Jy blaai in die argief vir 2012 April.

Heinz

April 28, 2012 in Sonder kategorie

“Al wat ek van Griet skryf ‘n sprokie, wat my vrou my maak lees het, kan onthou is dat mans glo selfmoord pleeg soos hul kosmaak – morsig.” Reken hy ons en ons lag, want ons is al ‘n bietjie dronk.

Vertel hy ons weer die staaltjie van Heinz wat in sulke diep moeilikheid was omdat hy die troep wat gedreig het om sy polse te sny verduidelik het hoe om dit te doen. Mooi gedemonstreer hoe meer as een oorlangse snit gedoen moet word om te voorkom dat die bloeding stol. Sy verweer: “Mense wat dreig sal dit nie doen nie, hulle soek hulp – ook die wat dit nie die eerste keer regkry nie.”

En ons drink nog ‘n heildronk.

Ons onthou en vertel van sy onblusbare lewenslus, sy humor, sy altyd opgewek wees.

‘n Heildronk.

Sy liefde vir sy vrou, sy familie, die lewe.

Heildronk.

Vertel staaltjies – ons lag hard en baie want ons is bang vir die stiltes.

Ons drink.

Eers wanneer die tweede bottel tequila se prop af is word die waarheid verwoord: “Hy sou nooit met ‘n gelaaide geweer deur ‘n grensdraad klim nie. Nie hy nie, nie hy wat so neuroties oor vuurwapenveiligheid was nie.”

En ons dring die laaste heildronk.

Want ons weet, Heinz het geweet, lewensversekering betaal net uit in die geval van ‘n ongeluk.

‘n Klap op die snoet.

April 28, 2012 in Sonder kategorie

“Katties, die lewe gaan julle nog baie op die snoet klap.” Tannie Poppie, my Afrikaanse onderwyseres van baie jare gelede se gereelde waarskuwing aan die voortvarende jeug in haar klas. Mev du Plessis, soos sy amptelik bekend gestaan het, se manier om ons te waarsku dat die lewe ons nog baie lesse gaan leer.

Vanoggend, soos so baie keer van te vore, het haar woorde waar geword.

Moerig vir my lewe en die mense daarin, stop ek in ons huis se oprit. Sien die man wat die boom op my sypaadjie verniel. Van moerig na woedend in ‘n oogwink. Ek werk hard aan my tuin, ook op my sypaadjie.

Gereed vir geweld, miskien om my eie frustrasies uit te woed, konfronteer ek hom.

Hy praat goeie Engels en is van Zimbabwe. Want hy is honger, en hy is, maak sy vuis waarin die paar verdroogte witstinkhoutbessies is oop sodat ek kan sien.

Ons praat was klaar.

Woordeloos van die wildsbiltong in my motorhuis vir hom afgehaal.

Skaam vir myself.

Bytsoda

April 16, 2012 in Sonder kategorie

“Dit vreet soos bytsoda in my ingewande” – ontbloot sy haar seer.

 

‘n Vergete mater wat in die buiteland werk het my uit die bloute gebel en gevra om ‘n draai by sy vrou te gaan maak, want hy is bekommerd. Wou nie detail gee nie, behalwe dat hy nie hul onderskeie families of hul naby vriende wou betrek nie.

 

Ek het haar ook baie jare laas gesien, sy was altyd ‘n mooi vrou, ‘n goeie vrou. Maar sy is moeg, sy is seer en dit wys. Veral in haar oë.

 

Nie gevra waarom ek daar is toe sy die deur oop maak nie, net omgedraai na die kombuis gestap en die ketel aangeskakel.

 

Sy het eers haar koffie half gedrink voor sy ‘n storie uit haar kinderdae vertel  het. ‘n Storie op hul afgeleë plaas – die storie van ‘n swaksinnige arbeidersvrou wat selfmoord gepleeg het deur bytsoda te drink. Die detail van hoe die plaas se mense die vrou probeer red het, hoe sy as klein dogtertjie gaan wegkruip het met haar hande oor haar ore om die vrou se pyngille te doof. Gille wat nou nog by haar spook.

 

Toe eers vertel sy my van haar man, wat nou al jare op dieselfde projek weg van die huis werk. Dat sy weet dat daar ‘n ander vrou is, al kan sy dit nie bewys nie en al wil hy dit nie erken nie.

 

 “Dit verteer my wanneer hy na sy rusperiode by die huis moet terug gaan en ek weet sy wag. As ek alleen in ons bed lê en dink aan hul intimiteit. Dit vreet soos bytsoda in my ingewande.”

 

Sy vertel sy sal hom nie skei nie, tensy hy wil. Want hy is haar man, sy is lief vir hom en dit is soos dit is. En hy het nog elke keer terug gekom na haar.

 

Die ander vrou  is al meer as twee jaar met hom, lig sy my in. “Sy moet ook seker lief wees vir hom? Dink jy dit vreet  in haar wanneer hy moet terug kom na Suid-Afrika, terug na my?” Wil sy by my weet.

 

En as ek my skouers optrek, want ek weet nie. Sag maar beslis: “Ek hoop dit vreet soos bytsoda in haar ingewande!”