Why is a raven like a writing desk?

Augustus 2, 2010 in Sonder kategorie

Ek voel ek moet nou eers bieg, want dit raak laat en bier wil my nie bed toe stuur met dieselfde dispatch was wat dit gewoonlik doen nie. Boonop is ek nou weer op nuwe mal-pilletjies die maand en die goed hou my uit die slaap uit. Dis seker maar beter, want die ander wat ek eers moes drink het net daarin geslaag om my fokken jimpel te maak. En ja, jimpel is ‘n woord. Dit word gebruik om daai bui tussen jags en simpel te beskryf. Gaan check maar die HAT.

Any case, ek voel ek moet bieg. Ek het vanaand ‘n kinderfliek gekyk. Of so het ons gedink, tot ons dit begin kyk het. Sien, Maandag aand is DVD night by die Combrink homestead en vanaand was dit Suzie se beurt om te kies, God help ons.

Die laaste film wat sy aan my gedoen het was een of ander arty farty fokken ding van die arme moer in ‘n rolstoel wat gedroom het hy kan vlieg. Sonder vlerke of kulula.com of enigiets. Die hele fokken movie deur het ek gesit en wag dat iemand hom by ‘n venster uit slet en aan hom bewys hy kan nie. Maar ek figure niemand het verstaan wat hy gesê het nie, want die hele tyd het hy in Spaans of Romeens of Grieks of iets aangehou fokken monologue en ek moes net subtitles lees. Ja, een van daais. Suzie het aan die einde gehuil. Ek wou ook, maar dit was meer as gevolg van die pyn wat die fliek my in die prostaat gegee het as enigiets anders.

My fok, wat ons nie sal doen vir die mense wat ons bed en liefhet nie.

Vanaand se keuse was Alice in Wonderland. Die nuwe een. Met Johnny Depp. Want sy like hom. Selfs wanneer hy aantrek soos ‘n fokken closet queen en hy ‘n oranje pruik dra wat vir Liberace sou nagmerries gee.

Laat my soms wonder wie die pille meer nodig het, maar ons los dit eerder daar.

So nou sit ons op die couch, ek met my bier en sy met haar bak ice cream. Hagen Dasz. Fokken duur, maar gangbaar as jy hou van kinder pudding.

Die fliek begin en ek maak bier nommer vier oop. Ek verkies om myself te medicate voor ons haar smaak in flieks aanpak.

Met die kyk van hierdie ding let ek op iets wat my die hele tyd krap, maar ek kan nie regtig my vinger daarop sit nie. Dis nou nie teenstaande die feit dat die hele movie my laat dink het aan die keer toe Jan Apteek my brannas gespike het en die security op Hatfield Square my wou toesluit omdat ek snaakse goed aan ‘n potplant begin doen het.

Later val dit my op wat my pla. Almal in die fliek het sulke pienk fokken heroin ogies. Lyk of die lot van hulle needle riders is. Maak seker sin, want dis amper twee ure van die mees surreal kak wat ek in ‘n lang tyd raakgeloop het.

En glo my, ek en die konsep van fokken weird is very well acquainted. Ek meen, vat nou byvoorbeeld die keer toe die oorgewig girl in die tanktop my gevra het of sy my laat dink aan Lara Croft. Al haar pelle het glo gedink sy lyk so. Veral die een met die vermiste voortand. Miss Toothy se naam was Gina en sy het glo die tand verloor toe sy die verkeerde mense goed afgepis het, of so het sy my in detail beduie. Kompleet met hand- en voetgebare van hoe hulle sewe kleure uit haar gemoer het.

Van daardie naweek onthou ek nie veel nie, maar ek onthou dit, en die feit dat Vatjie die aand moes steke kry by ‘n veearts, want daar was nie ‘n dokter op die dorp waar ons ten tye was nie. Ek gaan nie die dorp se naam noem nie. Laat ons maar net sê die Vrystaatse platteland is nie die beste fokken plek vir ‘n road trip nie.

“Ek weet nie hoe mense kan sê hierdie is ‘n vermaaklike familie film nie” laat Suzie my weet om ‘n mondvol Macadamia Nut roomys.

Op die skerm is Alice besig om afgekapte koppe, wat in ‘n kasteel se grag dryf, te gebruik as ‘n brug. Dis nou na die fokken Bandersnatch, so half hyena en half fokken pitbull tipe ding amper haar arm afgeruk het en in die proses sy een oog verloor het. En nadat Alice ten minste drie keer gerek en gekrimp het, net om elke keer ten voorskuin te kom met ‘n nuwe en elke keer meer eccentric outfit.

“Ja nee, fok” antwoord ek toe nou maar en gaan haal nog ‘n bier.

“En ek weet ook nie hoekom jy so baie suip nie!” roep sy agter my aan terwyl ek die pad badkamer toe in die donker aandurf. Enige mens wat weet hoe dit voel om met ‘n kaal poot op ‘n fokken Lego blokkie te trap sal verstaan hoekom jy dit net na ‘n paar biere waag.

“My fok, mens” roep ek toe terug. “Kyk jy nie dieselfde fliek as ek nie? Mens sal dink jy verstaan hoekom…”

En nou praat sy nie met my nie. Sy dink ek het haat smaak afgekraak en ek is faktap. Ek het probeer verduidelik dat die fliek so vêr verwyderd is van die oorspronklike storie soos my gat van my elmboog, maar sy weier om te luister. Want ek het haar afgekraak en daarom is ek faktap. Sela. Amen.

Snaaks hoe mens partykeer dinge sê en dit anders bedoel as wat dit opgeneem word. Soos die Lara Croft wannabe wat meer na ‘n sleg gestopte salami as na Angelina Jolie gelyk het in haar tanktop en ski-pants. Sy het ook nie verstaan hoekom ek Weight Watchers se nommer vir haar uitgewys het in die yellow pages wat hulle ten tye wou rol en rook nie. (Vrystaat… Uh-uh).

Die hele episode het egter ‘n vêr afgeleë herhindering by my wakker gemaak en ek het my boekrak gaan plunder, op soek na my eie kopie van Alice in Wonderland wat ek as kind in ‘n opstel skryf kompetisie gewen het. Die oorspronklike een deur Lewis Caroll.

Na ‘n paar minute se roondblaai kry ek dit toe ook, en besluit ek om dit met julle te deel …

‘Of course not,’ said the Mock Turtle: ‘why, if a fish came to me, and told me he was going a journey, I should say “With what porpoise?”’

 

‘Don’t you mean “purpose”?’ said Alice.

 

‘I mean what I say,’ the Mock Turtle replied in an offended tone.

 

 

Wyse fokken woorde. Die boek lê nou op Suzie se bedkassie, die boekmerk strategies by hierdie bladsy ingedruk.

2 antwoorde op Why is a raven like a writing desk?

  1. ek het nie ‘n donnerse idee hoekom ek smaail terwyl ek hierdie lees nie……….ek het nie eers ‘n dop in nie………..

  2. 🙂

    Daai ou was eintlik ‘n wiskundige – en sy goed is alles so logies – op ‘n skewe manier!

    Nice een!

Laat 'n Antwoord

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie.