Jy blaai in die argief vir Uncategorized.

Boo, bliksems! Figure mos ek’s dood, huh?

Julie 21, 2022 in Uncategorized

Fokkit, hoe laat is dit al? Ek figure ek het seker met amper tien fokken jaaaaar verslaap.  

Vir die van julle wat my nie ken nie, lees die fokken name tag op my hemp. Wat? Jy sien nie die tag nie? Dis omdat jy ook nie die hemp kan sien nie, twat. Dis ‘n blog die, nie jou ma se sitkamer nie. Ek is nie hier om jou ouers se Frisco te drink en stinkvingertjie met jou te speel as jou pa nie kyk nie. Die naam is Bert Combrink. Onthou dit maar, want as jy jouself mooi gedra kan jy dit dalk later vir jou bure ook skree.

Ek verstaan dat julle my nie ken nie. Ek kyk na die wêreld wat ek vir julle gelos het en so mooi gevra het om nie op te fok nie, en ek verstaan julle het nie geluister nie. Fokken Covid en LGBXRTFDWYOP en ek weet nie watse kak nog als nie! Bliksem, maar julle was besig, huh?

En LITNET? Waddefok het hier gebeur? Ek sukkel steeds my gat af net om ietsie te post, my bra’s en tjommies wat bra’s dra.

Lekker deur die kak is wat die plek nou is, n’est ce pas? Leeeeekker kak. Ook maar fokken goed ek is hier. Nodge this frame, my mense. Hier kom baie dinge.

 Vir die van julle oud genoeg om my te onthou het ek net een ding om te sê. Hello, my skapies. It’s good to be back. Ons gaan hom kiellie tot hy in sy broek pis soos ‘n Graad Een’tjie wat te veel juice gesuip het en toe in die kermis se spookhuis gaan rondfok het. Lekker nuwe stories en musings en kakpraat. Raad vir die malles, eensames en raadloses. En, of course, ‘n kakhuis vol offense vir die easily offended fokken snowflakes tussen die ysters.

Alles net hier. Teen ‘n discount.

Ek sit vir julle ‘n ietsie op later. Fok, maar dis lekker om weer uit die basement uit te kom.

Julle moet lekker wees, my skapies. Julle moet lekker wees. En onthou girls, Bert Combrink gaan reguit na jou heupe toe. Maak daarmee wat jy wil.

Vrede vir julle

Bert

‘n Brief aan die bliksem in die rooi gown

Desember 13, 2012 in Uncategorized

Liewe Kersvader,

Jy is, jammer om te sê, nie een van my fokken favourite mense nie.

Elke jaar, vanaf ek kan onthou, bring jy die verkeerde kak vir my. Dis hoekom ek besluit het om die balju te vra om die fokken brief onder jou rooi bliksemse neus te kom stoot sodat jy vir die fokken ding kan teken en nie later daai hartseer stront staan en spin van hoeveel briewe jy kry en hoe jy partykeer deurmekaar raak oor wie wat moet kry nie.

Onthou jy toe ek omtrent so vyf jaar oud was en jy my op jou skoot laat sit het? Ek reken nie. As jy nie eers kon onthou wat jy later dieselfde maand vir my moes aflewer nie, dan kan jy seker nie onthou wat een klein seuntjie dertig jaar terug voor gevra het nie. Dimentia is ‘n bliksem. Ek verstaan.

In all fairness onthou ek ook nie regtig wat ek voor gevra het nie, maar ek onthou jou. Jy het destyds geruik na aftershave en cheap wyn. ‘n Pakkie dertig Lexingtons het uit jou jas se bosak gesteek en jou baard het gelyk soos ‘n kat wat twee weke vroeër doodgery was en daarna langs die pad in die reën gelê het.

Jou vingernaels was lank en vuil en jou hande dalk bietjie besiger as waarmee ek gemaklik sou wees.

Maar dis ou koeie.

Ek gaan ook nie weer staan en pisserig raak oor my vyftiende kersfees waar ek jou vergeefs gevra het om die bure se twintigjarige dogter met ‘n rooi lint vas te maak en vir my te kom aflaai nie.

Of laas jaar, toe ek staan en besluit het dat ek nou groot is en net twee dinge graag wil hê. Vrede en voorspoed. Soos jy goed weet,  is al waarmee ek beloon was ‘n soap-on-a-rope, ‘n moerse lot skuld en ‘n jaar vol dose wat almal beurte gemaak het om op my tietspiere te werk. En net toe ek reken dinge kan seker nie veel erger nie, staan en stuur jy vir my ‘n nuwe buurman. ‘n Regte fokken poepol met ‘n blink nuwe BMW en ‘n moerse chip op sy kortgat skouertjie.

So die jaar gaan ek jou maar probeer oorreed om die regte ding te doen deur die regte ding af te lewer.  Kyk, ek weet ek’s nie naastenby so oortuigend soos jy nie. Jy redenasie vermoeëns het selfs vir my verbaas daai keer toe ek jou en daai jong krismis-elf meisietjie afgeluister het na julle in die kartonhuisie agter jou stoel in verdwyn het.

Ek weet nie wat jy haar gevra het nie, maar sy kon nie vinnig genoeg ja, ja, ja sê nie.

So hier’s die deal, jou vetgat ou moer. Ek wil die jaar net een ding hê. Dit begin met ‘n “C” en eindig met ‘n  “aptain Morgain”.

Bring dit vir my of ek sien jou weer volgende jaar met ‘n pressie van my eie, spesiaal vir jou. Dit begin met ‘n “P” en eindig met ‘n “oesklap”!

Ag jouself gewaarsku.

Liefde-groete,

Bert.