Profile photo of maraja

by

‘n Kas vol Vriende…

October 12, 2017 in Uncategorized

Mens is nooit te oud om te leer nie…

‘n Kas vol Vriende….

Het jy geweet dat daar sekere celebrities is wat miljoene vriende op social media het?  Ek wonder of hulle werklik geliefd voel deur al hierdie vreemdelinge…or are they weighed down….deur die feit dat dit slegs ‘n virtuele vriendskap is?  Een van my favourite rock sterre het so drie maande gelede homself opgehang…en ek wonder of ook een van sy vriende (wat genoeg van al sy issues gehad het) gese het…”Gee hom net genoeg tou…” want dis wat ek ook noudie dag gese het…want vriende kan mens soms grensloos irriteer, maar miskien het mens net dalk ‘n break van hulle nodig?

Ek onthou nog goed die bloedstollende gil…en vreeslike geween (so twee jaar gelede) toe ek vir Sussie en Kleinsus in die bad gelaat het (miskien ‘n titsel te lank…) om die vreugde van bubbles te ontdek (Wat is dan lekkerder en meer ontspanne as ‘n borrelbad na ‘n lang dag by die werk?) Uitasem gehardloop, moes ek letterlik snak na my asem toe my baba haar vet armpie na my oplig en die evidence van tandemerke beskuldigend na my uithou…wat de hel?  Die tweetjies was duidelik moeg vir mekaar se geselskap…en Sussie het verduidelik (ook nou deur trane van moegheid) dat Kleinsus nie vir haar wou luister nie…Ek was self uitgemergel van ‘n laaaaaang stressvolle dag, dat ek toe maar tot hulle vlak daal en vir Sussie aan die arm beetkry…en byt.  Maar ek het vergeet dat ek ‘n ou skaap-ooi is met stomp tande daarby…en dit was vir die twee so snaaks dat hulle uitgebars het van die lag…(Mamma…die gevalle heldin…)

Sou dit nie wonderlik wees as ons sekere onderonsies (soos honde) kon vermy deur net ons tande vir mekaar te kon flits nie?  Maar wat doen ons?  Ons kruip braaf weg agter ‘n bree wit glimlag…terwyl ons huil na binne-toe…gewond deur woorde…gewoonlik van die vriende…naaste aan ons…

Ek het al gevind (soos weereens die afgelope week) dat jy soms staatmaker vriende vind in die moeilikste situasies…en gewoonlik op die mees onwaarskynlikste plekke… Hulle help jou met ‘n smile…Niks is vir hulle te veel moeite nie…en hulle verwag niks behalwe nog ‘n geleentheid om jou by te staan nie… Sal jy nie graag op die slagveld wou bygestaan word deur so ‘n makker aan jou sy nie?  Die probleem is…hulle bemarking is nie wat waffers nie, en jy kan hulle ook nie koop op ‘n Red-Hanger-Sale nie…Hulle dra nie enige Sherriff-badges nie…en het geen neon haloes wat hul hoofde in ‘n heilge lig omring nie.  Hoe vind mens hulle?  Ek vermoed…jy moet ongelukkig deur diep waters swem…

Ek het onlangs ‘n ou vriendskap be-eindig… Dit was baie swaar…en baie moeilik, maar ook nodig vir selfbehoud.  ‘n Wyse vriend het jare gelede vir my gese dat jy ‘n kas vol vriende het…en soms is dit nodig om die kas skoon te maak en die rakke af te stof… Hoe anders kan jy plek maak vir nuwe vriende?

Sussie kla vanoggend dat Kleinsus nie meer haar maatjie wil wees nie.  Ek het probeer verduidelik dat sy familie is…en daarom nie ‘n keuse het om Sussie se “maatjie” te wees nie…en al byt hulle mekaar nog so af en toe (Kleinsus het al geleer om haarself te verdedig met grom geluide en skerp tandjies wys…) hoop ek heimlik hulle baklei nie ‘n leeftyd soos ouma en haar sussie nie…want om so ‘n vuurhert aan die gang te hou…kos baie kole en baie trane…

‘n Vriendskapskas

Ons stal so trots uit:

gewaarwordinge

in blompotte

van glas…maar

Ons bly in ou kasarms

waar

stofbelaaide rakke

kreun

onder

vergete tyd…

en waar kaste

teesinnig beur

teen

die Oorbodige…

 

(M.Badenhorst-Burger)

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *