Jy blaai in die argief vir 2008 Desember.

Ho-Ho-Ho se ma se moer

Desember 29, 2008 in Sonder kategorie

Nou ja, krismis is ook nou ge-krismis en amper al die relatives en skoonadders is terug na hulle onderskeie gate toe. Die fokken silly season is so naby aan verby soos dêmmit aan vloek, en ek vir een kan nie happier wees nie.

My pa (ja ek weet wie hy is) het my geleer dat as jy niks goed kan sê nie, moet jy maar eerder fokol sê nie. Ek figure nou met die jaar so oor die hond se rug, is dit ook maar die beste van raad. Veral as mens die beter deel van die jaar deur gebliksem het met jou fokken poot in jou bêk.

Is die dat ek eerder fokol verder tune tot in 2009 nie. Wel, miskien net een ding. Ek dink nog steeds my buurman se beste deel het teen sy pa se been afgeloop. En nou weet julle dit ook.

Sela mense, tot 2009, wanneer ons gaan praat oor kos en seks in Afrikaans.

Maak maar daarvan net wat de fok julle wil.

Once.

Bert.

Propaganda vir die nuwe week.

Desember 21, 2008 in Sonder kategorie

 

Ses dae doen ek fokol…

Desember 21, 2008 in Sonder kategorie

En op die sewende dag het ek gerus.

Of eerder, dit was oorspronklik die grooter fokken prentjie. Dis nou tot die fokken kluitkop langsaan die res van sy fokken spesie oorgelok het om te kom hoer en rumoer. Spice girls? Fok dit, papa. Nie op my watch nie.  

Eers was die werf-etter hardegat, en het gemaak asof hy my nie hoor toe ek sy moer vloek oor die muur nie. Maar ek het pa se ou raad gevat en ‘n Standaard dak washer, ‘n kettie en ‘n kakhuis ruit later het die peace talks vinnig aan die gang gesit.
 
Hy het belowe om die godsverdomde geraas af te sit sodat ek in vrede getrek kan raak, en ek het belowe om hom nie ‘n vroeë krismis present in die vorm van ‘n poesklap te gee nie. Figue nog steeds hulle moes my vra om die kak in Zim te sort. Deluxe.

Jissis, partymaal kan ek ook maar net wonder wat de fok ek gesondig het.

 

Dubbel death sentence met eish, papa!

Desember 20, 2008 in Sonder kategorie

Ek dink dis die water.

Boomies, my buurman aan die regterkant, met anner woorde nie die fokken ospoes met die 3-reeks en die weird fokken hobbies nie, het met die kak begin en ek dink daars baie meer fokken merit as wat meeste van ons figure. Ja, admittedly het ek gewonder of hy al weer sonder my begin party het toe hy my die eerste keer van die bliksemse spul vertel.

En net so vertel ek toe vir hom hy dalk ‘n bietjie van ‘n fokken break moet vat, en die hubbly eers wegbêre tot ten minste een van sy fokken varkies weer terug op hok is. Maar hy is heavy serious en tune my sy vrou het glo vir hulle ‘n water purification system onner sy sink innie kombuis laat inbou oor al die kak wat glo in die water is. Nou al klink die hele storie so bietjie fokken schizo, het ek in any case saam met die Captain oppie stoep gaan sit en beraad hou, en stadig aan het ek begin agterkom hoe reg die man nou eintlik is.

Sien, na die derde dubbel het my breinboks nou weer mooi gegrease begin raak en ek het begin besêf dat die volgende gesien kan word as feit en so die conspiracy uit sy theory haal…

Eerste word daar vertel dat daar meer vroue nou oppie pil is as ooit tevore. Nou hulle piepie ook mos maar, soos ons almal doen en die vroulike hormone bly nou innie water nadat dit gerecycle is, en so word ons almal stadigaan ‘n klomp moffies. Klink dalk soos ‘n lot kak, nê? Vir die van julle wat so sê het ek net een woord. Metrosexuals.

Tweede vertel hy my dat die waterstasies nie meer so mooi na gekyk word soos in die ou dae nie en dat die water daar ook maar redelik siff is. Nou vat dit ook nie te veel van ‘n stretch of the old imagination om te figure dat dieselfde lot wat nie eers die fokken hospitale ins stand hou, waar mense opland as gevolg van vrot fokken water, dan ook nie sal kyk na die fokken plekke nie. En in any case, hoeveel mense op straat weet hoe om water te suiwer? So wie gaan met hulle stry oor hoe dit gedoen word? So nou volg ons maar die beste raad. As jy nie fokken weet nie, moenie fokken raai nie.

Dan is daar die ding met die groeihormone en die free radicals, leftover pesticides, DDT, plaag, rinderpest en God weet wat nog, not to mention die nuwe cholera scare en huffels en suffels.

Maar my all time favourite is die deel waar big brother staan en flouride in die water inslet, glo om ons meer pliable en docile te hou. Soos goeie fokken skapies, een twee drie in ‘n ry.

So toe belsuit ek vir alle redes gesondelik om te sê fok die liefde. Water sal oor my fokken lippe nie weer beweeg nie. Rum en Coke is yoinks fokken beter as stadig stap en saggies sing, thank you very much!

En nou is ek al heel naweek oppie Cappies en Cola diet, en ek voel great. Baie fokken beter as gewoonlik, in any case. Lyk my hoe minner water ek drink hoe meer kom ek agter hoe kak dinge is en hoe minder kalm voel ek oor die saak. Ek reken dis die flouride wat uiwerk. Suzie reken ek is net ‘n aggro dronkgat, maar wat weet sy? After all drink sy haar agt glase h2o elke dag, soos ‘n goeie brainwashed tropdier moet.

Thanks ou Boomies! Ek figure jy’t my gat gered…

Vrydagaand Elf-uur

Desember 19, 2008 in Sonder kategorie

‘n Bietjie koue koffie het agtergebly in ‘n koppie op die vensterbank waar ek dit laat vanmiddag opgemerk het.

Dinge wat mens eerder net moet los, is mos altyd die dinge wat mens eerste aan staan en karring.
Geluk is ‘n snaakse dier, dink ek, wat nesmaak waar hy wil en wat mens nie regtig kan house train nie. 

Maar jy was hier vandag, en ons het gesmile en gepraat en gelag en geswyg.

Jy het lipstick op die rand van my breekware gelos, en ‘n klein bietjie koue koffie, in die koppie op die vensterbank.

Hoekom ek nie McDonalds like nie.

Desember 18, 2008 in Sonder kategorie

Jy lyk vir my moeg.

Jy staan voor my in die ry by McDonalds, kleintjie aan die hand, en jy lyk soos ‘n hoërskool onderwyseres. All prim and proper in jou Foschini pakkie en sensible shoes. Jou makeup dalk net bietjie te veel. Jou hare, netjies vasgemaak. ‘n Far fokken cry van hoe ek dit onthou, ‘n los tuimel ooral oor die ou vakansie flat se mat, of vol van daai stil strandjie se sand, waar jy onder my gelê en hyg het dat jy nooit sal fokof nie.

Die ou Nirvana t-shirt wat ek aan het kom seker ook nog saam uit daai dae, nes die ou bakkie wat ek nog steeds mee aanfok. Ek sien jy het ‘n opvou Audi sleutel in jou linkervuis, en ek wil nie eers oor my skouer kyk na die parking lot nie.

“Jy’s my angel” het jy gepreek toe ons Kaptein saam met kampvuur koffie gedrink het in Mosambiek. “Jy maak my heel” het ek jou geantwoord skuins anderkant Graskop, langs ‘n plaaspad waar jy moes stop vir kiekies.

“Ek het spasie nodig” het jy my vertel halfpad deur die Klein Karoo se groot fokol, oppad na ‘n plek waar nie een van ons twee heen wou gaan nie.

Jy weet, Jan Apteek het ook al gevra na jou, en ek het maar net geraai aan die raaie wat met jare se vergeet kom. Sometimes hoor ek nog die songs op die radio, of ek ruik jasmyn in iemand se tuin. En dan is jy daar, kaalvoet en sonder moeite.

“Mama, ek wil ‘n cheeseburger hê” vra die kleiner version van jou en ruk die hand wat myne soveel keer vasgehou het. “Vra mooi asseblief” hoor ek jou automaties antwoord, en ek dink aan die aand toe jy my gesmeek het, en ek nie wou luister nie.

Maar hier staan ek nou weer en Pink Floyd songs in my kop sing en wonder of daar bier in die fridge is, terwyl jy in jou designer handsakkie rondgrou vir jou kredietkaart.

So met die omdraai en uitstap loop jy toe per ongeluk in my vas, en ek voel die druk van jou bors teen my arm. Herhinderinge, beelde, gedagtes en die donker pyn bliksem weer saam deur my kop, en los my effe naar.

“Verskoon my meneer” mompel jy sonder om my in die oë te kyk.

“Geen probleem nie, dame” antwoord ek voor ek counter toe stap om my eie cheeseburger en coke aan te vra.

Fanie en Melanie feit nommer 63987…

Desember 18, 2008 in Sonder kategorie

Party mense is maar lekker faktap.

Once.

Geestelik kaalgat is nog steeds kaalgat, fokkit!

Desember 17, 2008 in Sonder kategorie

Dis nou vir jou ‘n fokken ding, is dit nie?

Sien, ek het ‘n buurman wat nou al maande lank my tietspiere lam lê met sy fokken eenvoudigheid. Vir die van julle wat hom onthou van die vorige blog af, hy’s die simplistiese fokken kluit met die matching his & hers 3-reeks beemers. En wanneer hulle saam êrens heengaan, dan dress hulle dieselfde op ook nog. Julle weet mos, dieselfde t-shirts en so aan. Lekker deur die kak, ja.

Suzie dink hy’s ‘n closet-moffie, maar ek’s oortuig hy’s net te fokken stupid om van beter te weet. Arme kont.

In any case, die wil om tuin skoon te maak pak mos vir Suzie en ek en my getroue sidekick Lovemore (ingevoer, vrinne, vars van Harare) word verban in die rigting van ‘n palmboompie wat ‘n tor ingekry het en toe gevrek het. Herhinder nogals skerp aan my jeug wat ook net op ‘n dag omgerol en gedooi het. Gebeur baie hier in Pretoria. Die palm ding bedoel ek, nie die oudword en jammergat trek ding nie. Wel dit seker ook. Maar net met party palms. Wat vrek van torre, meen ek. Nie wat hulleself jammer kry nie. Want palms kan nie. Lekker fokken random. En ek reken ook lekker fokken tos as jy ‘n palm is. Maar so klim ek toe die leër op met die powersaw in die hand en ‘n gatsak vol gebedjies dat Lovemore so goed soos sy woord is en die fokken steppies nie sal laat los as ek bo is nie.

Die klim dwing my so half-en-half om oor die muur te loer, en wat ek sien daar langs die pool sal my seker nooit verlaat nie. Twee stelle kaalgat boude, his & hers nogals, so wit soos kerk-dooilies wat vir my smile terwyl hulle eienaars hulleself in allerhande ongemaklike posisies probeer inknoop.

Ek dag eers die fokken idiote het nou al hulle bliksemse marbels gaan staan en wegslet, toe ek agterkom hulle dra (darem?) g-strings. In matching neon-groen, nonetheless.

In skok laat val ek amper die chainsaw en arme Lovemore raak so half grys van skok toe ek ‘n gilletjie gee en teen die spoed van vetgesmeerde haaskak teen die leër af toer. In die huis vang ek so paar rou happe Captain, sommer so uit die nek van die bottel uit, om die nerves te kalmeer en die prentjie van laat-middeljarige hangtiete uit my kop te kry.

Later die dag sit ek oppie stoep en versorg ‘n vars dubbel terwyl ek N.P. Van Wyk Louw lees. My oog gly weer oord die bladsye wat soos ou vriende vir my wag. Maar iets is anders, en net so kom ek agter dat my favourite gedig nooit weer dieselfde wees nie, alles te danke aan ‘n verwarde werfetter en ‘n ding wat Suzie yoga noem…

Groetnis en goodness,

Bert.

Grense

My naakte siel wil sonder skrome

in alle eenvoud tot jou gaan,

soos uit diepe slaap ons drome,

soos teen skemerlug die bome

opreik na die bloue maan;

gaan met al sy donker wense,

en die heilige, nooit-gehoorde

dinge sê, waarvoor die mense

huiwer, en wat om die grense

flikker van my duister woorde.


N.P. Van Wyk Louw

So op geloftedag

Desember 16, 2008 in Sonder kategorie

Sit ek vanoggend en dink oor hoe vêr suid die hele fokken wêreld gaan staan en bliksem het met sy alle ewige politiek en kakstook. Kyk, ‘n fokken ding is mos nie net meer wat dit was nie, en goed genoeg is net nie meer net dit nie. Alles moet mos met een of ander makeover bestraf word. 16 Desember was altyd oor hoe mense gebid het en toe deur ‘n hoër mag gehelp is. Omdat hulle dankbaar was, het hulle besluit om die dag te heilig. Simple as that. Maar nie meer nie, my skapies. Nou word alles weer met politiek gebliksem en die verbond tussen mens en God word vervang met praatjies van versoening, wyle mense in hulle huise vermoor word en die rand stadig verder in sy moer in gly. Heavy tos.

Maar so verander dinge seker. Ek onthou toe ek nog ‘n jonger lat was, het my pa partykeer vir die boemie by die robot ‘n twee rand noot geslip om sy liquid diet te sponsor. Maar nou is daar ‘n fokken sick, lame and lazy op elke bliksemse straathoek en as jy vir een moet gee, dan moet jy mos tot regte vir almal uitdeel? En hoe dan? ‘n Tweede huisverband uitneem? Pretoria lyk in any case al klaar soos Harare Extension 2, en ek figure as ek Afrikaans wil praat moet ek iemand in Australië bêl.

Maar sien, dis nou ons social responsibility. Nie dat daar enige iets soos fokken government resposibility is nie, mind you. Die oues en gestremdes kry fokol, terwyl ministers gaan rondjol op die belastingbetaler se omkoste. Maar daaroor kan mens ook nie te veel dwaal nie. Want dis nie proper nie. En dis nie PC nie. En dit vereis dat mens moet besin. En daarin lê die sonde.

Mens is mos maar ‘n tropdier. Gaan saam met die flow in die rigting van die maklikste en rustigste selfvervulling. In ons eie selfsugtige besitlikheid jaag ons agter dinge aan wat veronderstel is om ons gelukkig te maak. Selfs al is dit net vir ‘n kort rukkie, of miskien al maak dit net ons gewetes vir ‘n klein bietjie stil. Van daar vandag se storie. Ek weet dis nie ‘n nuwe een nie, en was al honderde kere oorgeskryf, maar dit bly ‘n diamant in die gruishoop van rebellie.

Verset – is daar ‘n mooier woord?

Groetnis, en geniet die storie.

Bert.

Die keiser se klere

Soos opgefok deur Bert Combrink

“O ja, kyk net, u hoogheid!” Die kleremaker kom nader gestap met sy vingers punterig geknyp na onder, sy arms wyd gespry. “U nuwe hemp! Gespin uit suiwer rassediskriminasie, die snit klassieke nuwe Suid Afrikaans.”

Die keiser knip nie eers ‘n oog terwyl hy fuss en fidget oor die onsigbare klerasie nie. Teen die tyd maak hy al so uit van die hele storie van maak of hy dinge sien dat hy homself begin verbeel dat hy tog die kraag van die hemp kan sien. “Is daai dieskadu van ‘n baadjie op die klererak” wonder hy en draai sy kop om die funky patrone beter te nodge.

“En dit? Daai baadjie is mos ‘n meesterstuk van julle kuns!” Die twee skelm kleremakers draai verbaas hulle koppe in die rigting wat die ou man kyk. Die hoof ontwerper briek-briek eers voor hy met ‘n bewerige hand in die algemene rigting begin beduie. “Erm, ja… verseker… dit is… uhm…” Hy sluk hard en kyk na sy tjommie, wat hom moet uitbail. “Dít, u hoogheid” tune die ander een met meer handbewegings as ‘n dronk spietkop, “dít is ‘n kort-omkeer bo-oor onderbaadjie, gesny uit die fynste kleedstof uit die ou republiek. Dit is egte apartheid-skande, omgevoer met voorheen benadeelde nalatenis.”

“Werklik uniek” mompel die keiser en skud sy kop. “Fokken once!” antwoord die skurk saggies terwyl hy na sy pêl se kakstorie luister. Die keiser streel met sy hand oor die leë hanger. Sy gewete pla hom nie eers meer so vreeslik vandat die twee kleremakers hom beduie het dat die verskriklike prys van die pak klere net fair is, want wat betaal mesn nou eintlik vir waarheid?

“Is nog steeds fokken duur” het een van die ministers gesê. Die comment was nie so gewild as wat hy gehoop het dit sal wees nie, en dis amper seker dat hy dit sou terugtrek as sy kop nog aan sy ou skouertjies vas was. Die keiser was nie bekend as ‘n man wat kritiek so vreeslik goed hanteer het nie. Van daar het niemand fokol gesê oor staats-budgets, of dat die land se onderwysers nie gaan pay kry vir drie maande as gevolg van die grootbaas se nuwe safari suit nie.

“Ek sal graag ‘n broek en lendekleed uit dieselfde stof wil hê” vra die keiser gretig, en die twee kleremakers glimlag toelatend.

“Ons kan dit reël, u hoogheid, maar ons het iets selfs meer spesiaal gebêre as ‘n verrassing.” Die kort kleremakertjie vryf sy vet voorpote saam. “Iets monumenteel om u wonderlike manlike figuur beter te vlei.” Hy kyk na die ander boef, wat sonder om eers asem te haal oorvat en verder beduie. “Ja, u hoogheid” vertel die skraal een in sy skril stemmetjie. “Dis dalk ‘n afwyking van die oorspronklike ontwerp, en miskien ‘n effe duurder, maar verdien u dit nie na al die jare wat u gewone ou klere moes dra nie?”

Net so ruk hy die groot hangkas voor hom oop en swaai sy arms na die leë binnekant. “Ta-da!” roep hy en die keiser se oë rek. “Wat noem jy die… die…” hy sukkel om woorde te vind en sy verbeelding werk oortyd om hom te oortuig dat daar so iets soos ‘n mooi onderbroek is en dat hy nou daarna kyk.

“U majesteit, daar is nie woorde om so iets regverdig te benoem nie.” Hy sak sy kop dramaties voor hy diep asemhaal en aangaan. “Maar in ons beskeie verwysing het ons besluit om dit ‘n goddelike g-string te noem, geskep uit die beste resultate van regstellende aksie. Afgerond met ‘n langbroek geweef uit die morele draadwerk van u eie korrupsievrye kabinet!” Die korter een van die paar hop al op en af van opwinding en die keiser klap sy hande terdeë saam.

“O ja, o ja! Bravo! Perfek!” Hy skud sy kop met soveel passie dat sy pruik oor sy oë val en sy uitsig oor die fokol in die hangkas belemmer. “Puik! Ideaal! Geen prys is te hoog vir so ‘n unieke en onbeskryfbare artikel nie!” Die eerste kleremaker tel die draad van die storie op en dik dit bietjie aan. “Nee, u majesteit. Nie net ‘n pak klere nie, maar definitief geskiedenis in die wording!” Die keiser se oë verstar en beelde van grootheid speel voor sy gees af.

“Nou ja toe, kêrels!” Hy draai na albei kleremakers en lê sy hande met dankbaarheid op hulle skouers. “Help my aantrek sodat ek my volk kan gaan wys hoe gelukkig hulle is om so ‘n mooi en goeie en slim en welbedeelde keiser te hê!” Die twee sak hulle koppe saam en die een preuwel ’n vinnige “amen” om sy skelm laggie te versteek.

Voor sy mense gaan pryk die keiser toe met sy vet pens en hangboude. Al kaalgat mars hy deur die strate van sy hoofstad en word daar bly verkondig hoe goed en wonderlik die ou man is. Die skare het eers gestaar, toe skugter gehoes en geproes. Nie een wou hardop erken dat hulle nie die klere kon sien nie. Daar was mos nou al tot verveelens toe verduidelik in al wat ‘n koerant, tv kanaal en magazine is dat net die agterlike, platkop damduiker massas nie die wonder tux kan nodge nie. En so staan en swaai die ou man sy pens en package in Kerkstraat af, terwyl die skare nie weet of hulle moet lag of huil nie.

Almal staan en wag dat ‘n laitie skree “Kyk pa! Kyk die kaalgat oomie met die moerse boep!”

Maar niemand sê fokol nie, en die kaal keiser stap aan van lamppaal tot lamppaal, waar koerante hulle stories van moord, roof en bloed uitspel aan ‘n dowe, blinde nasie.

Die einde (of eerder die begin daarvan).

Was jy nie op Police File nie?

Desember 14, 2008 in Sonder kategorie

Ja, ek het toe geskuif van news24 af hierna toe. Nee, hulle het my nie regtig gevra om te fokof nie.

In any case, die wat my ken sal weet dat ek nou al amper ‘n fokken jaar lank sukkel om online te gaan van die ou homestead af, en wonder bo uiterste fokken wonder het dit ook nou gebeur.

Ek is opgehook met broadband interweb. Sweetness…

So ek het gefigure siende dat almal so lanklaas enigiets van fokken enigiets van my af gehoor het, sal ek maar die nuwe blog se cherry pop met ‘n kort storie. En as julle nou mooi soet is, hoort hy teen môre aand hier gepost te wees.

Once my skapies, once.

Groetnis en goodness,

Bert.