Gouritsmond – Deel 5: ‘n Hondelewe

Troeteldiere kan ‘n lastigheid wees oor die vakansie.  Ons is gelukkig dat ons twee tweedehandse honde by familie op die plaas by Montagu kan kuier.  Dit verg ook dat ons met twee voertuie moet ry, maar dit werk eintlik goed, veral nou dat vroulief en Ouboet in elk geval later moet kom.

Die Bulhond is ‘n grompie grompot met ‘n ernstige sosiale onbekwaamheid.  Sy byt darem nie aan mense nie, net ander honde.  Buksie is ‘n oor-opgewonde Jack Russel.  Sy sosiale vaardighede is heelwat beter as die Bulhond s’n.  Buksie maak gou vriende, en is heel gewillig om ‘n vriendelike aankomeling by die huis se voet te homp net om te wys hulle is nou nuwe beste vriende.

Dis juis Buksie se sosiale lewe wat gemaak het dat hy by ons beland het.  Sien, dis lastig wanneer ‘n rondloper Jack Russel ‘n baba Boerboel van 65 kilogram oorreed om saam met hom rond te loop tussen plase, met skapies en almal daai goed wat ook daar ronghang.  Dus, voordat die laksman vir Buksie kon bykom, het ons hom toe aangeneem.

Met die honde op die plaas afgelaai, verras vroulief en Ouboet my vroeg die volgende oggend op Gouritsmond.

‘n Aand of wat later bel skoonma.  Sy kuier ook op die plaas.

“Is jy alleen, of is die kinders naby jou?” vra sy. 

Ek kan hoor daar is dood in haar stem.  Ek sê sy kan maar praat;  ek is besig om skottelgoed te was, wat ‘n seker manier is om te weet dat geen van die kinders selfs binne roepafstand van my af sal wees.

Dit blyk dat Buksie vroeër die dag onder een van die plaasvoertuie se wiele beland het.  Hy het nie enige sigbare beserings gehad nie, maar is toe ‘n paar uur later dood.

Dis ‘n tranedal.  Sussie gaan treur by die see op die rotse.

Skoonsus, wie agter die gewraakte plaasvoertuig se stuurwiel was toe die insident plaasgevind het, is oorval met skuldgevoel oor stomme Buksie se ontydige verwisseling van die tydelike met die ewige.  Sy begin dadelik rondverneem of daar nie dalk iewers plaasvervangende hondjies beskikbaar is vir aanneming nie.  En sowaar, op ‘n plaas daar naby is is ‘n werpsel soortvan Jack Russeltjies, waarvan daar twee tefies is wat nog huise soek.   

Die plan was in elk geval dat ons vir Kersfees Montagu toe gaan om saam met die familie daar te kuier, dan kan ons sommer die nuwe aannemelinge gaan besigtig.  Ons maak so.  Hier is die twee nuwe hondjies van ons huishouding.  Die outjie links kan nog nie behoorlik loop nie, maar hy het die cheek om vir my te wil blaf-grom toe ek haar afneem.

Kersfees op Montagu is ‘n groot affere.  Op Kersdag is daar 21 mense wat saam Kersfees hou. Die plan is om Kersdag namiddag weer terug te ry.  Middagete loop teen half-ses die middag ten einde met ‘n baie eksotiese krismispoeding. Ons vertrek terug Gourits toe voordat die koffie bedien word.

Die pad tussen Riversdal en Albertinia is onder bedreiging vanweë ‘n veldbrand.  Ons ry naby die vuur verby, maar die pad is gelukkig oop.  

Wel, nou het ons twee nuwe Jack Russeltjies wat ons oor ‘n paar weke moet gaan haal, maar wat ook name moet kry.  Jy het geen idee hoe ‘n totale afwesigheid van eenstemmigheid daar in ‘n huishouding van vyf kan wees oor iets so eenvoudigs soos twee honde se name nie. 

Hondetelers se volbloedhonde het soms vreeslike eksotiese name.  Ons het jare gelede ‘n opregte Bouvier gehad.  Die pa was ook een of ander baron of iets, wat blykbaar kon lees en skryf.  Ons nuwe hondjies (die geveg oor wat hulle name gaan wees woed steeds) se ma en pa is ook geen uitsondering nie. 

Die ma se naam is Moppie.  Mens kan duidelik sien hoekom. Sy lyk soos ‘n kruis tussen ‘n Maltese poedel en ‘n Jack Russel, maar blykbaar is sy ‘n kruis tussen ‘n Jack Russel en ‘n langhaar Fox Terrier (Wire Haired Fox Terrier).  Jy kan maar sê sy is ‘n opregte Jack Terrier.  Boonop is sy ‘n halfsuster van ons nou oorlede Buksie.

 

Duidelik het hierdie honde se baas geen probleem gehad om hulle honde name te gee nie.  Noudat ek daaraan dink, Buksie se pa, wie die oupa van hierdie werpsel is, hoef self ook niks terug te staan in terme van eksotiese name nie.  Sy naam is Poeph*l, maar anders as met Moppie kon ek nie mooi sien hoekom nie.

Ek het liewer nie ‘n foto van hom geneem om ook sy naam te illustreer nie.

[Deel 6 volg]

PG JONKER

4 thoughts on “Gouritsmond – Deel 5: ‘n Hondelewe

Los ’n antwoord.

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Vereiste velde word aangedui as *.