Profile photo of maraja

by

Tussen die Boom en die Bas…

September 15, 2017 in Uncategorized

Mens is nooit te oud om te leer nie…

Tussen die Boom en die Bas…

Min van my vriende (of selfs familie) weet dat my familie-wapen ‘n groot groen Appel-boom as embleem op het…en wie gee nou juis om?  Maar tog is dit vir my so mooi…en so simbolies…nes die pragtige Tamarisk wat ek vanoggend langs die pad sien blom het.  Wie almal weet dat koning Dawid sy boesemvriend onder ‘n Tamarisk ter ruste gele het?  Dit is ‘n outydse boom en ‘n mens sien hulle selde…en ek vermoed dat hulle slegs geplant word as iemand aan Jonathan dink…

My ma het kleintyd vir my vertel toe sy die slag 3 klein Sipresse langs ons huis geplant het…”Mamma plant hulle vir Geloof, Hoop en Liefde…”  Toe die sipresluise die een laat vrek, het Ma gese dis no. 3…want die liefde tussen haar en Pa het glo ook een-of-ander siekte onderlede gehad…maar daarvan het ek min verstaan…

Vriendin Nina vertel gereeld vir my dat so-en-so noualweer vanwee die bome…nie die bos raakgesien het nie….Kan ‘n mens dan nou regtig so blind wees?  Ek ry elke liewe oggend verby ‘n slagveld van ‘n ou Bloekombos…met net ‘n enkele boom hier en daar wat verbete veg teen die vergetelheid…Dit lyk asof die Eerste Wereldoorlog sopas daar ge-eindig het…maar ek kan regtig nie vir jou se wie nou juis gewen… of wie verloor het nie…want daar waar die groot skaduryke bome eers gestaan het…is dit dor…en kan die bome regtig die blaam dra vir ons selfsugtige vermorsing van water?

Op skool het ek reeds bome begin teken…Mooi wintersbome…met hul slapende arms wat uitreik na die hemele….en laasjaar was ek obsessed met dooie bome, afgekapte bome of bome uit proporsie gesnoei…want dit was wat my siel gevoel het….’n groot tak van my familieboom was ewe skielik stomp afgekap…my man was dood…en dit was geen sipresluis of ‘n gebrek aan liefde nie…

Maar soos Martin Luther King glo eenmaal gese het :  “Selfs al weet ek die wereld sal more vergaan…sal ek steeds my Appelboom plant…” glo ek ook aan bome plant…en hou ek baie van bome met pragtige name (soos die Papier-bas-boom of die Koors-boom) of bome met blom/vrug verrassings.  Het jy al ooit gesien hoe mooi lyk ‘n Peerboom in blom…of die donkergroenblink blare van ‘n Suurlemoenboom tussen jou vingers geruik?

Iemand het my eenmaal vertel dat sekere bome (die Kremetart) selfs ‘n bees of twee kan doodval…sommer netso…in ‘n oogwink.  Geen stadige gekantel sywaarts nie…soos die Twin-Towers implode hy…kadoef.  Boom en bees….katswink.  Garingbome sterf ook baie dramaties.  Dit word glo plusminus 10 jaar oud…maak dan die pragtigste kersbome vir ons…en sterf…met ‘n hele rits klein boompies wat groei om die graf van die moederboom.  Eintlik baie slim, want wie kan nou grootword in die skaduwee van ‘n groot boom?  Ek het ‘n hele paar vriende wat die kinders is van famous mense…en hulle groei gebukkend in hul ouers se skaduwees…

Gepraat van kinders…Sussie vra vir die soveelste maal vanoggend wanneer sy dan die nuwe Frozen Lego gaan kry…raadop antwoord ek haar : “Dink jy geld groei op Mamma se rug?”

Sy het belangstellend na my rug gestaar en verwonderd gevra : “Soos blaartjies aan ‘n boom Mamma?”  Ek het laggend geantwoord : “I wish baby….I wish…” en gedink…

Hierdie appeltjie het definitief nie te ver van die boom geval nie…

 

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *