by

Die Mite van Vroue en Dieete…

August 31, 2016 in Uncategorized

Mens is nooit te oud om te leer nie…

Die mite van vroue en dieete…

Ek was verstom vandag toe drie verskillende vroue my met komplimente gelukwens omdat ek nou so  mooi maer word….In dieselfde asem verneem hulle ook hoe dit dan nou met my gaan vandat my man ‘n maand gelede oorlede is….are you serious?

Dit het my onwillekeurig laat terugdink aan al die kere wat ek gewig opgetel of afgeval het….Kos en emosie gaan mos hand aan hand vir vroue….Selfs ‘n skelpienk boek op my rak basuin ”Fat is a Feminist Issue…” luidkeels uit.   Wat ek van myself in 40 jaar geleer het is :  Ek eet as ek happy is….en hou op eet as ek sad is…..So eenvoudig soos dit.  Sorry prof. Noaks…en al die Guru’s daarbuite….julle gaan geen geld uit my maak nie, eks ‘n hopeless cause….

Ek dink ek is met ‘n melankoliese gemoed gebore….wat natuurlik nie goed afgegaan het met my ma se filosofie dat ‘n versadigde mens ook geluksalig is nie…..Sy’t my gevoer en gevoer totdat sy my in st. 3 by Weigh Less moes gaan inskryf by die NG Kerksaal op ons dorp. Ek eet tot vandag toe net wit yogurt en drink TAB (eks gewoond aan die smaak, sien) Twee jaar later is ek onder haar dak uit en het in ‘n meisieskoshuis in Bloemfontein die Yin en Yan van kos Sodom en Gamorra eersterangs beleef. Daar het Vrystaatse plaasmeisies sondagaande bokse vars kersies gebring met mieliebrood en paptert vir nagereg. Die stadsmeisies het my weer voorgestel aan Peppermintkrisp Tert en gewys hoe jy na ligte uit marsmallows oor ‘n kersvlam smelt, meng met ‘n Flake en dan bedrup met ‘n blikkie kondensmelk…..My ma glo my nounog nie as ek haar vertel ek het my eerste gal aanval in die koshuis gehad nie! Hier teen st. 8 het die Grey seuns na ons begin kyk en moes ons teen wil en dank briek aandraai….Ons het alle kits dieete onder die son beproef…..en jaloers studietye van agter boeke geloer na die enkeles wat suksesvol met hul vingers die meeste en vinnigste gewig verloor het. Dit was donker tye vir tienermeisies sonder enige selfvertoue…..

Vrolik en vet is ek die jaar na matriek na Europa om myself as Au Pair te gaan bekwaam….Wat ‘n totale flop as kinderoppasser…..maar reuse sukses om 30 kg binne vier maande te verloor!
Ek het my bekommerde ma ingelig sy moenie worry nie, eks besig om myself (en ook my heupbene) te vind, want eks mos nou ‘n vegetarier, sien? Dit was nou ‘n politiese saak, so niemand het my keuse of honger uitdrukking bevraagteken nie…..ek was met my rugsak op ‘n pelgrimstog om myself en toekoms te probeer uitfigure….Later het my ma genoeg gehad van my (die drama queen) se rigtingloosheid en my kom haal sodat ek kan “aansterk by die huis”…Dit was die maerste en mees ongelukkigste hoofstuk in my lewe….

Universiteit het my goed behandel en ek was die cool, arty, vegetariese pel. Elke jaar by die Long Table restaurant tydens die Grahamstadse Kunstefees het ek trots my beroemde “Lensie Bobotie” opgedis…selfs vir bekendes soos Koos Kombuis! Ek het die Groot Liefde van my lewe raakgeloop en myself as kunsonderwyseres bekwaam…..’n gesonde, ronde juffrou….
Tot die dag wat my hart gebreek is op 28…..die vetrolletjies het weggesmelt binne ‘n paar maande…en ek moet bieg dat ek soms skuldig gevoel het as kinders of hul ma’s vir die geliefde juffrou kos skooltoe bring…..hierdie keer het ek baie siek geword en moes ‘n lyf en kopdokter gaan sien…..die Kaap was toe nie Hollands of goed vir hierdie “small town girl” nie…..

Dankie tog vir my volgende Groot Liefde….wat ook ‘n uitmuntende kok was….was ek weer vinnig aan die herstel…..Maar na ‘n paar jaar moes ek hoor : ”Jy’t darem nou vet geword jong?” “Ja, maar eks ook happy!”….het ek tevrede gelag…..toe nie…..ek word weereens gelos vir iemand anders…..ai tog….Ek sluit my in ‘n klein dakwoonstelletjie toe….en luister net sad songs en gaan so af en toe skool toe…..

En daar vind ek toe die derde keer op 35 die Groot Liefde van my lewe (for real, dink ek…third time lucky…) Ek trou met my fietse lyfie en kry binne twee jaar twee baba’s……wat kan ek se? History repeats itself? Hierdie keer het ek darem ‘n great verskoning…..”Ag jy weet, ek sukkel na die laaste baba om my “preggybelly” af te skud….”

Begin van die jaar koop ek vir my die rewolusionere Rooi Boek van prof. Noaks….en belowe myself dat hierdie my jaar gaan wees….

ek was toe reg, maar om al die verskillende redes…..

Dit is my jaar…… van rou….en van weer maer wees….

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *