Jy blaai in die argief vir skildery.

Lewies do it yourself

Augustus 13, 2013 in Uncategorized

 

Nadat ons so ‘n ruk hier in die nuwe huis is en die uitpakkery vorder, raak dit tyd om die skilderye op te hang.

 “Lewies!!” roep Vroukie.

 “Ja Vroukie, wassit?”

 “Ons moet begin om ons skilderye op te hang. “

 Lewies stem saam en beveel aan dat die grootste skildery eerste opgehang word, deels as’n loodsprojek om die omvang van die hangery te bepaal en ook om ‘n statement te maak: dis nou ons huis dié.

 Nadat ‘n geskikte hangplek geidentifiseer is, moet die posisie van die skildery bepaal word. Lewies hou die skildery teen die muur en Vroukie staan op ‘n afstand. Dan sê sy  “Bietjie links, nog, nog, nee, dis te veel” en dan sê sy “Bietjie regs, nog, nog, nee, dis te veel” Nadat diie links en regs aksis bepaal  is, is dit tyd vir op en af. “Bietjie opper, nog,nog, nee dis te veel” en dan weer” Bietjie affer, nog, nog, nee dis te veel”

 “Vroukie”, sê Lewies, “ons moet die skildery nie so hoog hang nie. Kyk na die muur waarteen dit gaan hang as ‘n negatiewe ruimte waarin die skildery sigself gaan presenteer as fokuspunt in hierdie ruimte en om die beste uit die komposisie  van die skildery versus die ruimte te kry moet mens die optiese eerder as die visuele middelpunt beklemtoon, om sodoende  ‘n faux trompe l’oeil  te bewerkstellig wat dan die komposisie van die skildery teen die muur sal uitlig”

 Vroukie kyk Lewies vreemd aan. Dan sê sy pront: “”Lewies, jy praat kaf”  (Sy sê nie “kaf” nie, maar ter wille van die sensitiewe leser vervang ek die  drie-letter woord wat sy wel gebruik het met ‘n gelykklinkende eufemisme.)  Nou volg hier ‘n geredekawel die kant toe en daai kant toe totdat Lewies sê:  “Nou goed. Dan hang ons die flippen skildery daar bo in die lug”  (Lewies het nie ‘flippen’gesê nie, maar ‘n ander  gelykklinkende woord wat liefs verswyg sal word)

 Met hierdie taak op hande gaan haal Lewies die nodige gereedskap, boor,  betonboorpunt, plastiese muurproppie, skroef, skroewedraaier, hamer,tang, Stanley mes, staalliniaal, waterpas, masking tape, elektriese koord,leer, stofsuier. Ja nee, dis al wat nodig is.

 Lewies het skaars begin boor toe hy besef dat hy geen hond gaan haar-af maak met die stomp boorpunt nie. Gelukkig is Hermanus Hardware net om die draai. Hulle het ‘n gepaste boorpunt in voorraad en is gewillig om dit aan Lewies te verkwansel, mits hy dit kontant koop aangesien hulle nie kredietkaarte aanvaar nie. Ongelukkig is Lewies se gatsak platsak, gelukkig is die ABSA outomaat net om die draai en gelukkig is Lewies se fondse daar  nog likied.

 Die nuwe boorpunt woerts blitsig in die muur in . Lewies kan dit nie weerstaan nie, hy boor die gat totdat dit nie kan dieper nie. Hy vryf sy hande tevrede saam. Hond se kierie! So moet ‘n boor boor!  Hy sit die groen plastiese muurproppie in die gat en voel effe onrustig dat die proppie so los in die gat pas, maar dink dat dit sal uitsit en vasskop as hy ‘n skroef indraai. Lewies tik die proppie met die hamer, net om die sien hoe dit in die gat in die muur in verdwyn. Maar die gat is diep, en sal seker ‘n tweede, en dikker, proppie kan akkommodeer. In al die blikkies en botteltjies en boksies in die garage is daar egter nie ‘n dikker proppie nie. Gelukkig is Hermanus Hardware net om die draai en daar vind Lewies die regte grootte proppie. Hy koop sommer twee pakkies, net vir die wis en die onwis.  Die nuwe proppie pas lekker styf in die gat en verdra ‘n stewige tik met hamer om diep genoeg ingedryf te word.

Nou net ‘n skroefie indraai en Bingo! Bob is jou oom! Lewies krap en skrop in al wat ‘n botteltjie en blikkie en boksie  in die garage is. Al wat hy kry is ‘n handvol ou geroeste en gebuigde houtskroewe, heeltemal te dik vir die doel. Gelukkig is Hermanus Hardware net om die draai en gelukkig het hulle ‘n verskeidenheid skroewe in voorraad. Lewies koop sommer twee pakke van die regte grootte, vir die wis en die onwis.

 Die skroefie draai maklik in die proppie in en een, twee, drie, daar hang die eerste skildery in die nuwe huis, bevestiging dat Lewies en Vroukie nou hul voete in die nuwe holte het.

 Lewies vat die leer terug garage toe. Hy pak die boor weg en sit die nuwe boorpunt waar hy dit weer behoort te kry as die nodigheid daar is. Hy pak die elektriese koord weg, die skroewe en muurproppies, die hamer, die skroewedraaier, die stofsuier, hamer,tang, Stanley mes, staalliniaal, waterpas, masking tape,leer, stofsuier. 

  Elkeen op sy plek. Lewies vee die sweet van sy gesig af en smag na ‘n koue bier.

 As hy in die huis inkom, sien hy Vroukie staan nabetragtend voor die skildery.Sy kyk stip daarna. Dan tree sy een klein treetjie na regs. Sy kyk weer stip daarna. Dan tree sy twee klein treetjies na links. Sy kyk weer stip na die skildery. Daar is ‘n frons op haat gesig. Dan sê sy : “Lewies” “Ja Vroukie, wassit?”  antwoord Lewies  lugtig.

 “Wat is daai ding wat jy gesê het van optiese something?”

 “Jy bedoel  ‘Kyk na die muur waarteen dit gaan hang as ‘n negatiewe ruimte waarin die skildery sigself gaan presenteer as fokuspunt in hierdie ruimte en om die beste uit die komposisie  van die skildery versus die ruimte te kry moet mens die optiese eerder as die visuele middelpunt beklemtoon, om sodoende ‘n faux trompe l’oeil  te bewerkstellig wat dan die komposisie van die skildery teen die muur sal uitlig?”

 “Ja, netso. Jy het die skildery te hoog gehang. Jy moet hom laer hang”