You are browsing the archive for 2017 April.

Profile photo of maraja

by maraja

Kleur kom nooit Alleen nie…

April 9, 2017 in Uncategorized

Mens is nooit te oud om te leer nie…

Kleur kom nooit Alleen nie…

Ek het nooit geweet dat CS Lewis oor meer as net Wit Leeus en Magiese klerekaste geskryf het nie….het jy?  Hy het 4 klaswerkboeke (wat hy tussen sy kinders se skoolboeke gekry het) vol geskryf nadat sy vrou gesterf het…en homself belowe dat hy nie nog ‘n boek sal koop as hy die laaste voltooi het nie….want waar eindig dit dan?  In A Grief Observed…beskryf hy die proses van Rou… as ‘n sirkel….nee…eintlik ‘n spiraal….want sommige dae voel jy beter (en sien weer kans vir die land van die lewendes)….ander dae voel jy selfs weer gelukkig (en voel dan skuldig)…en dan…sekere dae voel jy weer soos ‘n rou stukkie vleis (asof jy jou geliefde net gister verloor het…)  Hy beskryf die gevoel soos om ‘n ledemaat te verloor…asof dit geamputeer is…en jy …van vooraf…. moet leer loop met net een been…

Ek is nie een vir lang gesigte nie…en hou nie van hierdie limbo wereld waarin ek myself op die oomblik bevind nie…Is dit waarvan Dante in sy Devine Comedy gepraat het toe hy die 7 Sirkels van Hel beskryf het?  Want hierdie mallemeule waarop ek myself bevind…is geen pret-rit nie hoor?  Maar ek verdien seker maar hierdie geboortepyne op die oomblik, want dit was my eie keuse om die happy pills (wat my dokter my in die hand gestop het…twee dae na my man se begrafnis) by die toilet af te flush…Ek hou ook nie van wyn-vir-die-pyn nie…en daarom ervaar ek my lewenservaring op die oomblik as eyes-wide-shut

“I’ll get to the bridge…and I’ll cross it”…het ek altyd vir my man gese….hy het dan gelag en my probeer reghelp met ‘n…..“Neeeeee my skat…dis….I’ll cross the bridge when I get there….”

Maar wat maak dit nou saak?  Jy kom by die brug…en jy moet daaroor….maak net seker jy het dit nie jare gelede verbrand nie…of hoe?  Hy het ook altyd kopskuddend gese:  “Ek het wraggies my ma getrou”….want ek’s ook lief daarvoor (soos skoonma) om die bobbejaan agter die berg te gaan haal….Ek lees noudie dag in ‘n klein boekie dat ‘n mens altyd so bekommerd is oor wat die dag van more sal bring…en worry jou dood omdat jy vermoed dat die ou brug op jou wandelpad al lankal in duie gestort het…terwyl jou Metgesel voortdurend jou gerusstel…. All is Well….

“Maraja…skryf jouself daarin…daardeur…en anderkant uit”…. het Susan se ma laasjaar voorgestel toe ek haar vertel my kop is baie vol…en ek dink in sirkels…(soos ‘n afkop hoender se laaste tree….)  Sy’t my ‘n paar van haar ou digbundels in die hand gestop en my alleen gelaat….want dis ‘n pad wat ‘n mens net alleen kan stap…soos die klein skaapwagtertjie in The Alchemist uitgevind het…

Op ‘n stadium kom mnr Lewis tot die gevolgtrekking dat trou definitief nie perdekoop is nie…en dat jy…die dag wat jy trou…ook eintlik sign on the dotted line….om jou eggenoot te moet begrawe…Kom die seisoen Herfs dan nie ook na Somer nie?  Dis die Natuur….my dier….

”…Van die klink van huweliks-klokkies…tot die kluit-klap op die kis” ….het ons eie CJ Langenhoven (wat glo ook ‘n baie slim man was) geskryf in een van die versies van die ou Landslied van Suid-Afrika…. Ek lees deesdae op Facebook van almal se huweliks-herdenkings….of kyk na nuwe trou kiekies…en dink dan in afgryse by myself…weet julle wat wag vir julle?  Want daardie brug wat ekself gedink het ek eers hoef oor te steek op my oudag…het onverwags en eens-klaps voor my verskyn soos die Groot Vloed van 1981 hier op my eie dorp…

Maar noudat ek amper oor die brug is en afgestaar het na die kolkende watermassa onder my van ‘n Groot Rivier in volle vloed ….vra ek myself af…sal ek weer afhaak? …..O ja…beslis…want ‘n huwelik is soos ‘n Groot Spieel wat God voor jou ophou…(spieeltjie…spieeltjie aan die wand….)  Jy sien jou eie refleksie daarin…soms die mooi…soms die lelik….en soms die potensiaal…want onthou…’n mens is ‘n mens deur ander mense…

‘n Vreemde vrou laat noudie dag hoor…“Ek hoor jou man is dood?  Jy is so gelukkig…”  Ek is so bly ek het nooit my man dood gewens nie, want nie alle huwelike eindig in die dood nie (vra maar my eie swaer wat al 5 maal voor die kansel gestaan het…) Miskien is sekere spieels net te  swaar om vas te hou…of die reflections daarin net too much to handle?  Maar een ding weet ek verseker….Antjie (wat bytheway ook ‘n baie slim vrou is) was reg….

Kleur kom nooit Alleen nie….

En dit…liewe mede-maats van die Pretpark….is vir my as kunstenaar…’n droom van ‘n palet….

Profile photo of maraja

by maraja

My Vuurtjie Brand…

April 8, 2017 in Uncategorized

 

Mens is nooit te oud om te leer nie…

My Vuurtjie Brand…

Ek glo dat ‘n mens ‘n kersie moet doodblaas op jou verjaarsdag…Maak nie saak of dit nou op ‘n duur Mugg & Bean Swartwoudkoek…’n home made kaaskoek…’n droee ou cup cake…of selfs ‘n modder koekie is nie….Plant ‘n kersie daarop…steek dit aan….and make a wish

Want: “Jy is jou eie beste maatjie my skat…” het my ma my van kleintyd af herinner as ek dalk jammer wou voel vir myself as ‘n maatjie nie met my wou speel nie….

Ek was in die bevoorregte posisie om in ‘n klein dorpie gebore te word op dieselfde dag as Melanie Alston…die dokter van ons dorp se enigste dogter.  Soos ek…het sy ook 3 boeties gehad…en het ons saam tande gekry en leer loop…maar dis waar ons paadjies geskei het…(want ek onthou baie goed)… Met elke verjaarsdagpartytjie op die 22ste Januarie…het al die kinders van ons dorp eerder in Melanie se helderblou Hth-swembad gaan swem…op haar mak perde se rue geklim…. van haar groen Soda Stream gaskoeldrank gedrink en aan haar skelpienk Barbie koek gaan peusel…Op ons laaste verjaarsdag saam (voor ma en ek die dorp verlaat het) is ek na haar partytjie genooi in st. 2…en kon ek die kersies op haar koek help doodblaas…siestog…Die foto van daardie geskiedkundige dag in 1985 pryk nounog in my foto album…Daar staan ons… soos FW en Madiba…wat saam die Nobel Prys vir Vrede ontvang het….ons smile vir al ons fans…maar ons oe lag nie saam nie…

Sussie is deesdae obsessed met verjaarsdae…Seker omdat daar elke week ‘n maatjie by die Kleuterskool verjaar….  Sy’s mal oor die ritueel van “Veels geluk liewe maatjie….” En van icing van klein taai vingertjies aflek….en ek dank die Vader dat sy haar verjaarsdag nie hoef te deel met enige celebrity child van die dorp nie….Besef sy hoe gelukkig sy werklik is?  Net dit alleen maak van haar geboortedag en datum…’n ware geskenk van Bo…

Ons was laasmaand by ons eerste formele (by invitation only) verjaarsdag partytjie…met gestreepte springkasteel en opgeblaasde swembad….Teen die tyd wat ons opgedaag het…was daar ‘n groot gat in die springkasteel…en was al die maatjies high en op ‘n sugar rush…die een helfte in trane…en die res skoorsoekerig….Verveelde ma’s het in ‘n boomlose tuin gesit en wens dat die tyd kon om vlieg….en ek het myself belowe om dit nooitooit aan myself of my mede ma’s te doen nie….Spur enigiemand?

Op kleinsus se eerste (en laaste) verjaarsdagpartytjie saam met pappa in ons eie huis…het ek hom gevra of hy besef wat ‘n mission dit gaan wees…..2 keer ‘n jaar…. vir die volgende 20 jaar?  Hy het (waar hy bo-op ‘n tafel gestaan het…besig om balonne en streamers vas te maak) afgelag na my en my verseker dis vir hom geen moeite nie….(I’ve got this my skat….)

Volgens hom het hulle swaar gehad kleintyd met ‘n pa wat siek geword het…en was daar nie veel tyd vir balonne en streamers in sy jeug nie….Daarom was dit vir hom baie belangrik dat die kleintjies nie moes weet van swaarkry nie…en het ek hom belowe dat ek ‘n punt daarvan sal maak dat kersies doodgeblaas sal word…elke jaar….

Soos vandag….

Want vandag is pappa se eerste verjaarsdag in die Hemel…en al kan die Here hom nie nog baie jare seen nie….kan ek soos baie jare gelede iemand anders se kersies op hul koek help doodblaas….en hoop dat waar hy ookal is…hy weer sal afsmile na my toe….want….

I’ve got this…my skat….

 

Profile photo of maraja

by maraja

Ons Groet Sonder Woorde…

April 6, 2017 in Uncategorized

Mens is nooit te oud om te leer nie…

Ons Groet Sonder Woorde…

Ek is my ma se laatlammetjie en na drie seuns het sy my in watte toegedraai en opgepas soos goud. As tiener het sy my na ‘n Meisieskool gestuur waar ons drie keer op ‘n sondag kerk toe is en waar daar vir ons gepreek is oor die Grey seuns…..”Dogters…moenie glo nie…. vrees net”

Vyf jaar later het my ma my by ‘n Universiteit gaan aflaai met die afskeidswoorde nog in my ore….”Onthou my skat….. ‘n man se brein sit tussen sy bene!”  Nodeloos om te se was ek so bang vir ‘n man soos die houtjie van die galg…..
Ek het nie links….. of regs…. gekyk nie en my verdiep in my studies en latere beroep…

En toe….. op 35….. raak ek verlief op ‘n man…

Skielik….. was ek ‘n giggelende 14 jarige st. 6 meisietjie wat verlief is op ‘n matriekseun! Wat sou my ma se? Ek het skelm met hom begin gesels oor die telefoon…..dit was eksamentyd by die skool en ek moes vraestelle merk…..Ek het op al die kinders se vraestelle hartjies geteken en my hart het bokgespring elke keer as hy my bel……Sy naam was Fanus Burger…

Ek wou by vriendinne hoor (tot hulle groot vermaak) hoe soen mens ‘n man? Watter kos eet hulle? Hoe trek hulle aan? Watter programme kyk hulle op tv?
Hulle was ‘n spesie wat ek niks van geweet het nie…..en skielik was ek net so geinteresseerd soos die kinders in my voorligtingsklasse in al die diagramme in die handboeke….

Jy was so liefdevol en geduldig met my….Ek kon jou enige skaam vraag vra…. en jy het nooit vir my gelag nie….Alles wat ek wou weet….. het jy sorgvuldig vir my uitgele….Ewe skielik was jy die onderwyser en ek die kind….

Snaaks dat ek altyd gevoel het ons tyd saam is kosbaar en min?

Jy’t my geleer hoe om Boerekos te kook vir ‘n Boereseun….Hanna het my vertel hoe soen jy ‘n man en Susan het gese haar ma se ‘n gelukkige huwelik is gebou op ‘n warm koppie koffie as jou man moeg van die werk by die deur instap….Ek het so slim gevoel!

Toe word ons verras met ‘n klein pienkvoet wat oppad is….Jy het gese as dit ‘n seuntjie is noem ons hom Petrus Johannes Dirkse (‘n familienaam) want jy dra die broek in die huis…. het ons gelag…..maar toe daag klein Petronella op…..’n klein patroontjie van haar pa.

Ek was teesinnig, want ek ken mos nie meisietjies nie….maar jy het my geleer van Onvoorwaardelike Liefde. Dis dan geen verrassing dat haar eerste woord…. “Pappa….” was nie….Saans het jy bottels gegee en winde uitgevryf sonder om te kla….en met ons volgende verrassingspakkie 13 maande later het jy my geleer wat Ware Geduld is….. toe klein Kitty (‘n klein patroontjie van haar ma) 3 maande lank koliek gehad het….Vir jou noem sy steeds “Mamma”….. en vir my “Pappa”…..

Min mense het jou soos ek geken en ons kon nagte om gesels…

Jy was ‘n diep siel met Liefde vir jou Naaste….Al het jy soms self swaar gekry… wou jy dit nie in ander sien nie…en toe iemand jou eenmaal vra hoekom jy die werkers nie agterop jou bakkie laat ry nie het jy vir my vertel want jy weet self hoe koud dit agterop ‘n bakkie is….

Kwaad gaan slaap het ons nooit nie ….en as ek dalk in die na-nag rondgerol het oor iemand wat my of jou te na gekom het….het jy aan my verduidelik dat ek moet Vergewe en Vergeet want daardie persoon slaap heel rustig vannag….
Soms was ek weke stomkwaad vir my ma….dan het jy voorgestel ek bel haar want jy weet ek mis haar….. jy ken my soos jou hand het jy gelag…

Laasjaar het jy my die Transvaal gaan wys en ek het dinge gesien en beleef wat my laat groei het as mens en toe ek jou vertel dis nie meer lekker nie, het jy gese kom ons gaan terug huis toe…..en al was jy nooit ‘n Burger van Montagu nie…. het tannie Yvonne Bassel gesweer jy is ‘n afstameling van ‘n verlangse nefie van haar wat gaan goud soek het in die Transvaal….

Jy het my melankoliese siel goed gedoen…. en altyd die Mooi en Pittige dinge in die lewe raakgesien…en as jy my hand vasgehou het in die dorp het ek gevoel ek hou my pa se hand vas……Jy was ‘n veilige hawe vir my verwese roeibootjie van 5 jaar gelede….maar ek is nie meer die klein dogtertjie wat jy toe ontmoet het nie…. Jy het van my ‘n vrou en ‘n ma gemaak…en laat my agter met 2 pragtige geskenke….en nog ‘n ma wat baie lief is vir my…

Vroeer die jaar, toe jy jou werk verloor het…. het jy moedeloos gewonder hoekom straf die Here ons so? Vandag weet ek Hy het ons eintlik Geseen…. want jou uurglas was besig om uit te loop en kon jy soveel meer tyd saam met ons spandeer…

Lank gelede…. het ek my ma eendag gevra hoekom ons op aarde is? Sy het geantwoord : “Om goed te wees vir ander my kind”……

Dankie Fanus Burger dat jy so goed was vir my……al groet ons sonder woorde….

(Gelees deur Maraja Badenhorst-Burger op haar man se begrafnis op 1 Junie 2016 te Montagu NG Kerk )

 

Profile photo of maraja

by maraja

Job well done…

April 3, 2017 in Uncategorized

Mens is nooit te oud om te leer nie…

Job well done…

As jy eendag sterf…..het “Die take wat jy voltooi het… jou onsterflik gemaak… “ het een of ander klein Chinese mannetjie (Lao-Tse)…. 6 eeue voor die geboorte van Christus kwytgeraak…en ek dink hy het dalk ‘n punt beet gehad?

Ek kyk daagliks na my twee klein dogtertjies….en dink dan aan al die kere wat hul pa amper dood was in sy lewe (op 3 weke oud het sy hartjie gaan staan…hy het ’n motorongeluk oorleef…van ‘n gebou afgeval wat hy besig was om te bou….is met ‘n mes in die bors gesteek deur ‘n booswig…en natuurlik…. die Army) en daar trou hy laat in sy lewe (tot sy hele familie se verbasing) en produseer twee pragtige, welgeskape mensies….Sy ma herinner my gereeld daaraan dat die laaste 5 jaar van sy lewe…ook die gelukkigste was….en dit is vir my ‘n riem onder die hart, want het ek dan nie ook ‘n deel daaraan gehad nie?  Dalk was sy Groot Taak op aarde volbring…en was dit sy tyd om te gaan?

Ek het jare gelede gese ek wil nooit… ooit… kinders he nie, want…. “ek wil nie ‘n porthole wees om siele na hierdie wrede wereld te bring nie….”  Groot Bek ek…Die wereld het nie verander nie….(met al die bom-ontplottings oorsee…moord en verkragtings en crazy politics….op eie bodem) het ek wel….en ek het die lewe geskenk aan twee klein, fyn, weerlose dogtertjies…(crazy monkey… reg?)

Ek se gereeld vir vriende en vreemdes :  “Ek het nog nooit…ooit… gevare geken (en eks ‘n baie brawe meisie hoor?)  soos vandat ek twee baba’s gekry het nie!”  As dit nie skerp voorwerpe of elektriese muurproppe is nie  (baie dankie DSTV se A Million Ways to Die) dan is dit ‘n klein Mikroskopiese en Bakteriele guerrilla oorlogvoering waarvan ek die Luitenant-Generaal is van die Geallieerde Magte….(my magtag).  Ek verstaan nou hoekom die oumense 15 kinders gehad het…want omtrent net die helfte het volwasse ouderdom bereik….en hoe hou ‘n ma se hart dit…. my dear?  Skoonma se noudie aand vir my sy kom nie oor die dood van haar liefling kind nie  (die een wat sy soveel kere uit die kake van die dood gered het)…en ek antwoord haar toe :  “Ek dink nie ‘n mens is veronderstel om oor die dood van jou kind te kom nie ma…”  Daardie selfde nag le ek langs ‘n swetende, koorsige kleinsus in die bed…Dood van bekommernis oor watter siekte ons noualweer beet het…wend ek my toe maar tot my enigste Hoop in die donker van die nag….(en Bid soos nog nooit…ooit…tevore in my lewe nie)….want die mens wik…maar God beskik….nie waar nie?

‘n Vriend vertel my onlangs van sy oumagrootjie wat as kind vir hom vertel het hoe sy gesterf het (as kind tydens die Boere-Oorlog in ‘n Konsentrasiekamp)…maar aan die Ander Kant het die Vader haar vertel haar Taak op aarde is nog nie afgehandel nie…Wel, sy het grootgeword…getrou, kinders gekry… en grootgemaak…en hierdie storie aan hom vertel op die rype ouderdom van 96 jaar…

Ek was nog nooit…ooit… bang om dood te gaan nie….maar vandat hul pa se Taak op aarde afgehandel is…besef ek hoe weerloos hierdie twee sieletjies is…en dat hulle my nou meer as ooit nodig het om hulle touwys te maak op hul Lewenspad…

Ek het as klein dogtertjie geweet my lewe gaan begin op die ouderdom van 40 jaar…Wat dit was wat ek gaan doen…het ek nooit besef tot nou nie…want kinders gee ‘n mens ook die motivering om ‘n beter mens te probeer wees….’n voorbeeld te stel vir ander…en van die wereld ‘n beter plek te probeer maak vir jou kinders se kinders…

Is kinders dan nie ‘n voorbeeld van Geloof….Hoop….en Liefde nie?

So roep Sussie vroeg vanoggend vanuit die badkamer heel opgewonde….”Mamma….Kom kyk….Ek het in die Groot Toilet gepiepie!”

Ek het (heel trots) laggend na haar geloop…Ons het ge-hi-five…en terwyl ek vir haar se “Job well done Baby…” gryp twee klein armpies my om die nek…en kry ek ‘n stywe-stywe drukkie….

Noujatoe….Job well done Mamma…