Grieta se blog

Ek ken die paaie - selfs al is hulle verle en vreemd met groot betonblokke vernou, verle

my noord bly noord, my oos altyd oos en my kop draai wes as dit moet.

ek glo dat plek in gene inverweef word - elke tree voel bekend - voel gemaklik en veilig

as ek ry weet ek waar linksdraai nodig gaan wees - waar verkeer probleem gaan word

ek rem voor 'n afdraend - so gemaklik sonder intensie en gee vet nog voor die hoogte wys

ek voel tuis in die verkeer, ek weet wanneer die son gaan sak - selfs hoe hoe dit gaan klink vroeg vroeg more-oggend net na vier.

ek blaas my asem saggies uit - ek glimlag maklik vir die om my

want ek is hier in Pretoria

Jy daar doer in Florida nou verstaan ek as jy sê elke oggend wil jy terug na die Suidpunt toe - jou verlange in onbewaakte oomblikke van wakkerword - Corneel die bekendheid van daardie verlange sit dieper as net memories 

en dan natuurlik  jy my witkop pel op noord tussen mere en beskawing en Franse/Canadese superioriteit - jou malword tussen daardie lot verstaan ek - jou  verlange na sonskyn, verlange na fyn nuanses in grappe om 'n rondte tafel - verlange na Mitchells plain se afrikaans - ek sal jou vingerpunte raak en dan hierdie oomblik deel - hierdie gemene deler van ons wat ons vasmaak aan die kontinent

Dawn - en dan - as jy more hier aanland en ek jou sien deurstap vanaf Heathrow allipad terug na jou roots - al is dit vir 'n tussenpose - al is jy my beste London City Girl pel - al het die London Look jou beet en klink jou Engels soos die Queen

roots bly roots 

daar waar ek sit in Wellington

tussen groen en berge en wyn weet ek - dis nice, dis huis, dis veilig

maar my roots bly my roots

en om nou te kan Pretoria maak my vas aan julle

dit maak julle realiteit veel nader aan my binnekring as wat julle ooit sal verstaan

Retha