Olwagen, Viljoen, Westcott gesels oor teater, jeugboeke en visuele kuns

March 11, 2015 in Sonder kategorie

Stephanie Karikatuur

Die jong regisseur en dramaturg Christiaan Olwagen is vanjaar waarskynlik die grootste ster by die Universiteit Stellenbosch se Woordfees.

Dit gons oral oor die produksies wat hy fees toe gebring het: Dogma, Seemeeu – ʼn vertaling van Tsjekof se Seagull en Son. Maan. Sterre.

Woensdag (11 Maart) was daar geen, maar geen plek oor vir die eerste vertoning van Son. Maan. Sterre  (12 – 14 Maart 11:00) in die Fismersaal nie. Nie eers joernaliste en fotograwe – vir wie daar gewoonlik iewers ʼn gat gevind kan word, kon met hul mediakaarte toegang kry nie. Eweneens was Dogma, wat reeds by ander feeste gespeel het, grootliks uitverkoop en so ook Seemeeu wat tot 14 Maart saans om 20:15 in die Oude Libertas-amfiteater te sien is). En toe Olwagen en sy teater-kollega, Hennie van Greunen – ook ʼn dramaturge ʼn regisseur met Saartjie Botha, feesdirekteur, maar ook dramaturg, vertaler en regisseur, Dinsdag (10 Maart) in gesprek getree het, was die lokaal stampvol.

Tydens hierdie gesprek het hy gesê hy is steeds besig om uit te vind presies wie hy is.

Christiaan Olwagen Saartjie Botha Hennie van Greunen (8)“Ek verander deurentyd. Ek weet nie waarmee ek oor tien jaar besig gaan wees in die teater nie. Maar nou wil ek emosies verken. Ek is in my laat twintigerjare en ek sukkel nog om my eie emosies te verken. Alle genres van die teater fassineer my en ek wil ook in almal werk.”

Visuele kunste: AIDON WESTCOTT

Die opskiet tentoonstellings op die agterste stoep van die US Museum, verras daagliks. Woensdag is onder meer collages van Aidon Westcott uitgestal.

Hy het verduidelik dat hy ʼn versamelaar van allerlei ou goed is. Hetsy dit poskaarte, seëls, sigaardose, stukkies kant of watookal is.

Hierdie verskillende versamelstukke word as ʼn collage op ʼn seildoek vasgegom.

Die werk bestaan uit verskillende lae. Dis die voorbereiding van die seildoek, dan wat hy ookal kies om die seildoek mee te bedek, dan die voorwerpe op die voorgrond en uiteindelik word dit alles saamgebind: hetsy met ʼn stukkie ragfyn kant om die rande of gooiingsak of naalwerksteke in helder kleure.

Westcott verduidelik dat die verskillende lae die bewuste en onderbewuste verteenwoordig. So sal daar in sy werk meestal ʼn vis wees: dit simboliseer iets wat uit die diepte opgetrek word, maar dit eggo ook sy grootwordjare aan die kus en sy familie wat by die vissersbedryf betrokke was.Aidon Westcott (3)

“Dit gebeur dikwels dat ʼn koper ʼn werk koop omdat hy ʼn klein voorwerpie raaksien wat hom aan sy kinderjare herinner. Ek werk dus ook met nostalgie en herinnering,” sê hierdie Kaapse kunstenaar.

 

 

 

 

Skrywer: FANIE VILJOEN

Méér, soveel meer as grensoorskrydend.Fanie Viljoen (1)

So het die skrywer Nanette van Rooyen die jeugboekskrywer Fanie Viljoen se boeke Uit en Pleisters vir die dooies (deur Lapa uitgegee) beskryf tydens haar gesprek Woensdag (11 Maart) met hom.

Uit vertel oor ʼn gewilde hoërskoolleerder wat uitstekend vaar op sportgebied en ook gewild is onder meisies wat uiteindelik bekend maak hy is gay.

Pleisters vir die dooies is volgens Van Rooyen ʼn skrikwekkende boek met sy tema van “massa skoolmoord” soos dié wat gereeld in Amerika plaasvind.

Van Rooyen het beklemtoon dat Viljoen nie wegskram daarvan om elke taboe met sy skryfwerk te verbreek nie.

Volgens Viljoen is daar derduisende woedende jong mense wat hul ouers bykans net soggens en saans sien en vir die res van die dag aan hulself oorgelaat word.Hierdie jong mense het nie noodwendig woorde om hul frustrasies uit te druik nie.

Hy het grepe uit drie gewelddadigte videospeletjies gewys wat mens se hare laat rys. Karakters sny mekaar se kele af en skiet mekaar uitmekaar.

“Vir sommiges is hierdie soort speletjies ‘n manier om hul emosies te verwerk, maar vir ander het dit  die teenoorgestelde uitwserking.

Oor die tema van gaywees in Uit het jy gesê.daar is steeds ‘n interne stryd by jongmense wat nie weet of hul ouers hulle sal aanvaar of verwerp as hulle “uit” kom nie.

“Talle jongmense dink dikwels selfdood is ‘n uitweg vir hul pyn. Maar hulle wil nie noodwendig dood wees nie, hulle wil net ontsnap van die pyn.”

Viljoen het gesê hy hoop sy boeke kry gesprekke tussen ouers en hul kinders aan die gang.

 

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *