Skip to content

Die minste wat ek kon doen.

Waarom verlang ek na jou op vrydae,
ou pel, ou maat?
Hoekom moes jy toe en dan:
my en die ou wereled verlaat?

Dit was epic, hoor!
Ek’s seker jy’t al die
nuusberigte gesien en gehoor.

Dis omtrent nou’n maand,
toe jy op ‘n vrydag oggend:
Soes ‘n kind op ‘n fiets,
die voet neer gepiets het.
En omtrent by die maan verby
gevlieg het.

Aai jong man.
Hoekom hoor ek jou vloekende stem nog?
En die kalmte van jou siel oor diè Afrika stof.

Dit voel omtrent jy speel ‘n grap op my,
en dat ek jou eendag sal raakloop in
Rio of LA :

Tussen die streamers van ‘n party of
in die afstand van ‘n straat,
dalk in ‘n park of
net by die see.

Ek moet nou gaan en die dig gebruik:
om diè trane uit my oë uit te vee.

Sien jou eendag weer.

Aan: William Kuun (Oorlede: 2014-10-17)

Leave a Reply

%d bloggers like this:
Skip to toolbar