Skip to content

Monthly Archives: Augustus 2011

Lelike babas en unlucky nonne

Vind hierdie oulike stuk
oor  bygelowe op die internet:


Eva Sandoval
lays out some lesser known superstitions around the world, explaining how to
avoid the bad luck brought on by seeing a nun, and why you should never pass
food from one set of chopsticks to another.


Merriam-Webster defines
superstition as:

1 a : a belief
or practice resulting from ignorance, fear of the unknown, trust in magic or
chance, or a false conception of causation

b : an
irrational abject attitude of mind toward the supernatural, nature, or God
resulting from superstition

2 : a notion
maintained despite evidence to the contrary

But there is
another definition, put forward by old wives and rational, intelligent folk

Time-honored advice you follow because… well, you
don’t know exactly, but why chance it?

In researching this article,
I was struck by how many cultures around the world believe in the same
“classic” bad luck portents: broken mirrors, black cats, stepping on cracks,
walking under ladders, and so on.

To mark Friday 13th, here’s
a collection of superstitions from around the world that you may not know.
You’ll never look at electric fans the same way again.

English-speaking World

Fear of Friday
the 13th – or, brace yourself, Friggatriskaidekaphobia – is common,
supposedly because the number 13 is thought to be unlucky. Even more so when
combined with Friday, which is traditionally unlucky according to Norse myth.

Causes arguments in much of the world, and poverty in
Bolivia. Photo by

People are also wary of
leaving shoes on the table, because it might cause an argument, and killing
spiders, which is just plain unlucky.

Mentioning hypothetical
unpleasant events, such as “If Donald Trump becomes president of the United
States,” is tempting fate, and the speaker should knock on wood to make sure
this doesn’t happen.


People in Bolivia also
believe leaving shoes on the table is unlucky, but instead of causing an
argument, doing so will lead to poverty. A Bolivian friend taught me this
saying: Zapatos sobre la mesa, cien años de pobreza! – “Shoes upon the
table, 100 years of poverty!”

In both Bolivia and Mexico, people believe
leaving your purse on the floor encourages your
money to
walk away. Mexican restaurants will offer their clients stands with hooks on
them just so they can keep their purses off the floor.


In Italy, as in parts of
Arabic world,
the malocchio, or evil eye, holds special significance. According to the
superstition, misfortune comes to those who receive the malocchio via an
envious or hateful glance. Round, eye-shaped malocchio symbols are
thought to ward off the evil eye, and people hang them in houses, on a chain,
and from car rear view mirrors.

The number 17 also
represents bad luck. This is supposedly because in Western numerals, the number
resembles a man hanging from the gallows, and in Roman numerals, XVII is an
anagram of VIXI: Latin for “I have lived”, or “I am dead.”

Finally, catching sight of
a nun (suora in Italian) is also thought to be unlucky. If you see one
you must touch iron, or touch the person next to you to pass on the bad luck.
Saying “Suora tua!” (Your nun!) helps.


Hungarians give flowers in
odd numbers, because only corpses receive bouquets of flowers in even numbers.
And never whistle indoors, because it causes your
money to
be whistled away.

There are more: spilling
salt or leaving the pointy end of your knife face up lead to arguments, and a
bird flying into the house is thought to be a portent of death. My Hungarian
friend won’t say whether
comes to the residents of the house or to the bird.


According to Russian
superstition, wearing your clothes inside out will attract a beating! If
friends discover one of their crew has put an item of clothing on inside out,
they’ll give him or her a symbolic punch. Before a test it’s bad luck to wear
anything new, make your bed, or cut your fingernails; and it’s bad luck to celebrate
someone’s birthday before the actual day. A hare crossing your path is as
unlucky as a black
cat, and
for singles, sitting at the edge of a table will doom you to another 7 years


The number four is
considered extremely unlucky because the word is strikingly similar to the word
for “death.” (Same goes for China and Korea.) Many buildings won’t have a
fourth floor for this reason.

Since almost all Japanese
funerals are cremations, and part of the ceremony involves the relatives
picking the bones out of the ashes with a pair of giant chopsticks, a few
Japanese deathly superstitions involve these implements. Don’t stick your
chopsticks straight into a bowl of rice, and never pass
food between them, as
this recalls the act of passing the deceased’s bones between relatives.


A good friend of mine taught ESL in Daegu, South
Korea for a year and told me this: never write someone’s name in red ink,
because it means they will die. Another fear in South Korea, bordering on urban
legend, is fear of Fan Death. This is thought to occur when one turns on an
electric fan in a room whose windows are all closed.

Charms against the evil
eye. Photo by

But it might be more than
mere superstition: Korean scientists have studied the phenomenon, and believe
electric fans can cause hypothermia, and contribute to asphyxiation due to
environmental displacement of oxygen.

Fan deaths are reported in
South Korean media every year. My friend said her students were absolutely
terrified of Fan Death, so she would threaten to turn on the electric fan if
they misbehaved!


A Chinese-American friend
of mine got
several years ago, and having grown up in America, had a typically fluffy view
of how her big day should be… until her Chinese-born parents shot down her
ideas one by one, claiming they were horribly unlucky. White invitations and
white flowers were a no-no, since in China white is the color of death, as were
sandalwood fan wedding favors – since fans open outward, and therefore push
people away from you.

My friend and her fiancé
had wanted to buy four millimeter wedding bands, but – stunned at all the
superstitions they’d never known about – decided to run this idea by their
parents first, in case it was also bad luck in some way. Their parents laughed
at them. “That’s just silly,” they said.


Like many places in the
world, folks in Egypt have no love for black cats, owls, or crows – believing
them to be bad omens. A friend who lives in Cairo told me very traditional
Egyptians might sometimes give their children strange names to avoid envy – so
could, for example, call their boy khaysha, which means “rag”.

Some people believe
complimenting a baby’s looks attracts the evil eye. So instead of saying, “Oh,
what a beautiful baby,” try something like, “Oh, what an ugly kid!” Go on – you
know you’ve always wanted to!



Dertien dinge om NIE TE DOEN NIE as jy reis.

1.     Moenie R100 spaar op akkommodasie en
dan kilometers stap na besienswaardighede/ middel van waar alles gebeur
nie.  Soek die mees sentrale verblyf  en die ekstra geld wat dit kos spaar jy op
vervoerkoste en vrees vir in die nag lang ente te stap.

2.     Moenie te “stingy” wees om geld uit
te gee op die kos/ koffie/ wyn van ‘n land nie. 
Dit is juis  die koppie koffie en
pannekoek met Nutella naby die Notre Dame wat jy vir altyd sal onthou.

3.     As mense se “pak lig” dan is daar ‘n
rede voor.  Jy sal self elke kg in
daardie tas of rugsak moet rondsleep oor peronne, lughawevloere, af met trappe
van ondergrondse treinstasies en boonop sal sommige taxi’s jou nie wil oplaai
as jy te veel bagasie het nie.

4.     Moenie jou humeur verloor met die
bevolking van ‘n vreemde land nie – veral nie as hulle nie Engels praat
nie.  Geen van die omstanders sal die
kans wil vat om jou te help nie, uit vrees dat jy weer kan ontvlam en dan is jy

5.     Moenie  sonder die plaaslike geldeenheid van ‘n land
by hul internasionale lughawe uitstap nie. 
Die bus/ taxi ens het geen begeerte om SA Rande te ontvang of Dollars te
ontvang as hul eintlik net met Euros werk nie.

6.     Kyk wat die “locals” eet en drink en
bestel dieselfde.  As niemand rondom jou
hoender bestel  in Argentinie nie is dit
omdat die “steak” die beste dis op die spyskaart is!

7.     Moenie op jou selfoon (SA kontrak)
bel oorsee nie.  Ja, ek weet dit is ou
nuus en tog hoor ek elke keer van groot rekeninge wat mense by tuiskoms verras
het.  Koop tyd op Skype en bel sel- of huisnommers daarmee.  Veral landlynnommers kan baie goedkoop so
geskakel word – dikwels so min as 29c per minuut!

8.     Moenie wag tot jy in die vreemde land
is voor jy ‘n motor huur nie.  Dis baie
goedkoper om dit op die internet te bespreek en jy kan tot  helfte van die koste spaar as jy ook
vroegtydig bespreek.  Kyk gerus na

9.     Moenie vashaak by vliegtuie vir
vervoer nie.  Daar is iets ongelooflik
romanties aan treinry, ferryvaar en selfs plaaslike busritte leer jou meer van
die land se mense as sewe reisboeke saam.

   Moenie in hotelle bly in vreemde lande
nie.  Dit is baie meer prêt om in kleiner
bed en ontbytplekke te bly of selfs ‘n klein woonstel te huur – dikwels ook

  Moenie die kans laat verbygaan om iets te
doen, te eet, te rook wat jy nog nooit voorheen gedoen, geeet of gerook het
nie. “You are living this life only once…”

  Moenie dink dat die die toppie, hoed of hemp
wat jy in die winkel sien seker nog by ander winkels te kry sal wees nie.  Koop dit die eerste keer as jy dit sien, want
99% sien jy dit nooit weer nie.

 Moenie vergeet om elke aand jou kamera se
batterye te laai nie en as dit moontlik is, neem ekstra’s saam.  Daar is niks erger om by die Davidbeeld te
staan en die kamera se battery is pap nie. Dieselfde geld vir ‘n ekstra

Versamelgoed vir ‘n reistas

Die klanke van Mladen Grdovic vloei deur die mure op n
Sondagaand – een van my jongste aankope op ‘n onlangse reis. 

Ek is glad nie ‘n ekonomiese pakker nie  en die tasse altyd volgeprop van klere wat ek
in 6 maande nie gedra het nie, 3 – 5 paar skoene en al my “toiletries” wat ek
dalk mag nodig kry in die volgende jaar of so. Ja is ‘n
Tot groot konsternasie, want ek moet 
die tas self rondsleep en meeste van die tyd bly klere ens agter sover
ek “travel”.  Het eenmaal ‘n paar skoene
waarvoor ek baie lief is in ‘n Londense hotel gelos, ‘n pakkie gepos van Italie
af en meer as een maal themde, pajamas en sjampoe, handeroom en  gesigroom oral oor die wereld gelos – alles
in die naam van ‘n ligter tas.  Net om
dan weer die volgende dag iets te koop wat MOET saam huistoe.

Ek neem my gewone haardroer saam (3200 blaassterkte)  sit ook die ghd in en drie borsels – elke een
werk beter op ‘n verskillende dag – en dit vir hare wat korter as
skoolvoorskrif vir seuns is.  Een van my
grootste fobies is om sonder ‘n “tweezer” te wees en net om seker te maak pak
ek twee in, ook so met ‘n naelknipper, naelvyl en twee bottles naellak (my
naels is bitter kort, maar miskien kan ek op die vakansie dit groei…).
Parfuum moet ook 2 of meer wees, want ek spuit aan soos die “mood” van die dag
voorskryf. Toppies moet genoeg wees om vir 7 dae te hou en so ook onderklere en
knie-of ander broeke.  Ek is egter beter
as ‘n vriendin wat selfs haar eie plastiekhandskoene inpak ingeval sy erens moet
skottelgoed was.y

Die bagasie van die huis-af is egter niks in vergelyking
van wat ek versamel sover ek reis nie. 
Dis nie noodwendig die gewone “trinkets” nie, maar goed wat ek in die
huis kan gebruik – baie oulike idée, maar dis ook swaarder as ‘n yskasmagneet
of ‘n foto.

Hier is van my aankope oor die jare heen:

Seattle:  ‘n rakkie
wat soos ‘n huisie lyk vir my seun (toe nog baie klein) se kamer. ‘n Lang sagte
groen slang (ook vir sy kamer) en drie blikhouers waarin jy foto’s kan bere.

Londen:  6 reuse
turkoois en groen bekers – meer geskik vir sop (vandag nog in gebruik)

Meredistrik (Engeland): 
Teepot wat lyk soos ‘n outydse bad waarin ‘n vrou sit – die deksel is
die sponsie. Dit was die begin van my teepotversameling – staan vandag op

Egipte:  twee matte
en twee kameelhaar sjaals (soort wat mans dra in winter).  Een le oor my riempiesbank en ander een vir
vriendin gegee.

bamboesskinkbord (my geliefdekoosde een tuis) en twee kleiteels met ‘n
gesig op en “gold leaf” hier en daar. 
Vandag geraam en in my sitkamer.

Italie/ Buenos Aires/ Kroasie/ Slovenie/ Hongarye:  ikoon – ook 
begin van my versameling en oral waar ek vandag  Rooms Katoliieke lande besoek  koop ek ikone (alle groottes).  Het ‘n hele gang met ikone by die huis.  Die Telkom-man het al vir die huishulp gevra
of haar mense “Roman Catholic” is.  
Dieselfde geld vir kruise (nek en vir mure).  Die versameling hang saam met die ikone.

Italie – Rome: 
Succero se cd en ‘n lewensgrootte pienk leersak wat vir handbagasie
gebruik kan word op die vliegtuig (natuurlik vir al die ekstra’s)

Turkye:  die mat
wat almal daar MOET koop, klein lapis lazuli oorbelle en ‘n stel appeltee
glasies en hul blikpierings.  Hele paar
houertjies  vir suikerpilletjies en
natuurlik roos Turkish delight elke keer as ek gaan.

Zanzibar:  skildery
van een van die mooie deure daar en ‘n paar skoene waarvan die punte opkrul
soos kabouterweergawes.  Speserye  en baie vanillapeule – alles in suiker

Amsterdam:  oranje
verestola en nagemaakte kroon met kitch diamante en nog oranje vere – ok dit
was Koninginnedag! Pot met die heerlikste mostert en lepelhouer vir kombuis.

Buenos Aires: 
Tweedehandse blou kristalblompot, drie skilderye van La Boca, triptiek
van straattoneel en nog ‘n ander olie-straattoneel.  Ook ‘n beeldjie van Peru en ‘n mooie nekding
gemaak van herwinningsmateriaal.  Amper
vergeet ek van my 1972 handsak wat oral met blomme gedecoupage is. 

Bled, Slovenie: 
Twee geverfde asyn en olyfoliebottels en 2 glaskershouers asook  skilderytjie op hout geverf wat ‘n  toneel uitbeeld wat gewoonlik op byekorwe
geverf word. Dan ook die glaskruis gevind in die geskenkwinkeltjie op die
eilandjie in die middel van die Bled-meer.

Kroasie:  Vat altyd
Prosek (soetwyn gemaak van rosyne) terug en my fav Kroatiese sangers – Oliver
en Mladen Grdovic. 

Frankryk (hierdie keer): 
‘n lekker lang swart themp met lang moue wat nie klou om die kurwes;
huisverfrisser – die soort met die bamboesstokkies wat in die olie staan en ‘n
cd met franse chansons (minnesange).  Het
ook drie koffietafelboeke gekoop oor die kastele in die Loire-vallei,
fietsryroete deur die Loire-Vallei (dis nou vir ‘n vrou wat skaars ‘n driewiel
kon baasraak as kind) en ook ‘n boek van egte franse kookkuns.

Ek sou vir dae kon terugvoer gee oor aankope in vreemde
lande, maar meeste is slegs vir my van waarde en party sal pleinweg belaglik
lyk op papier.  Soos byvoorbeeld die
oorbelle gemaak van motorbinneband, die potlood wat ‘n meter lank is en kan reg
in die rondte buig of die yskasmagneet wat ‘n deuntjie speel. 

Reisaankope is soos aankope op ‘n uitverkoping.  As jy daar kom MOET jy net eenvoudig iets
koop, maar as jy by die huis kom bere jy dit partykeer diep weg, want skielik
lyk die nagemaakte Eiffeltoring erg kitch op die vensterbank en die cd met
turkse belly-dancing musiek maak bure onrustig…

Gaan direk na nutsbalk.