkant van my lyf is blou, en ek is nog steeds ‘n bietjie styf. Die ouers is terug maar op dag een wat ek my broer hul se huis begin oppas verloor ek hul babahondjie en soek die hele Belville deur met posters wat groot asseblief hulp vra. Gister breek my kar toe, en ek saam met die amerikaanse familie wat tans hier kuier sukkel in mainroad af vir parte, sodat ons die stuk blik kan fix met my naaldwerk tools. Van vanaand tot sondag het ek 3 partydjies, en volgende week vlieg ek op Johannesburg toe om by SA fashion week te gaan deelneem. Tussendeur slaan ek 23 en het ‘n oordosis projekte wat moet ingaan. Erens in volgende week het ek ‘n blind date met ‘n 35-jarie man wat my pa blykbaar vir my gereel het, en my Au Pair mamma het gevra dat ek ekstra skofte werk, want haar maand is besig.

Dis sulke tye wat ek in die verker sit en glimlag. My lewe is weer propvol dinge en geleenthede vir pret. Wie weet wat dit als sal inhou, en wat ek oor ‘n maand sal dink waneer ‘n oorspeelde pop-tune oor die radio speel.

1 antwoord op ‘n Opwindinde tyd

  1. *grin*

    Daai kleintjie het vir jou ore aangesit! – dis nice!

Laat 'n Antwoord

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Vereiste velde word aangedui as *.