Gouritsmond – Deel 2: Pap Wiele

Ek is nie baie handig nie.  Vroeër vanjaar (o nee,dis nou alweer laasjaar) het ek en Kleinboet ‘n pa-en-seun kampeerdery bygewoon wat sy skool aangebied het.  Ek het die tent op geslaan.  Dié kan ek darem nou al goed doen, ná jare se oefening, het ek gedink.  Tog merk een buurman op “Jy’s nie ‘n ingenieur nie, né”. 

En dit weet hy net van kyk hoe ek tent opslaan.  Ten spyte daarvan vorder my ‘buitegeboue’ darem oor tyd heel suksesvol.

Net so was fiets herstelwerk nooit hoog op my lys van vaardighede nie.  Buiten dat ek nie bereid is om met ‘n fiets te ry waarvan ek self aan die remme gewerk het nie, kan ek nie onthou dat ek al ooit ‘n pap wiel van ‘n fiets kon regmaak sonder om sewe nuwe gate in die binneband te veroorsaak met die terugsit van die binneband nie.

Op dag een, reeds, rapporteer Kleinboet ‘n pap wiel.  Ai.

In my trommel wat ek maar uit gewoonte elke jaar inpak sonder inagneming van die inhoud, kry ek sowaar ‘n stelletjie patch & solution.  Ek het ook ‘n toolbox saam met my.  Dis eintlik maar net vir as ek langs die pad gaan staan, dat die ou wat my help nie sy eie tools hoef te gebruik nie.

Gelukkig het ek niks om te doen nie.  Ook kan ek lekker buite almal se gesigsveld probeer sukkel met die probleem.  Heelwat later kan ek natgesweet (dis mos baie warm) terugsit en my suksesvolle handewerk aanskou. 

Ek het sowaar die agterwiel afgehaal gekry.  Nou moet die binneband nog uit.

Miskien moet ek volstaan met die opmerking dat, omdat ek mos nou heeldag tyd het om dit te doen, ek nie haastig was om dit vinnig te doen nie.  Heelwat later toe is die binneband herstel en teruggesit.  Nóg heelwat later (twee pogings later) is die wiel weer terug op die fiets.  Sien, mens moet tog oplet waar die ketting is voordat jy die wiel in posisie vasmaak. 

Nie min trots op my handewerk nie, kan ek later die middag die fiets vir Kleinboet teruggee.  In lopende en werkende toestand. 

Die volgend oggend rapporteer Kleinboet dat daar nóg ‘n doring in dieselfde band gesteek het.  Die wiel is weer pap.  Hy sê dit was per ongeluk, hy het nie die duwweltjie gesien nie.  Yeah, right. 

Aangevuur met my sukses van die vorige dag herhaal ek die oefening.  Daar is natuurlik geen plaasvervanger vir ondervinding nie.  Hierdie keer gaan dit twee keer vinniger.  Ek doen dit nou soos ‘n professional, ek sê.  Ek stuur nietemin ‘n versoek huis toe dat vroulief tussen my tools moet soek vir die twee houertjies renostersnot wat nou seker al ses jaar oud is, en wat ek net nog nooit by uitgekom het om in die fiets se bande te spuit nie. 

Wat my laat dink, die rede daarvoor is dat dit nie regtig veilig vir Kleinboet is om by die huis fiets te ry nie.  Hiér, daarenteen, kan hy ry feitlik soos hy wil, selfs buite die karavaanpark. 

Hier is nie baie karre, of skelms wat sy fiets gaan wil vat nie.

[Deel 3 volg]

PGJ

6 thoughts on “Gouritsmond – Deel 2: Pap Wiele

Los ’n antwoord.

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Vereiste velde word aangedui as *.