You are browsing the archive for reise.

Wanneer rooi liggie aangaan, skop adrenalien in

March 12, 2014 in Sonder kategorie

Sy is intelligent, weet hoe om ‘n krisis op die lug te hanteer en is een van die mees gesoute radiojoernaliste in Afrikaans. Anita Visser gee vir Stephanie Nieuwoudt ‘n blik op haar werk. 

anita Visser

 

“Julle het vriendelike spinnekoppe op Stellenbosch.”

Die radiopersoonlikheid Anita Visser hou haar arm uit. Dis rooi en opgehewe waar ʼn spinnekop haar twee dae tevore gebyt het.

“Ek het dadelik ʼn dokter gaan sien en dit lyk en voel al beter danksy die antibiotika wat hy voorgeskryf het.”

Soos dit ʼn goeie joernalis betaam, het sy die dokter dadelik begin uitvra oor antibiotika en die doeltreffendheid daarvan.

“Mediese stories en die gebruik van antibiotika is een van my belangstelling Een van die mees skrikwekkende stories wat ek nog gedoen het, was oor die misbruik van hierdie medikasie. Omdat dit so misbruik word, gaan dit vir nog net sowat 15 jaar doeltreffend wees. Dit maak my werklik bang dat mense oor ʼn paar jaar in die tuin kan val, seerkry en weens bloedvergiftiging kan sterf omdat daar ʼn algemene weerstandigheid teen antibiotika is.”

Dit is die nuuskierigheid oor bykans alles om haar en haar uitstekende navorsing wat van Anita een van die land se voorste joernaliste maak. En die afgelope sowat sewe maande is sy saam met Cobus Bester een van die ankeraanbieders op Monitor op RSG. Mense wat gereeld op RSG inskakel, weet egter dat sy al jare lank gereelde bydraes tot Monitor lewer. Sy was ook die kundige aanbieder van die Sondagaand-aktualiteitsprogram Kommentaar en dat sy Saterdae Naweek-Aktueel op Saterdae aangebied het. Haar kundigheid  en ingeligtheid oor die politiek (veral met Kommentaar) het altyd opgeval.

Antita Visser en Cobus bester

 

By vanjaar se Woordfees, beïndruk sy met haar gesprekke en onderhoude – onder meer met die Kaapse politici Lynn Brown en Dan Plato. Die luisteraars drom by die Erfurthuiskafee saam om na Anita, Cobus en hul gaste te luister en hulle te sien.

“Dit is vir my uiters belangrik om goed voorberei te wees – sodat ek iets het om op terug te val as daar dalk ʼn lugstilte of een of ander probleem is,” sê sy.

Sy sê dit het nogal aanpassings gekos om sowat sewe maande gelede as anker by die Monitor-span in te val.

“Ek is nie ʼn oggendmens nie. Maar my liggaamshorlosie het skynbaar nou gewoond geraak aan die vroeë opstaan. Ek kom agter dat ek ook op dae wat ek nie werk nie, vroeg wakker word. Dit maak ook nie saak hoe moeg jy is, of hoe min lus jy is vir die dag wat voorlê nie, wanneer daardie rooi liggie in die ateljee aangaan, is jy 100% gefokus.”

Anita verduidelik dat twee ankeraanbieders vir die oggendprogram ʼn wêreldwye tendens is.

“Cobus en ek het goeie interaksie op die lug. Ek was heeltemal versot op Kommentaar omdat dit ʼn sterk politieke aanslag gehad het, maar ʼn mens se lojaliteite verskuif blitsvinnig na die nuwe program wat jy anker.”

Sy glo ook aan die “sjarme-faktor” wanner luisteraars oor iets kla.

“Met Kommentaar het ek moeite gedoen om elke e-pos puntsgewys te beantwoord en te verduidelik waarom dinge op ʼn sekere manier gedoen word. Ek probeer steeds om briewe te beantwoord. Ons het wonderlike luisteraars. In die algemeen is ons luisteraars war mense.”

Sy vertel dat sy soms heeltemal uitgeboul word deur iemand oor wie sy vooropgestelde idees gehad het.

“Ek het eenkeer by ‘n geleentheid in ‘n onderhoud met Chris Barnard vir hom gesê hy het nogal ‘n reputasie met die vroue. Ek het vereag hy sou op die verdediging wees, maar hy het uitgabars van die lag en gesê dis veel erger as wat ons dink. Jy kan mos nie anders as om van iemand, wat so eerlik is, te hou nie.”

Sy sê sy is “heeltemal verlief op klank”.

“Klank op radio skep intimiteit. Wanneer jy met iemand sit en kuier, hoor jy nie sy asemhaling nie. Maar op die lug hóór jy dit. Toe ek jare gelede navorsing gedoen het vir ʼn oudiovisuele vertoning om Monitor se 25 ste bestaansjaar te vier, het ek op besonderse stukke klank afgekom. Monitor se span was eerste op die toneel toe prof Johan Heyns vermoor is en die joernaliste het met sy seun gepraat. Jy hoor hoe hy met die onderhoud na sy asem snak.”

Wanneer ʼn mens na klankgrepe luister wat onder emosionele omstandighede opgeneem is, besef jy die krag van klank. Die manier waarop mense in sulke situasies asemhaal en praat gee die trauma van ervarings meer intiem weer as wat woorde in die gedrukte media dit kan doen.

“Wanneer  iemand op die radio huil, skep dit onmiddellik empatie. Om op TV te wees, is glansryk, maar radiowerk is soos ʼn paar gemaklike pantoffels. Mense luister na jou terwyl hulle in die stort is en vir hul kinders ontbyt gee.”

Anita put ook groot genot uit die terugvoer van luisteraars. Sy vertel laggend van die man wat op die SMS vraag: “Sal jy in die hof gaan getuig?” geantwoord het dat hy na die diefstal van sy bakkie en na kruisondervraging so uitgemergel was dat hy gewonder het of hy ooit werklik ʼn bakkie besit het.

Gewoonlik verloop alles klopdisselboom in die ateljee. Maar soms loop alles verkeerd. Soos die keer tydens ʼn buite-uitsending in Knysna toe die rekenaarstelsel gefaal het, en daar gevolglik ook geen slave screen (wat onder meer die volgorde van die programme asook die inleidings van die verskillende insette, en die advertensies aandui) was nie. Voeg daarby die afwesigheid van ʼn horlosie en die ateljeegaste wat iewers heen verdwyn het, en jy kan jou die chaos indink. Die regisseur, Wessel Pretorius, het rondgehardloop om die gaste op te spoor en hulle een vir een in die ateljee ingebring.

Wanneer hy iemand ingebring het, moes Anita, tot groot verbystering van die gas met wie sy besig was om te gesels, vir hom totsiens sê – terwyl hy nog heerlik besig was om te gesels.

Tog kom luisteraars selde agter wanneer iets agter die skerms skeefloop.

“Ons sal dink die uitsending was die grootste mislukking, maar dan sê luisteraars alles het vir hulle goed geklink. Dis ʼn groot kompliment dat ons probleme so goed kan hanteer dat niemand anders dit agterkom nie.”

Daar was ook die keer toe iemand in die IT-afdeling wat met ʼn leerlingskap besig was, gevra is om van die lêers leeg te maak. Die verkeerde lêers is leeggemaak en ʼn uur voordat die program moes begin, was daar net een storie oor om die program te vul.

“Chris Louw, ons destydse baas en iemand met wie ek baie goed oor die weg gekom het, het vir die span gesê hy gee nie om wat ons kry nie en waar ons dit kry nie, maar ons moet inhoud skep. Ons het mekaar gehelp en toe die program begin, was daar genoeg inhoud. Niemand daar buite het besef daar was ʼn krisis nie.”

Anita sê sy het veral baie van Kommentaar gehou omdat dit in diepte analise van die nuus was.

“Sosiale media het gewis ʼn plek, maar ʼn mens kan nie alles reduseer tot ʼn sexy soundbite nie. Ek is bekommerd want dit is asof joernaliste toenemend minder lees en hul algemene kennis verswak. Ek glo daar is steeds plek vir diepte-joernalistiek.”

Benewens haar passie vir haar werk, is Anita ook versot op reis, Op 27 het sy haar kar, haar bed en haar yskas aan haar pa verkoop en Suid-Amerika toe vertrek. Sy het onder meer twee jaar lank in Argentinië gewoon en onwettig daar gewerk. Tydens haar reise versamel sy allerlei voorwerpe wat sy gebruik om haar huis te versier.

“Om my huis mooi te maak, is ook een van my passies. Ek het ʼn groot belangstelling in binnenshuise ontwerp.”

Haar huis, gevul met die besonderse voorwerpe wat sy tydens haar reise versamel, was ook al twee keer in dekortydskrifte.

Maar haar grootste passie, is die radio. En wanneer daardie rooi liggie flikker, is Anita op haar stukke.

Soos die meeste joernaliste ontmoet Anita deurentyd bekendes, soos die skrywer Deon Meyer en die ANC politikus Lynne Brown. "Maar ons staan altyd buite die winkel en kyk na die sweets daarbinne," sê sy.

Soos die meeste joernaliste ontmoet Anita deurentyd bekendes, soos die skrywer Deon Meyer en die ANC politikus Lynne Brown. “Maar ons staan altyd buite die winkel en kyk na die sweets daarbinne,” sê sy.

 

 

 

 

 

Antia 2