In memoriam: Skoonlief

Oktober 21, 2013 in Uncategorized

Wanneer mens ‘n troeteldiertjie het, stel jy jouself bloot aan die prys wat jy later sál betaal vir jare se vreugde en geselskap. Vanaand – en vorentoe – is dit my beurt om die prys te betaal in droefheid en gemis.

Die wilde wit kat lê meewarig langs my, skuur nou en dan teen my hande, probeer haar bes om my te troos.

Op my spieëlkas staan ‘n pragtige glaspot vol blomme en ‘n kaartjie van my kosbare skoondogter, wat so begin: ‘Ons is verskriklik hartseer saam met ma oor ou Skoonliefie…’

http://blogs.litnet.co.za/frandr/2011/08/26/my-familiar/

17 antwoorde op In memoriam: Skoonlief

  1. lora2me het gesê op Oktober 21, 2013

    Troeteldiere is mos maar ‘n mens se hartskinders.

  2. tina10 het gesê op Oktober 22, 2013

    Ai ek is jammer! Sterkte!

  3. Ag hel.

    Sterkte daar!

  4. Ag nee,nou het jy my in trane!Sterkte daar.

  5. Ag foeitog, dis so goed mens verloor ‘n kind. Drukkie! xxxxx

  6. Sterkte Tannie Frannie

  7. Ja, die goedtjies het ‘n manier om so ongemerk in mens se hart te kruip, wat dan oneindige droefheid tot gevolg het as ons hulle moet begrawe

  8. maryna het gesê op Oktober 22, 2013

    Ek is so jammer om te lees van Tannie Frannie se groot verlies, my hart is stukkend saam met Tannie.

    Tannie Frannie se blog het my aan ‘n gedig laat dink wat die digter Johan de Lange vir sy geliefde familiar, Vareck, geskryf het. Die pyn word minder met die tyd, maar die onthou word net meer, ek weet, en dan word die onthou net mooi. Ek verlang nou nog na my liefding, my lieferd.

    In memoriam: Vareck

    Jou naam het ek ver gaan haal
    in koue streke waar die lug oopoog
    jóúne naboots. Aan ons sonniger kus
    het jou wit pels verdonker & verdig.
    Vir elf jaar was jy vertroueling
    & vriend; gulhartig van natuur
    het jy alle toevoegings tot die gesin
    met grasie aanvaar.

    Dat ék wat jou liefhet
    vanoggend oor jou éinde
    moet beslis – op ’n mooi dag
    & met die bure se windklokkies
    buite – dít was bitter, lieferd.
    Toe die laaste druppels uit die naald
    in jou mooi lyf wegsypel, het jy
    na my opgekyk: jou oë was ver & oop
    op streke waar ek nie kan volg,
    & jy my vir nou katvoet vooruit loop.

    † 12 Desember 1992 – 29 November 2004

    Ek dink aan Tannie Frannie vanaand, en aan almal wat al van ‘n vertoueling en vriend moes afskeid neem. @frandr

Laat 'n Antwoord

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Vereiste velde word aangedui as *.