Op 25 is Christiaan ‘n vars bries in teaterbedryf

March 8, 2013 in Sonder kategorie

 

Hy is net 25 jaar oud, maar Christiaan Olwagen se naam staan figuurlik gesproke reeds in helder ligte in die wêreld van Afrikaanse teater.

By die Woordfees het hy drie produksieballe in die lug gehou: Tjop & dop, X + Y en Die lelike eend. Tjop & dop, wat hy beskryf as die teenvoeter vir sy bekroonde stuk N is vir Neurose het hy geregisseer en saam met De Klerk Oelofse geskryf, X + Y het hy self geskryf maar die regie aan die veteraan Marthinus Basson oorgelaat. Die Lelike eend het hy ook geregisseer. Die stuk is ʼn vertaling – deur nog ʼn talentvolle jongeling, Roelof Storm wat ook die hoofrol vertolk – van die Duitse Marius von Mayenburg se toneelstuk.

X + Y – oor die worstelinge van tieners en hul verhouding met hul ouers, asook Tjop & dop was dalk die mees omstrede produksies op die fees. Sommige mense het by die produksies uitgestap, ander het op sosiale media gekla oor die kru taal. Maar dit verhoed nie dat feesgangers steeds tou staan vir kaartjies nie.

 

Olwagen het al as student aandag getrek. As dramastudent aan die Universiteit Stellenbosch het hy twee Fleur du Cap-toekennings ontvang en by die Aardklopfees in 2012 het hy die Aartvarkprys vir grensverskuiwende werk ontvang vir Woza Andries? waarin Jesus as ʼn bruin vrou in ʼn eietydse Suid-Afrika uitgebeeld word en deur twee mans verkrag word.

“Ek doen werk wat my nie verveel nie,” sê Olwagen.

Van sy werk word onder die naam Polony aangebied. Dis ʼn kollektief van hoofsaaklik mense wat saam met hom aan die US studeer het.

“Nie een van ons is uitsluitlik daartoe verbind om net met mekaar te werk nie. Wanneer daar geleentheid is, werk ons saam, maar ons is vry om ook aan ander produksies te werk. Ek sou niks kon regkry sonder die mense wat speel, props gaan soek, sound cues doen en kostuums ontwerp nie. En van die mense word nie noodwendig of altyd betaal nie. Almal wat op een of ander manier voel hulle kan ʼn bydrae maak, pitch in. Dis ʼn groep mense wat kom en gaan. Dit is ʼn poligame, oop verhouding.”

Olwagen het as student nou kontak gehad met die regisseur en dramaturg Marthinus Basson wat ook aan die US se dramadepartement klasgee.

“Ek was as student die MC in die musiekspel Cabaret maar Marthinus het voorgestel ek probeer om regie te doen.”

Op 25 is dit duidelik hy is sensitief vir dit wat in die hedendaagse wêreld aangaan – hetsy dit die soms moeilike verhouding tussen ouers en kinders is, of die moderne obsessie met skoonheid of die politieke sake van die dag.

“Ek dink nie ek het ʼn spesiale wysheid nie. Ek hou egter mense dop. Ek doen dit al van kleinsaf. Ek wil weet wat die human animal laat tick. Ek probeer om mense te lees sonder om ʼn oordeel te vel.

Ja, hy is bewus daarvan dat hy bitter vroeg in sy lewe reeds op ʼn plek is waaroor baie ander en ouer teatermense maar net droom. “Ek wil nie skynheilig nederig oorkom nie, want daar is niks so irriterend as iemand wat humble pie vreet nie. Maar ek is bang ek is dalk die flavour of the month. Ek weet dat ons nogal besonder goed doen vir mense wat nog grootliks onbekend is. Ek is egter dankbaar ek is in die bevoorregte posisie om werk te doen waarvan ek hou. Dalk vind mense aanklank by wat ons doen omdat dit die tydsgees weergee. Ek het per ongeluk ʼn aar raakgeboor.”

Hy erken die kunstefeeste bied vir hom en ander jonges in die bedryf ʼn veilige hawe.

“Ons kry kans om ons spiere te flex want die feeste is bereid om met ons te waag. Ek kry ook nie geleentheid om die post-production blues te ervaar nie. Ons is reeds besig om te werk aan ʼn nuwe stuk Vagina Dentata wat KKNK toe gaan ”

Hy dink ʼn oomblik.

“Ek het eerlikwaar geen idee waarom gehore nou hou van dit wat ons doen nie. Dalk dink almal oor twee maande dit waarmee ons besig is, is vervelig. Dalk is daar dan ʼn nuwe groep, Die Hoender of Die Sosaties, en is ons oorbodig. Ek probeer om myself en wat ek doen nie te ernstig op te neem nie. As ek oor tien, vyftien jaar nog besig is met die teater, en jy kom dalk in ʼn toekomstige onderhoud agter ek is te ernstig, please call me on my shit.”

Niemand anders is in sy gesin is in die teaterbedryf nie.

“Maar hulle is almal dramaties. My pa, ʼn voormalige dominee, het een keer soos Tarzan met ʼn tou in die kerk ingeswaai toe hy een of ander punt wou beklemtoon.”

Oor sy jeug sê hy: “Dis die quarter life-crisis. Ons verlaat die nes nog voordat ons behoorlik kan vlieg. Jou twintigerjare is ʼn vreemde plek om te wees. Jy is nie heeltemal volwasse nie, maar ook nie kind nie. Is jy regtig volwasse as jy jou eie huur betaal, maar jou ma betaal nog vir jou selfoon?”

 

 

 

 

 

.

1 response to Op 25 is Christiaan ‘n vars bries in teaterbedryf

Leave a reply

Your email address will not be published.