Profile photo of PATTY

by

Nar-sis-me

October 16, 2016 in Uncategorized

Tyd spandeer in die hede.

Dis ‘n hele ruk sedert ek met Bondel_Ek gepraat het – en ek erken – ek mis die gevoel wat ek ervaar met haar.  Sy maak dinge duidelik?  Dalk nie

Ek moet terug.

Die laaste laai was ‘n slegte plek.  My laaste besef  – soos sy gese het – dit wat ek gedink het daar was  – was nooit daar  nie.

Ek hang oor die gat – skree  Is jy daar?  – Nie dat ek wag vir antwoord nie.  Ek het weer ver geloop in my drome.  Baie dooies besoek.  En in  verskrikte hiperventilasie besef ek is wakker.

– My gedagtes bly egter agter in die drome.    Bondel – Ek is ook terug in my kop.

Haar plek steeds misterieus en donker.  Ligte veraf in die niet.  Ek mik daarvoor.

Die nikotien reuk slaan in my neus op

“Jy’t geweet ek kom – gin mens kan jou suprize nie”‘

Die aansteker kliek.  ” Maar gewag tot jy klaar jou hede-dans dans – ekt geweet jy sou verder kom soek.”  Sy skuur verby my, lang swart slierte agterna soos hande wat wink.  “kom dan” se sy oor haar skouer.  Skapie na slagpale weer.

Sy stop so skielik slierte slaan teen my vas.  “Hier, Maak oop”   Die kas is selfs mooier as die voriges.  ” – Hoe mooier bo-op hoe leliker binnekant  ”  dink ek.

” Jy weet jy sit met ‘n narsis in jou lewe”  Stelling – dis nie meer ‘n vraag nie.  “Met ‘n narsis is alles bolängs mooi”  sigaretrook maak ‘n draaiende streep agter haar hand aan – “maak oop – kyk daar binne

Watter een?  Mak oë toe – voel voel – eerste handvatsel wat ek raakvat trek ek oop.

Terug.  Van rehab af.  Eks skoon.  Droog soos hulle sê.  Dis stil in die kar oppad huis toe.  Ek weet nie of ek wil teruggaan, aangaan nie.  Hy se net : “ons begin nou van voor af”

Tuis.  My huis. Alles is deurmekaar – lag vuilheid oor alles. Hy ry.  Los my daar – ek weet ek word “toegesluit”  –  ek mag nie alleen uit nie.  Meskien goed so.  Hy wil my help.

Vat hier, los daar.   Maak die yskas oop. Die inhoud slaan my soos vuishou.  Eks alleen.  Met ‘n hele yskas vol drank.

Ek val soos ‘n klip in ‘n put af.  Val, val, val.

Dis soos orkaan wat afwaarts werk.  En hy en sy familie is deel van die orkaan.  Stukke word uit my lyf gepluk.  My siel word verpletter.

WOU hy my help of WOU hy my net daar hou – daar waar ek moet aanhou pleit en dankbaar wees vir nog ‘n kans?

Die hele put is vol drank.

En dan slaan ek bodem.  Harde grond.

En ek kan staan.  Ek iseers verbaas want ek besef ek staan alleen en ek val nie

“was jy toe al daar?” ek draai om na haar.

Haar lip krul terwyl sy die rook uitblaas.  “Natuurlik”

“En jy het geweet ek kon alleen aangaan.  Hoekom nie toe al vir my daar uitgevat nie?”

Sy trek ‘n wenkbrou op  ” en mis al die aksie daarna?  Soveel laaie wag nog”

“Kom.”

 

 

 

 

 

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *