Jy blaai in die argief vir 2014 Maart.

na dertien jaar…

Maart 21, 2014 in Uncategorized

Ek kom nou net van die mooiste troue af waar ek al ooit was. ‘n Ware liefdesverhaal in die grasvelde van die Vrystaat met son wat die na -midag goud inkleur.

 

Dis juis die goue grasvelde en die kosmos van die wereld wat die eerste keer my kniee lam gemaak het toe ons die eerste keer ontmoet het.

 

Tog, aan die einde van ‘n sprokiesagtige aand le ek alleen saam met my kat in my huis met net ‘n rekenaar skerm wat vir my lig bring en die ritme van die sleutelbord knoppies wat my aan die slaap sus.

Waar is die meisie van dertien jaar terug wat drome gehad het?

Waar is die meisie van twaalf jaar terug wat geweet het dat sy een of ander tyd moet grootword maar geglo het dit sal pret wees?

Waar is die blou-oog tiener met die goue bruin hare wat elf jaar terug aan haar toekoms begin beplan het?

Waar is die sestienjarige van 10 jaar terug wat besef het mens moet keuses maak om jou eie lewe te bepaal?

Ek verlang na die onskuld-kind wat nege jaar terug haar hart vir die eerste keer verloor het en besef het die lewe sal nooit weer dieselfde wees nie.

Na die meisie wat n jaar later besef het jou hart kan fisies pyn wanneer iemand uit jou lewe verdwyn.

Waar is die meisie wat 7 jaar terug besef het die dood is ‘n werklikheid?

En die amper grootmens wat daarna besef het die lewe is te kort om dit nie elke dag te waardeer nie.

Ek soek weer die 21-jarige wat geweet het dat ‘n kans een keer verbykom en dat jy hom met altwee hande moet gryp.

Die meisie wat besef het deurdruk is nodig om by die eindstreep te kom.

Ek wil selfs weer verlore voel soos die meisie van drie jaar terug  net om weer te leer wat dit is wat mens nie wil he nie.

Of dalk die meisie wees van twee jaar terug wat besef het een persoon se gesukkel is ok as dit help om soveel ander mense se gesukkel minder te maak…

Ek wil selfs die meisie wees wat laas jaar opgewonde ‘n nuwe lewe begin het, gretig om te leer.

 

Enige iets om net nie ‘n 26 jarige te wees wat na ‘n sprokies troue alleen saam met haar kat in ‘n bed klim en te wonder wat van die laaste dertien jaar werklik die regte besluite was nie…

Want hier le ek, dertien jaar later, met net ‘n swart en wit kat en ‘n rekenaar wat die lig na my toe bring.

 

 

 

dalk

Maart 1, 2014 in Uncategorized

Vandag was ‘n nuwe dag van weer probeer en aanbeweeg.

 

Vandag het ek geglimlag en ‘n punt gemaak om aan die mooi te raak.

 

More kom die son weer op en nog ‘n kans om van die beste te maak.

 

Maandag is weer ‘n week met uitdagings en oplossings.

 

Maar nou is die maan al moeg en en my oe vol sterre stof.

 

Slaaptyd kom weer ‘n keer en kom ons sien wat more gebeur.

 

Dalk is dit my eerste dag van iets so onverwags,

 

iets wat my dalk so verras dat ek nie vir nog ‘n more kan wag.