Jy blaai in die argief vir 2009 Oktober.

Black comedy

Oktober 20, 2009 in Sonder kategorie

And in case you think I’m racist, Wikipedia defines it as follows. “The purpose of black comedy is to make light of serious and often taboo subject matter, and some comedians use it as a tool for exploring important issues, thus provoking discomfort and serious thought, as well as amusement, in their audience.”

I think these two cartoons by Treknet (www.treknet.co.za) definitely counts as black comedy. And as social commentary.

Please support this wonderful project!

Oktober 19, 2009 in Sonder kategorie

Three years ago I interviewed a very nice UJ-student. She started this project while still at varsity, and has helped to spread a lot of joy! Hier is jou kans om 8 van die land se beste Afrikaanse kunstenaars/bands op een verhoog te sien @ R100, ‘n ware winskopie. Sien onder.

 

Project Pay It Forward Christmas Charity Show 2009

 

Hi everyone

 

It’s time for the charity project – Project Pay It Forward, once again.  As most of you know, the project is based on the film,

“Pay It Forward”.    In conjunction with the University of Johannesburg’s Education Faculty, the goal for this year is once again to raise funds for less fortunate children and schools in and around JHB.

 

Kunstenaars hierdie jaar is :

Bobby Van Jaarsveld;    Nianell;    Brandon October;    Jeané Beukes;

Jak de Priester;   Marlouise;   Navi Redd;   en  Lebone – The Band.

 

Project Pay It Forward Christmas Charity Show 2009, is hierdie jaar onderleiding van die Producer, Johan Heystek en die program behels presies wat die naam sê – ‘n Christmas Celebration met Pay It Forward as hooftema!

 

Hou asb. die datum oop en ondersteun in bywoning.  Kom geniet die aand en doen sommer jou deel vir liefdadigheid daardeur!

Aangeheg is ‘n advertensie – stuur asb. hierdie e-mail aan al julle vriende en familie sodat Pay It Forward hierdie jaar

weer ‘n sukses kan wees soos vorige jare!

Sluit ook aan by die Facebook group:  Project Pay It Forward 2009.   

 

Info for the event:

 

  • Date:                   Friday 20 November 2009
  • Time:                  19:00
  • Venue:                UJ Auditorium – Auckland Park Campus
  • Cost:                   R100 pp – tickets available @ Computicket from 10 October 2009.

 

 

Baie dankie, sien uit om julle daar te sien!

 

Carla Bezuidenhout

082 563 0351

Die minister-verkwister (met apologie aan Beeld) en die lui gevangenes

Oktober 19, 2009 in Sonder kategorie

Dit is ‘n godskreiende skande dat minister van polisie Mnr. Nathi Mthethwa en sy adjunk Fikile Mbalula tussen Desember verlede jaar en April vanjaar R3, 8 miljoen bestee het aan luukse hotelverblyf en ampsmotors. (Dis nou behalwe die R234 875 wat betaal is vir Mthethwa se hotelverbly in die V&A Waterfront tussen Mei en Julie terwyl sy huis opgeknap is.)

Soos Beeld en die Sunday Independent berig, kan die bykans R4 miljoen die salarisse van 36 polisiesersante, 45 polisiekonstabels of 942 rekenaars betaal het. (In meeste provinsies se polisiekantore deel 4 polisiebeamptes ‘n rekenaar.)

Elders in Beeld word daar berig dat die Departement van Korrektiewe Dienste (die gevangenisdienste) net so lekker geldmors. Daar is altesaam R20 miljoen spandeer aan die uitkontraktering van ouditdienste (hoekom nie net jou eie, goed opgeleide oudit-afdeling begin nie??), en R4,9 miljoen aan die opleiding van middel en junior bestuurders.

Maar dit vat die koek dat die departement R2,4 miljoen aan SKOONMAAKDIENSTE en R839 MILJOEN (ek herhaal: R839 MILJOEN!!!) aan spyseniering bestee.

En dit terwyl daar 160 000 mense landswyd in tronke sit en sweet blow-all doen. Hulle word nie meer opgelei in handvaardighede nie, hulle was nie wasgoed nie, kook nie kos nie, maak skynbaar nie agter hul eie gatte skoon nie en maak ook nie die TV’s waarna hulle sit en kyk eers self reg as dit breek nie. Hoekom sou hulle? Daarvoor word daar tog immers R5 miljoen per jaar begroot vir uitkontraktering van regmaakdienste!!

As Mnr Zuma en sy nuwe regering hul erns wil bewys om van Suid-Afrika ‘n beter plek te maak, sal geldmorsery soos hierdie NOU gestaak word. Laat die bliksems in die tronke werk vir hulle slaaplek, kos en skoon klere en skakel die TV’s vir ewig af (dink net aan die krag wat gespaar word sodat Eskom kan ophou om ons gewone verbruikers te slaan waar dit seermaak). 

Verlede week is daar ook berig oor ‘n R10miljoen partytjie wat een of ander staatsdepartement in die geheim beplan het. En ek het ‘n storie gehoor (by ‘n betroubare bron) dat, toe die SABC-geboue se voorportale opgeknap is teen ‘n koste van ongeveer R30 000, die partytjie om dit in te wy R1 miljoen gekos het!! 

En oor die ministers en die politici se heerlike trips op die lugverkoelde soustrein met sy leersitplekke, goue krane en kristaltoilette: beperk hulle uitgawes deur riglyne neer te le. Vir alles: van watter hotelle hulle in mag bly, tot die maksimum bedrag wat aan ampsmotors bestee mag word. En as ministers reis en in hotelle bly oor Kerstyd (soos Mtethwa oor Krismis in Durban se Hilton), moet hy vir sy eie gesin, lovers of vrinne betaal uit die reuse salaris wat hy al klaar verdien. (Beeld se dit nie, maar ek neem aan as Mtethwa oor Krismis in Durban was, hy nie alleen sou wees nie… Al was hy kastig, a la ‘n sepiester of rocksanger, op ‘n PROMOSIETOER teen misdaad.)

En as jy nie by die riglyne hou nie, betaal jy terug EN jy verloor jou cozy joppie!

Iemand is besig om iewers lekker geld te maak, en dis nie ons nie!! Doen weg met die uitkontrakteer van dienste, lei mense op wat dit kan doen (en siedaar, dis sommer ook werkskepping) en gebruik die geld wat gespaar word vir onderwys, armoedeverligting, beter gesondheidstelsels en die bekamping van misdaad.

Mense sterf van die honger en ander verloor vir altyd moed omdat hulle nie kans sien vir nog ‘n enkele dag se suffering nie terwyl die politieke-Johnies-come-lately ‘n ball het met ons belastinggeld.

Dis tyd dat die ANC-regering hulle geld sit waar hulle monde is. Tot dusver het Mnr. Zuma ons almal se stoutste verwagtinge oortref, en ek persoonlik het al so glimps van die destydse Madiba-magic begin sien, maar dis hier waar die politieke manne van die muise geskei gaan word. Ek en miljoene ander wag in spanning om te sien wat gaan gebeur!

Die gebed van ‘n 7-jarige…

Oktober 18, 2009 in Sonder kategorie

My 7-jarige Luc is ‘n liefkind. En ‘n bidder! Hy bid vir en oor alles en almal. Vanaand het hy dankie gese vir dese en gene, onder meer vir Danielle, my broer se 2-jarige dogtertjie wat ons almal se hart se punt is. En so bid Luc toe:

“En Liewe Jesus, dankie vir so oulike nefie soos Danielle. En as ek verkeerd is, dankie vir so oulike niggie soos Danielle.”

A proud day for South Africa

Oktober 17, 2009 in Sonder kategorie

Today I was one of the fortunate ones that could observe a milestone in the history of our country. Exactly 106 years after it started out with six students as the Grey Universiteitskollege (GUK), the University of the Freestate inaugurated its first black rector and vice-chancellor, Prof. Jonathan Jansen. 

Waiting for the ceremony to start, I got lost in the beautiful sounds of the Mangaung Strings made up of children of the nearby Mangaung township, all playing cello or violin with such obvious joy and raw talent that it brought tears to my eyes.

Later, as I sat  and watched the academics filing in in their bright gowns, I wished that South Africa could see this. Judging by the heads of faculties and deans (or whatever it means if you wear a square hat and a bright gown and sit in the front row) the UFS is far from an elitist white (read Afrikaans) university. The rainbownation has clearly hit the academic world here a long time ago.

Listening to the University Choir, I envied their youth, their innocence, their futures lying untouched, unscathed ahead of them.

But I was also glad that they missed parts of our countries vicious past. Here they were, black and white, side by side, dancing to the beat of a beautiful African song. I didn’t understand a word (my problem and my loss), but most of the people on the stage did. As did at least a third of the audience. The rest of us understood the unspoken message: this was history, the dawn of a new era, the closing of old books… When they were joined by the graceful Sibongile Khumalo, the hall erupted with applause. 

When Prof Jansen was honoured by the Basotho-tribe with the ritual of draping of a blanket around his shoulders and donning a traditional hat, the applause and spontaneous ululations, sent shivers down my spine.  

Prof Jansen is, as far as I am concerned, is the best man for the job. He has all the right qualifications and experience. He understands what it means to be Afrikaans in a country where the language is still viewed with suspicion. He understands what it means to be black in a country where colour often in the past carried more weight than competence. He understands that this should stop – right here, right now. That academic excellence should be the only criterium for any decision.

University, he says, shouldn’t be the great compensationplan for those who barely scraped through matric and now demand to enroll for a degree. The UFS will focus on a culture of study and research in order to become an international centre of excellence.

Jansen also knows that the past should sometimes be left just there: in the past. His announcement today that the Reitz-book should now be closed, and that the university will drop charges against the infamous Reitz 4 AND compensate the victims for their trauma and loss of dignity, could probably be seen as favouring the white boys, and selling out the poor blacks.

But I think it’s an honest effort (and actually the only logical way) to go forward and start a much needed process of healing, reconciliation and forgiveness, not only between the four young men and the cleaners, but among the 27 000 students.

Jansen also announced the re-opening of Reitz residence (which was promptly shut down after the incident), explaining that the aim is to transform it into “a racial reconciliation and social justice for all students.” Another logical step, as it wasn’t the building that caused the university to make international headlines, but a few individuals.   

“When the focus of analysis shifts from that of individual pathology to one of institutional culture, it becomes clear that the problem of Reitz is not simply a problem of four racially troubled students. It is, without question, a problem of institutional complicity. For this reason it is also clear that the deeper issues of racism and bigotry that conflict the UFS – and many others – will not be resolved in courts.”

“Whoever wins and loses in the Reitz case, I will still wake up on Monday morning dealing with the same social, cultural and ideological complexities that stand in the way of transformation – unless we do something differently,” he said.

And, judging by the positive vibe on campus, and the unlikeliest of Afrikaans people telling me today that they like the warmth, openness and geniune efforts of a man that could have been so easily perceived as a token black, the UFS isn’t only turning over a page, but starting a complete new history book.

The last word on this was spoken by the charming driver of the shuttle service that took me to the airport after the ceremony. Collin was tremendously impressed by the fact that he saw the new rector at the airport this morning, fetching some of the VIP’s himself (dressed in shorts and a Cheetahs-shirt). It’s clear that Collin hasn’t seen any other rector doing this before… 

Good luck, Prof Jansen!! You have your job cut out for you!

(Also read my interview with Jansen in the Rooi Rose currently on the shelves. And to think that I almost didn’t interview him in the first place because I believed the picture painted in the media – and strengthened by some cynical colleagues – of an arrogant coloured who hates only Afrikaans more than he hates Afrikaners…)

Doen vandag iets vir iemand in nood.

Oktober 15, 2009 in Sonder kategorie

‘n Inspirerende stukkie e-pos (Vers-‘n-Dag) land daagliks in my inbox. Hierdie stuk het my vanaand tussen die oe getref, en ek deel dit graag. Miskien het iemand daar buite dit nodig. My ouers het ons kleintyd geleer om die spreekwoordelike brood op die water te werp, en soms sien ons duidelik hoe dit terugkom. Ander kere minder duidelik. ‘n Keer wat ek nooit sal vergeet nie, was so sewe jaar gelede toe dit finansieel maar erg sleg gegaan het. Een Saterdagmiddag is ek Spar toe vir brood en melk, en ek moes letterlik met ‘n handvol kleingeld betaal. My 3-jarige het gekerm vir lekkers, maar ek het eerlikwaar nie geld gehad nie. Toe draai die getatoeerde, woes-lykende biker wat voor ons in die ry gestaan het, om, buk af en se vir haar sy kan enige iets kies, hy sal betaal.  Wat dit op daardie Saterdag vir my afgestompte, moeg-gesukkelde siel beteken het, sal hy nooit weet nie. Maar onderstaande ware verhaal is selfs beter as my storietjie…
 
Wat is jou houding teenoor die behoeftige? (Spreuke 17)
Deur: Benescke Botha
 
Hulle het mekaar twee maal ontmoet. Was dit nie vir die eerste ontmoeting nie, was daar dalk nooit ’n tweede een nie. Wie sou dan uitgemis het?
 
Flits saam met my na vier jaar gelede.
 
Helen het skaars by die supermark gestop, toe daar ’n klop aan haar karvenster was. ’n Hawelose vrou het nou op haar gewag om uit haar kar te klim. “Nie nog iemand wat geld soek nie! Seker weer vir drank, né!” het een na die ander gedagte skielik deur ’n effens geïrriteerde Helen se gedagtes gezoem.
 
Dit is egter toe sy haar karvenster afdraai en in die vrou se oë kyk, dat iets aan Helen se hart geruk het. Hierdie vrou was regtig in nood. “Wat is jou naam?” het Helen haarself half geskok hoor vra. ’n Sagte antwoord het gevolg: “Ek is Anna, Mevrou.” Met haar beursie reeds in haar hand, het Helen vinnig ’n R10-noot uitgehaal en dit na Anna uitgehou. “Hier, gaan koop vir jou kos.” Sy het die geld skaars oorhandig toe Anna haar in trane deur die karvenster omhels. “Dankie, Mevrou. Baie, baie dankie. Mevrou sal nooit weet hoe ek dit waardeer nie!” Dit was die laaste wat die twee mekaar gesien het…
 
Drie maande later.
 
Met ’n diep sug het Helen met toe oë teen die hospitaalgang se muur tot op haar hurke afgegly. Haar frustrasie het vlak gelê. Haar trane nog vlakker. “Hoe kon almal net so van my ma vergeet het?!” Sy het vir ’n oomblik uit haar ma se hospitaalkamer geglip omdat sy nie langer die prentjie van haar verwaarloosde, weerlose ma tussen die wit lakens kon verduur nie.  
 
Drie dae voor hierdie oomblik is Helen se ma ná haar beroerte in hierdie hospitaal opgeneem. Met verpleegsters wat skynbaar op tye van die pasiënte “vergeet”, het Helen haar ma minute gelede half gedehidreer hier gevind. Niemand het glo op die roepknoppie langs haar bed gereageer toe sy vir water wou vra nie. Ook het niemand gereageer toe sy badkamer toe wou gaan nie. Nou, in besoektyd moes Helen die gevolge van laasgenoemde self skoonmaak. Dit het haar hart gebreek.  
 
Om haar trane te beteuel het Helen nou met ’n diep asemteug orent gekom. Sy moes terug na haar ma gaan. Met haar oë steeds vol trane het sy skielik bewus geword van die ander pasiënt in die gang wat haar gestaan en dophou het. “Mies, onthou jy my nog?” Half geskok het Helen die trane vinnig uit haar oë gevee sodat sy beter kan sien. Dit is dan dat sy die glimlag herken. “Maar natuurlik, Anna!”
 
Anna was ook ’n pasiënt in die hospitaal en in ’n kamer nie vêr weg van Helen se ma nie. Dit is toe Helen haar bekommerde hart oor haar ma klaar teenoor Anna uitgestort het, dat Anna se gesig skielik opgehelder het. “Mevrou, mevrou moet nou nie verder bekommerd wees nie. Anna is mos hier. Ek sal gereeld kom kyk of alles by mevrou se ma reg is.” Geen geld in die wêreld kon ooit Anna se waarde vir Helen op daardie oomblik vervang nie!
 
Spreuke 17:5: “Wie met ’n arm mens spot, beledig sy Maker…” Spreuke 19:17: “Wie hom oor ’n arm mens ontferm gee ’n lening aan die Here en Hy sal hom ten volle vergoed.”
 
Hoe tree jy teenoor die behoeftige mense in jou area op? Raak jy geïrriteerd? Jaag jy hulle weg? Of dink jy tweemaal voordat jy jou rug op een van hulle draai?
 
Hulle het mekaar twee maal ontmoet. Was dit nie vir die eerste keer nie, was daar dalk nooit ’n tweede keer nie. En ek wonder, wie van hulle sou dan die meeste uitgemis het? Sterkte.
 
Vader God, dankie vir elke genadegawe wat ek daagliks uit U hand ontvang. Help my vandag om met nuwe oë na die behoeftiges in my area te kyk en wys my waar ek vir U ’n instrument kan wees. Ek vra vir dit in die Naam van Jesus Christus. Amen.
 
**Foto van Helen (een van ons Vers-’n-Dag lesers):
 
**Slotgedagte: Hebreërs 13:1: “As broers moet julle mekaar altyd liefhê. Moenie nalaat om gasvry te wees nie, want deur gasvry te wees het sommige mense sonder dat hulle dit geweet het, engele as gaste gehuisves.”
 
**Benescke Botha is ’n geestelike radio-aanbieder en vryskutskrywer vir verskeie geestelike en inspirasietydskrifte.

An Irish joke

Oktober 15, 2009 in Sonder kategorie

Rough week this one! LOTS and lots of deadlines. It’s beginning to feel like a conspiracy. Off to Bloemfontein in the morning to attend the inauguration of Prof. Jonathan Jansen, the new rector at UV. And then back tomorrow night on the latest flight out of Bloem to be in time for Christian Cancer Care’s breastcancer awareness breakfast on Saturday. Moi is the MC!

Always such a nice event, this one. CCC was formed by  a group of cancer survivors who decided to use their knowledge of the dreaded big C and chemo etc. to support others going through the same thing.  The breakfast is their main fundraiser, and all moneys raised is spend on helping those battling cancer, especially those in state hospitals and children. (CCC also got involved with Choc Johannesburg this year.)

So, before I sign off to get my much needed beauty sleep (as if it would help!), here’s a wee Irish joke. Enjoy!

The Irishman was terribly overweight, so his doctor put him on a diet.

‘I want you to eat regularly for 2 days, then skip a day, and repeat this procedure for 2 weeks. The next time I see you, you should have lost at least 5 pounds.

When the Irishman returned, he shocked the doctor by having lost nearly 60lbs!

‘Why, that’s amazing!’ the doctor said, ‘Did you follow my instructions?

The Irishman nodded…’I’ll tell you though, by jaesuz, I t’aut I were going to drop dead on dat 3rd day.

‘From the hunger, you mean?’ asked the doctor.

‘No, from the f**kin’ skippin’

Die nabootsing van ‘n regte, egte veldslag

Oktober 15, 2009 in Sonder kategorie

Het julle geweet dat daar in Suid-Afrika ‘n vereniging bestaan wat geskiedkundige veldslae herdenk en naboots, kompleet met die regte uniforms en outydse wapens? Daar was verlede naweek weer so ‘n saamtrek buite Bloemfontein ter herdenking van die Anglo Boereoorlog. Ek het lekker gelees aan die onderstaande, wat een van die lede vir my aangestuur het. En voordat iemand weer dadelik besluit hierdie mense is eintlik net rassiste/Wit Wolwe/verkrampte Afrikaners in disguise, lees mooi: dis nie net Afrikaners nie, en hulle speel nie net Boereoorlog, Boereoorlog nie, maar boots ook ander veldslae na.  So skryf een van die lede:

Die Oorlogspoort kommando bestaan uit lede van die SA Wapen en Ammunusie Versamelaarsvereninging (Vrystaat tak) en bied onder die gasheerskap van Adv Colin Steyn, kleinseun van wyle  Pres MT Steyn van die Oranje Vrystaat Republiek jaarliks verskeie herdenkingsgebeurtenisse in volle tradisionele uniform – aan beide kante van elk stryd. So is Amajuba, (1e Anglo-Boereoorlog), Stalingrad inval (2e wêreldoorlog) en …(1e wêreldoorlog) onlans gedenk.

 

Die naweek is die110e ultimatum en aanvang van die 2e Vryheidsorlog, of Anglo-Boereoorlog (‘Boer War’ – die Britte vernoem altyd die oorlog na die vyand) gedenk op die Steyn familieplaas Onze Rust buite Bloemfontein met 40 stuks lede wat aan die ‘Ultimatumskiet’ kompetisie deelgeneem het. Gaste van die ZAR en Kaapse Rebelle het kom kuier – en in die veld met tradisionele gerei gekamp en oorleef.

 

Die Kommando het op uitnoding ook opgetree by die Vrouemonument, waar ‘n 3 skoot salvo ter herdenking van die 3 jarige stryd afgevuur is. Dit was die eerste keer in die 95 jarige bestaan van die Monument dat ‘n kommando op die trappe van die monument geparadeeer het. Adv Colin het die kommando gelei – tot op die plek waar sy oupa gesterf het terwyl hy die intreerede vir die Vrouemonument gelewer het op 16 Desember 1913

 

Verskeie ‘Khaki’s’ is ook deel van die vereniging en neem in volle en korrekte drag mee – net soos sommige lede Russiese, Amerikaamse of Italiaanse uniforms en gewere verkies by die 2e wêreldoorlog uitbeeldings.

 

Die inpak vir ‘n voornemende bittereinder het hernude respek by my laat opkom. Om met ‘n klein bondeltjie op te daag wat vir letterlik jare in die veld moes hou is feitlik onbegonne. Knipmes, bladsak, tandeborsel, koffie, biltong, beskuit… daarna tree die gemaksug in. Dun kombersies, handoek, sjampoe, skoon onderklere – gou is dit ‘n 15kg tassie wat mens op SAL inweeg. Dat ons grootjies sonder kouse, kussings, donkerbrille, sonskerm, tandepasta, sambrele of ten minste waterdigte oorjassies moes klaarkom is bewoderenswaardig. Na Vrydagnag se koue en Saterdagnag se ligte reën was die Sondag se warm stort en krap-my-lyf-met-‘n-lepel skoon ‘n verligting.

 

Van politiek is daar geen sprake nie. Die ‘vyand’ eet en drink saam, almal deeglik bewus van die grootsheid en geskiedenisvan daardie enorme stryd wat met ‘n onderhandelde vrede geiindig het – dus baie naby aan gelykop. Die enorme en tragiese verlies van lewens en lewensgeleentheid wat dit meegebring het en die opofferinge gemaak deur die wat oorleef het – waarvan ons natuurlik afstam – word herdenk op ‘n manier wat wedersydse empate en versoening meebring. Hoe anders sal nasietrots – aan alle kante – gebou word?

 

Dit is tog tragies dat soveel afstanmmelinge van die dapperes hulle voorsate verloën deur die paar belangrike dae in die jaar waar geskiedenis uitroep, eerder iets onbenullig tuis te doen. Daarmee vergaan die trots, die eer en die geskiedenis; so word die kompas en die maatstaf verloor in die metromens – die ont-ankerde brousel van die hede.

Tot sover sy skrywe. Gaan kyk na hulle foto’s by http://picasaweb.google.com/enslin.vanblerk/ABONaweek12102009#slideshow/5391431667711271154

A farmer called Piet… and his take on government

Oktober 14, 2009 in Sonder kategorie

This is NOT a true story (obviously). And I didn’t write it. But it is quite funny. I’m off for a morning at a spa to write a review about them. Don’t you agree that I have the best job in the world??

A farmer named Piet was overseeing his herd in a remote area when suddenly a brand-new BMW advanced toward him out of a cloud of dust.

The driver, a young man in a Brioni suit, Gucci shoes, RayBan sunglasses and YSL tie, leaned out the window and asked the farmer, “If I tell you exactly how many cows and calves you have in your herd, Will you give me a calf?”

Piet looks at the man, obviously a yuppie, then looks at his peacefully grazing herd and calmly answers, “Sure, Why not?”
The yuppie parks his car, whips out his Dell notebook computer, connects it to his Cingular RAZR V3 cell phone, and surfs to a NASA page on the Internet, where he calls up a GPS satellite to get an exact fix on his location which he then feeds to another NASA satellite that scans the area in an ultra-high-resolution photo.

The young man then opens the digital photo in Adobe Photoshop and exports it to an image processing facility in Hamburg , Germany ..

Within seconds, he receives an email on his Palm Pilot that the image has been processed and the data stored. He then accesses an MS-SQL database through an ODBC connected Excel spreadsheet with email on his Blackberry and, after a few minutes, receives a response.

Finally, he prints out a full-color, 150-page report on his hi-tech, miniaturized HP LaserJet printer, turns to the cowboy and says, “You have exactly 1,586 cows and calves.”

“That’s right. Well, I guess you can take one of my calves,” says Piet.

He watches the young man select one of the animals and looks on with amusement as the young man stuffs it into the trunk of his car.

Then Piet says to the young man, “Hey, if I can tell you exactly what your business is, will you give me back my calf?”

The young man thinks about it for a second and then says, “Okay, why not?”

“You’re a government worker”, says Piet.

“Wow! That’s correct,” says the yuppie, “but how did you guess that?”

“No guessing required.” answered the farmer. “You showed up here even though nobody called you; you want to get paid for an answer I already knew, to a question I never asked. You used millions of rands worth of equipment trying to show me how much smarter than me you are; and you don’t know a thing about how working people make a living – or about cows, for that matter.

This is a herd of sheep. …..

Now give me back my dog.

The English for squatters…

Oktober 13, 2009 in Sonder kategorie

My 7-year old Luc was born an old soul. (Actually, both of mine were.) He is in grade 1 now, and reading enthusiastically: books, walls, advertising boards, posters on lampposts… He is just as enthusiastic to learn and use new words. Tonight we are watching Egoli, in which there are some illegal squatters terrorising the good people of Windsor Manor.

Of course the Afrikaans for squatters is “plakkers”. As I am busy making sandwiches for them, Luc walks into the kitchen, a puzzled look on his face. He (of course) wants to know what is the English for “plakkers”.

Is it, he wonders aloud, perhaps “gluers”? (The Afrikaans verb “plak” means to glue something.)