Skip to content

Skat

En so is dit soo,

dat die taal mooi word:

wanneer ek by jou is.

Deur jou oë:

kry die lewe terug sy

glans en blink.

Sag en soet:

fluister die duister in my,

na die duister in jou.

Raak ons:

aan die uithoeke van ons

nimmereindende menswees,

ons vleeswees.

Hier:

toegevou onder kombers van wolk

en suidwester.

Sodat ek warmte en plek

in jou glimlag in donker kamer

kan vind.

En verlede soos verasde boeke

oor waters kan uitstrooi,

en jou my skattebol

met moed en glimlag

kan noem.

Leave a Reply

%d bloggers like this:
Skip to toolbar