vetweet

My vennoot is terug in die Vrystaat. Iewers sis 'n steak op 'n rooster. Iewers knak 'n bier. Dit word my vertel. Dalk is mieliestronke daarby betrokke. Hoe sal ek nou weet. Maar terug is hy, sak en pak, en hier in my voorkamer sit 'n leersitkamerstel wat nie in die treklorrie kon inpas nie. Twee handige oondbakke om twee jaar se vennootskap te versinnebeeld.

Dit word lente hier, maar daar is min blomme. Alles het vanjaar swaargekry weens die strawwe winter, bolle het seker doodgevries. Die paadjie hoofkantoor toe gaan deur duimhoogte jong graan, wit en blou wolke jaag hulle skaduwees al oor die landerye en op die horison wei resiesperde. 'n Lieflike oop semi-sonskyndag. Tussen al die kontrakte wat ons teken is daar 'n uurtjie vry en stap ek die heuwels in. In die verte woer die windopwekkers.

Voor my strek die teerpad uit, een motorwydte, met gate in waar die ys hom geknou het.

Een oorblewende praktyk, een eienaar, enkelbaanpad.

Hmmm.