Konteks

Maart 17, 2011 in Sonder kategorie

Vanoggend op pad werk toe luister ek na die nuus op RSG.

Een van die insetsels gaan oor water meters wat nou in ‘n township installeer is, en hoe verbaas! die inwoner was toe sy die aand by die huis kom en hierdie blinknuwe meter sien.

 

Daar word toe nou verder oor die sosio-ekonomiese aspekte hiervan bespiegel en hoe hierdie inwoner dan nou die water gaan bekostig uit haar stat stoela (sic).

Terwyl ek nou – soos gewoonlik – probeer woorde opsoek waarmee ek bekend is en wat “klink soos” wat ek so pas gehoor het, dring die konteks van die artikel tot my deur, en ek besef “stat stoela” moet dan seker dieselfde beteken as “gawwer mint allau wins”?

Lottering en Dodds

Maart 14, 2011 in Sonder kategorie

Gister hierdie storie gehoor vir die waarheid.

Destyds toe Pretoria beplan is, is daar soos met meeste dorpe, die begraafplaas so ‘n ent weg uit die dorp geplaas.

Toe die mense weer hulle oë uitvee, is die begraafplaas BINNE die dorp soos dit uitbrei daar na die weste toe, en daarmee saam die trem netwerk.

Lottering, wat destyds vir die Elektriese Afdeling van die stadsraad gewerk het, se taak was om instandhouding te doen op die  tremlyne – sekerings wat blaas, laste wat slyt, ens.

Die onderhouds-afdeling was gestasioneer binne die ou trem-loods, en aangesien die trem netwerk toe nou al tot by die begraafplaas strek, word daar besluit om ‘n motorfiets met ‘n syspan aan Lottering uit te reik, waarmee hy en sy handlanger kon uitry en herstelwerk/onderhoud gaan doen.

Binne die syspan was bokse sekerings, laste, gereedskap en ander dergelike toerusting, ‘n skuifleer aan die kant en dan bo-op hierdie pakkaas, Lottering se handlanger. Dit was ‘n heel effektiewe opset en het die herstel reaksie-tyd aansienlik verbeter.

Eendag is hulle op pad terug tremloods toe, en met dié dat hulle die laaste draai binnegaan, kom Dodds net mooi van voor af met sy motor – hy het altyd gery na ‘n ander afdeling se teekamer 10-uur – op pad terug kantoor toe.

Lottering besef toe as hy nie een of ander ontwykings-aksie pleeg nie, hy en Dodds mekaar vandag per ongeluk gaan ontmoet, aangesien laasgenoemde die draai so nou gesny het dat hy nou heeltemal aan die verkeerde kant van die pad was.

Met ‘n verbete poging word die motorfiets na regs geswaai, en jaag hulle diagonaal oor die kruising reguit by die deur in van ‘n kafee oorkant die pad. Gelukkig was die kafee-gebou se hoek afgesny aan die voorkant en beide deure oop, sodat die motorfiets en syspan net mooi deur die kosyn pas. Die motorfiets kom toe onder bedwang net toe die voorkant van die leer so ‘n ligte DONK! stamp teen die Griek se toonbank.

Net om te wys wat ‘n alledaagse gebeurtenis hierdie in sy lyn van werk is, staan Lottering toe regop op die fiets se voetstutte, leun vorentoe oor die fiets se handvatsels, slaan met sy twee hande op die toonbank en sê: ”’n Pakkie sigarette asb”.

Hy was net terug by die tremloods, toe bel Dodds: ”Some jolly good evasive action there, my boy!”.

Voorsate

Maart 4, 2011 in Sonder kategorie

Daar is al voorheen navraag gedoen in kommentare of ek en PG familie is. Wanneer ons dan skuld erken – ons is broers – sou ‘n opvolg kommentaar wees dat ons soortgelyk skryf. Ons verkies om die woord “styl” hier uit te hou.

 

Toe dag ons – sonder om bymekaar af te kyk – om iets te blog oor dieselfde onderwerp, en dan self te sien of bostaande observasie waar is.

So nou die aand beantwoord tannie Una daardie eeue oue vraag wat elke mens sedert voorskool al mee worstel “Ma, waar kom ek vandaan?”

 

Nou blyk dit dat alhoewel beide ons ouers se vanne van Nederlandse afkoms is, ons stamvader nie uit Europa hier aangekom het nie.

 

Die eerste Jonker in Suid-Afrika, was Adolph, wat op 26 Junie 1760 in die huwelik bevestig is. Duidelik het Adolph sy vrou baie goed geken teen daardie tyd, aangesien sy seun Johannes, 3 maande na die troue gebore is.

 

Sy ouers was ‘n Jonker van Makassar en ‘n Rosetta van Java. 

 

Makassar op die Sulawesi-eiland  is deel van Oos-Indonesie, waar Java in die suidelik strook lê – ‘n goeie 1000km uitmekaar soos die kraai vlieg, of in daai tyd seker “soos die boot seil”.

 

Die VOIC was sedert 1602 hier gevestig, dus was Adolph se pa heel moontlik ‘n bemanningslid op een van die inter-eiland kruie-en-speserye bote, wat besluit het hy het nou genoeg in die boot geskud, en soek nou bietjie vastigheid onder sy voete. Hy gaan Java toe.

 

Hy het in elk geval gehoor die koffie is lekker daar, en is hoeka nou al goed teë vir neutmuskaat.

 

Alhoewel (of dalk as gevolg daarvan?) die Hollanders reeds in die vorige eeu in daardie omgewing per skip begin handel dryf het – dis juis vir hierdie roete dat hulle die Kaap benodig het om voorraad in te neem – moet mens wonder of hierdie Rosetta wel van suiwer Europese afkoms was.

 

Hoe dit ook al sy, die eg Suid-Afrikaanse gedagte van boetedoening het by my opgekom of daar nie dalk voordeel te trek is hieruit nie. Bv:


  • Doen aansoek om ‘n Hollandse paspoort.
  • Vind uit of die perseel waar Rosetta grootgeword het nie dalk nou ‘n uiters winsgewende koffie-plantasie is nie, en sit ‘n grond-eis in.
  • Indien sy wel ‘n plaaslike dame was, doen aansoek om tot voorheen-benadeeldes verklaar te word en eis ‘n skuldvergoedings-toelae.

  

Heel leuk idee vind ik! Of toch niet? 

 

Saving the forests

Februarie 21, 2011 in Sonder kategorie

In a previous post, the intelligibility of words were shown to be quite tolerant to misspelling, as long as the correct first and last letter remained in place. This is due to the brain “recognizing” words rather than “reading” it.

The above lack of proper spelling does not in any way make writing or reading easier or more compact; it only shows tolerance for poor spelling. A good vocabulary is still required in order to recognize the “creatively spelled” words and read them fluently.

 

Other than our own mining language, fanigalo – which has recently been reported as being phased out – attempts have been made to arrive at a universal language.

 

“Esperanto” is probably the most widely known, where, regardless of the origin of the user, the same rules apply. E.g. all nouns end on an “o”; a “j” is added at the end of a noun to make it plural; adding an “n” to a noun makes it the objective of the sentence, etc.

 

La hundo amos la katon – The dog loves the cat

 

Global village language efforts have however not taken off in a big way, and Esperanto is more of an intellectual/fun exercise, rather than a practical solution to the masses.

 

But here is a genuine attempt by the Germans to introduce some brevity into writing, from their perspective. In the long term, this should save quite a bit of paper.

 

Zis kould vork, ja?

 

With Europe moving to unity, experts agree that the English language should become the official Euro-tongue, thus further helping Europe become an amorphous blob.

 

The Germans have wholeheartedly agreed, but added that the current English language does leave room for improvement. They have therefore put forward a five-year plan to develop a “EuroEnglish”.

 

In the first year, “s” will replace the soft “c” and “k” will replace the hard “c”.

 

Not only will this klear up konfusion and make the life of a sivil servant easier, but also komputer keyboards will need one less key.

 

There will be growing publik enthusiasm in the sekond year, when the troublesome “ph” will be replased with an “f”. This will make words like “fotograf” 20 per sent shorter.

 

In the third year, public akseptanse of the new spelling kan be expekted to get to a stage where more komplikated alterations are possible. So double letters will be removed to inkrease the likelihod of akurate speling. And the horible mes of the silent “e” wil be banished.

 

By the fourth yar, people wil be reseptiv to steps like replasing “th” by ”z” and “w” by “v”.

 

During ze fifz yar, ze unesesary “o” kan be dropd from vords kontaining “ou” and similar modifikations vud of kors be aplid to ozer kombinations of leters.

 

After ze fifz yar, ve vil hav a sensibl riten styl. Zer vil be no mor trubls or difikultis and evrivun vil find it ezi tu understand ech ozer.

 

Ze drem vil finali kum tru.

 

Origin unknown – distributed by email a few years back.

Wilde Olifant Ja(a)gtog – Finaal

Februarie 3, 2011 in Sonder kategorie

Die Operasie

Die opeenvolging van gebeure moes as volg plaasvind:

  • Die gekose olifant moes van die res van die trop geskei word, afgesny deur die Route 66 helikopter na ‘n gebied naby/maklik bereikbaar deur die grondpersoneel
  • Die olifant sou dan dan met ‘n verdowingspyl vanuit die helikopter geskiet word – daar was ‘n kamera aan die loop van die geweer vasgemaak om te wys hoe die pyl trek
  • Daarna moes die kraag installeer word. Dit het bestaan uit ‘n wye sintetiese band met die kamera in die middel, met die twee ente wat onder-om die olifant se nek aan ‘n motorbattery gekoppel word. Behalwe om krag aan die kamera te voorsien, het die battery ook as teenwig/pendulum gedien, om te verseker die kamera bly wel bo, in die middel van die olifant se kop.

 

Lig die Kop om sodoende die kraag onderom die olifant se nek te kry. Dis om hierdie rede wat ‘n hyskraan trok saam is.

 

 

DIY wys die gereedskap benodig om die kraag te installeer. Niks gespesialiseerd nie.

 

 

Hoeveel mense vat dit om die kraag te installeer? Klaarblyklik 10, of so …

  • Natuurbewarings personeel moes die heeltyd byderhand wees om na die olifant se welstand om te sien. Een van hulle aktiwiteite sou wees om die olifant nat te gooi om sodoende die dier se liggaamstemperatuur binne perke te hou. Normaalweg flap olifante hulle ore om lugvloei daaroor op te wek, maar uit die aard van die saak was dit nie nou moontlik nie.

 

 

Nat agter die ore om die olifant te verkoel. Die dik are naby die oppervlak aan die binnekant van die oor is waar die lugvloei normaalweg die bloed verkoel deur die flap van die ore. Hierdie olifant is dus tydens hierdie oefening, waterverkoel eerder as lugverkoel.

 

  • Nadat die kamera installeer is, moes die olifant ‘n teenmiddel toegedien word – dis nou nadat almal wat nie absoluut noodsaaklik daarby betrokke is nie, veilig bo-op die steunvoertuie se bakke geklim het. Jy weet nooit watter kant toe die dier heen wegspring nie.

Bostaande het wel verloop soos beplan, en die olifant het effe deurmekaar op die been gekom en deur die bosse weggedraf.

 

 

Daar gaan ons – na toediening van die teenmiddel. Let op dat die olifant klaar besig is om rond te tas na “hierdie ding om my nek”.

 

Groot verligting het geheers toe ‘n duidelike beeld van die kamera ontvang is. Dit het egter net sowat ‘n minuut geduur, waarna die prentjie skielik donker geraak het.

 

Die vermoede was dat die gevroetel met die battery – in bostaande foto – die kraag laat skuif het en toe die kamera agter die oor laat inbeweeg het. Vandaar die donkerte.

Maar die probleem was nou dat die olifant nie weer dadelik verdoof kon word om die band stywer te stel nie, aangesien dit ‘n te groot skok vir haar gestel sou wees. Sy is dus toegelaat om by die trop aan te sluit vir die volgende week, totdat die verdowingsmiddel heeltemal uit haar gestel gewerk is en sy weer verdoof kon word.

Na hierdie tweede verdowing, is die kamera eers verwyder en aansienlik gemodifiseer – eintlik ‘n heeltemal nuwe plaaslike verpakking met versteekte antenna – die olifant het die eerste een uitgepluk gedurende ‘n “touchy-feely” ondersoek na wat nou hier agter haar kop sit. Daar is ook ruitveers, ‘n hoë-druk venster-wasser en ‘n groter watertenk bygesit, met die hele stelsel goed verseël sodat dit onderdompelbaar sou wees – net ingeval.

Die tweede keer – by Addo – het dit darem heelwat beter gegaan. ‘n Heelwat ouer dier – lees rustiger – is hierdie keer gekies. Dis wat bedoel word in die video se bekendstellingsparagraaf (Deel 1) wanneer daar verwys word na “specifically selected”.

Behalwe dat die kamera se venster gebreek het toe die olifant onderdeur ‘n te lae oorhang tak beweeg het. Dieselfde proses as voorheen is toe herhaal om die venster te vervang.

 

Onderhoud

Tydens ons verblyf, besluit die Discovery regiseur om ‘n onderhoud met my te voer – as tegniese spesialis – oor wat se idees ek het oor hoe hierdie kamera-op-‘n-dier tegnologie verder uitgebrei kan word.

Nou weet ek nie hoekom dit so is nie, maar dis vir my baie moeilik om te dink – newwermaaind sin te praat – as iemand ‘n kamera hier REG in my gesig druk.

Dus soek ek nou naarstiglik hier in my kop rond vir iets sinvols om kwyt te raak – skiet uit die heup, soortvan – maar onthou toe dat ek al voorheen beeldmateriaal gesien het van kameras op voëls en ‘n cheetah – en nou ook op ‘n olifant. Dus stel ek toe voor dat daar dalk nou na ‘n nuwe medium verskuif moet word – water. Dus, wat van ‘n kamera op ‘n seekoei?

Tydens die onderhoud, het die gedagte by my opgekom dat as hulle dit ooit sou probeer, ek liefs nie betrokke wil wees nie. Die dier se vriendelike gesig ten spyt, het ek net hierdie voorgevoel gehad dat as daai seekoei wakker word na die verdowing, dit net baie meer bedonnerd as ‘n olifant gaan wees.

Die regisseur moes seker dieselfde gedagte gehad het, want toe ek later beeldmateriaal van die sogenaamde Hippocam sien, is dit toe duidelik dat ‘n heel ander benadering gevolg is.

 

Nes werk? Darem nie. Die kamp was net binne die “wilde kant” grensdraad. Sodra die braaireuk saans opstyg, kon ons die bosse anderkant die heining hoor ritsel – ‘n “mak” hyena wat kom bene bedel.

 

NS      Ten tyde van die vervaardiging van die film, was Afslurpie die tweede oudste olifant koei in Addo. Sedert die dood van Avryl egter, is sy nou die mees senior koei – 62 jaar oud.

 

Vir meer inligting re SANHU se aktiwiteite: http://www.sanhu.co.za/index.html. Om ’n Ele Tele DVD te bestel, kontak Antoinette by [email protected].

Wilde Olifant Ja(a)gtog – Deel 2

Februarie 2, 2011 in Sonder kategorie

Die Reis

Die avontuur het een reënerige dag in Januarie 2000 begin. Dit was nie sommer net nog ‘n reëndag nie, maar die vroeë stadium van die vloedperiode waarvoor Rosita Pedro, the Mosambiekse baba wat in ‘n boom gebore is, onthou sou word.

Die helikopter het ons in Centurion kom oplaai, en was gelaai tot maks kapasiteit.

 Route 66 se helikopter wat as “taxi” gebruik is en toe later om die olifant aan te keer en te verdoof.

 

Dit het gevoel of ons nie oor die heining gaan kom met die opstygslag op pad Skukuza toe nie. Die weerverslag het aangedui dat die wolkbasis te laag was om oor die Drakensberg onder VFR (Visual Flight Rules) toestande te vlieg, dus wyk ons toe noord-ooswaarts uit, in die rigting van Haenertsburg – die heeltyd in gietende reën.

Die township op die buitewyke van die dorp se strate was modderige stroompies, en dit was nodig om ‘n roete-besluit hier te neem. Piet Otto – die vlieënier – het die helikopter in die lug laat hang bokant die dorp en stadig in die rondte gedraai om die volle omvang van die omstandighede waar te neem en die beste roete te kies, voordat ons in die rigting van die Olifantsriviervallei gevlieg het.

Wat ‘n belewenis! Die helikopter het laag oor die rivier al met die loop langs tussen die berge deur geswenk. Al 5 passassiers was saam met Piet op die uitkyk vir kabels wat oor die rivier gespan is deur die plaaslike inwoners, wat gebruik word om hulle besittings en versamelstukke heen en weer oor die rivier te vervoer. Alhoewel ek voor hierdie vlug al baie tyd in helikopters deurgebring het, was dit die eerste keer dat die omgewing bo en om my was, eerder as onder.

Die berge het oopgemaak aan die Laeveld kant van die Abel Erasmus pas, en van daar het ons ‘n onbelemmerde vlug gehad na ons bestemming, via Hoedspruit.

 

Die Toerusting

Aangesien die video beelde intyds uitgesaai sou word vanaf die kamera agter die olifant se kop, was ‘n ontvangspunt nodig. Dis voorsien deur die “leen” van ‘n mobiele ontvangstasie vanaf die SAP se lugvleuel in Pretoria.

Dit het bestaan uit ‘n telekopiese mas met ‘n antenna bo-aan wat 30m kon uitstoot, ‘n ontvanger, monitor en opnemers, alles ingebou in ‘n Venter perde-sleepwa. Hierdie stelsel word normaalweg gebruik as ontvangspunt vir die lugvleuel se helikopter kameras tydens misdaad-bekampings operasies.

Aangesien die ontvangs afhanklik was van direkte sig tussen die olifant en die ontvangstasie – nes selfone ook maar werk – is redelik gelyke terrein gekies om die verfilming te doen, sodat die sein nie deur koppies of valleie verdwerg sou word nie. 

 Ontvangstasie inbedryfstelling: Oefenlopie langs Skukuza se aanloopbaan om seker te maak als werk reg.

 

 

Mas halfpad uit. Voordat die mas tot die volle 30m uitgestoot kan word, moes die ankertoue reg wees om vasgemaak te word, anders kan die wind die mas knak.

 

  

Reg om te gaan: Die finale nagaan van die toerusting die oggend voor die vertrek uit die Skukuza personeel-dorp, waar die filmspan ‘n ateljee opgestel het in een van die wildbewaarders se huise.

 

 

 

 

Span illustreer die omvang van personeel benodig om ‘n paar raampies van die voorbereiding op film te skiet.

Wilde Olifant Ja(a)gtog – Deel 1

Februarie 1, 2011 in Sonder kategorie

Toe SANHU (South African Natural History Unit) tydens April 2001 ‘n film vrystel wat in opdrag van die Discovery TV kanaal vervaardig is, het die persverklaring as volg gelees:

Described as one of the most exciting natural history shows ever seen on television, ‘Ele Tele’ offers 50 minutes of sensational viewing from the unbelievably exciting personal perspective of a mature African elephant cow as she ranges through South Africa’s Addo Elephant National Park.

In a world-first, SANHU filmed the footage for the programme using a specially-designed camera and microphone rig (called the EleCam), attached to a collar worn by Afslurpie – an elephant specifically selected for the project by South African National Parks (SANP). Since the EleCam was controlled remotely, there was no film crew close to the elephant or her family. As a result, the recorded footage – filmed between mid-January and mid-February this year – reflects the uninhibited behaviour of elephants in the wild and has provided revelatory information for scientists about elephant behavioural patterns.

‘n Aspek wat egter NIE deur die film gedek is nie, was die leerskool wat ditself die jaar voor die vrystelling daarvan agter die skerms afgespeel het. ‘n Blik op hierdie gebeure – wat tot die suksesvolle vrystelling van die film gelei het – word dus hier aangebied as ‘n ooggetuie verslag.

 

Begin

Die ontwikkeling en vervaardiging van die oorspronklike kamera is deur Discovery aan ‘n Britse maatskappy toevertrou. Dit het in wese bestaan uit ‘n afstandbeheerde video-kamera met ‘n sender binne in ‘n metaalkas, wat aan ‘n kraag om ‘n olifant se nek gehang sou word. Die kamera sou dan intyds beeldmateriaal uitsaai soos van binne die trop waargeneem.

Op daardie stadium was my werkgewer betrokke by die versiening van kamera toerusting op die Route 66 helikopter, wat tydens hierdie projek gebruik sou word om lugskote te verfilm. Dit was dus bekend dat ons darem iets weet van gespesialiseerde kamera toerusting, en gevolglik is die Elecam na ons gebring vir evaluasie en kommentaar.

‘n Paar waarnemings was onmiddelik duidelik: Die ontwerpers van die kamera het wel besef dat olifante groot (en sterk) was en dat dit dus nie nodig was om ‘n kompakte stelsel te ontwikkel nie. ‘n Paar ander eienskappe van die groot dassies het hulle egter ontglip. Onder andere:

  • Olifante swem – met net die slurp se punt wat uitsteek bo die water
  • Hulle bespuit hulleself met water en stof
  • Alhoewel nie super-vinnig nie, het hulle BAIE momentum as hulle in “bosbreek” mode is
  • Hulle is intelligent en nuuskierig

Alhoewel die gevaar van vuil lense wel in ag geneem is deur die inbou van ‘n vensterwasser op die proto-tipe kamera, was die tenk se kapasiteit onvoldoende. Daar is egter besluit om vir die doel van die aanvanklike evaluasie-toetse in die Kruger Park die stelsel net so te gebruik. Daar is natuurlik wel gehoop dat dit voldoende sou wees om die program met die eerste probeerslag te kon voltooi.

Dream on.

 

Die protipe kamera sonder die eksterne omhulsel, nadat die olifant daarmee klaar was. Die kort stokkie regs voor is wat oor was van die antenna, en dis duidelik dat dit ten minste een goeie modderbad gehad het en dat die water in die tenk opgeraak het. 

 

 

Wie glo hierdie stories?

Januarie 31, 2011 in Sonder kategorie

Ek het al voorheen berig oor die spam/skêm eposse wat ek deurlopend ontvang. Sopas kry ek toe weer een, wat darem so goed geskryf is, ek dag ek plaas dit verbatim op die blog.

 

Is Mr Ubah se opstel hier onder enige sterre werd? Kreatiwiteit behoort sekerlik darem iets te verdien?

 

Dear One

It is my pleasure to introduce you to a business that will make the beginning of never -ending family relations and l hope this proposal will not come to you as an embarrassment.

l am Mr.Ubah Peter, the only son of late father Mr Dan Peter who was a famous cocoa merchant. My late father operated his cocoa business in Abidjan Cote d’ivoire under partnership, but unfortunately my late father was poisoned by his business associates in order to claims the newly awarded contract and his wealth in a cocktail party held in his honour as the director of the company. When he was poisoned, he was rushed to the hospital.

It was in the hospital that he secretly disclosed to me the cause of his sickness and why he was poisoned. There he informed me that he deposited the sum of US$9,500M. (Nine Million Five Hundred Thousand United Dollars) in a suspense coded account to a bank here in Abidjan Cote d’ Ivoire and that l and my little sister Gloria was made the next of kin to inherit the money in his record file.

He therefore advised me to look for a reliable, trust worthy and God fearing person who will assist me transfer the money abroad strictly for investment purposes. This is because he didnt want his associate to raise an eyebrow on his fund. He also advised me to avoid his associates and our family members who will be running after our dear lives, he finally died in the hospital after few days of admission.

Please, We soliciting for your assistance to help me and my little sister Gloria transfer the money into your account for an investment purpose over there in your country. We hope to travel with you to your country after a successful transfer of this money. The contact of the bank will be given to you as soon as you show your interest and willingness to us. You can now instruct them on where and how the money will be transferred.

We are offering you 15% of the total sum as commission for your assistance to transfer the money to your country. May I strongly re-emphasise that this transaction is highly confidential, hitch free and this will be successfully concluded within 10 days according to your willingness. I look forward to hear from you soon.

Thank you and God bless you. Yours Sincerely.
Mr.Ubah / Gloria Peter

Coconuts, et al

Januarie 26, 2011 in Sonder kategorie

Die meeste mense behoort bekend te wees met die term “Coconuts”, wat (partykeer/dikwels? neerhalend) verwys na swart mense wat wit vriende het. Die beeldspraak ooreenkoms met die kokosneut is natuurlik “donker van buite, wit van binne”.

 

Dis dan ook hoe die TV program wat handel oor die wit familie en hul huishoudster wat oornag van kleur verander het, die tong-in-die-kies naam van “Coconuts” gekry het.

 

Nou ja, my seun is suksesvol afgelewer op universiteit laasweek en besig om ten volle te integreer met die koshuislewe. Alles is net “awesome” voor en “awesome” agter.

 

Die koshuis is redelik goed ras-geintegreerd, met heelwat kleurling studente wat ook daar inwoon. David – wat absoluut kleurblind (ras-onsensitief) deur die skool is – bevriend nou o.a. hierdie studente ook.

 

Klaarblyklik is dit vreemd dat wit studente nie net wit vriende het nie, swart studente nie net swart vriende nie en dieselfde vir kleurlingstudente.

 

Hy staan dus nou bietjie uit daar, en het die plaaslike ekwivalent bynaam verwerf – in ‘n absoluut gemoedelike lig darem – wat hierdie soort vriendskap betref.

 

Hy staan nou as “Litchi” bekend.

Wat maak van die lewe ‘n sukses?

Januarie 18, 2011 in Sonder kategorie

Gestel daar word ‘n numeriese waarde aan elke letter van die alfabet toegeken, soos hieronder:

 

A B  C D E F G H  I  J    K   L   M  N  O   P  Q   R   S   T   U  V  W   X   Y   Z

1  2  3 4 5 6 7  8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26

en die numeriese waarde van ‘n paar “buzzwords” word dan bereken en as persentasie toegeken, bv.

 

 K     E     N     N     I     S

11 + 5 + 14 + 14 + 9 + 19 = 72 %

of

 

H    O     U     D    I     N    G 

8 + 15 + 21 + 4 + 9 + 14 + 7 = 78%

of

H   A     R     D   E       W    E     R     K

8 + 1 + 18 + 4 + 5   + 23 + 5 + 18 + 11 = 93%

ensomeer, wat sou dan die antwoord tot sukses wees?

Dit blyk toe dat daar nie noodwendig slegs een resep is nie, maar eerder ‘n unieke metode vir elke persoon, want ‘n oplossing waarvan die numeriese waarde volpunte kry, klop met:

 M     Y      M    E     T      O    D    E

13 + 25 +  13 + 5 + 20 + 15 + 4 + 5 = 100%