Jy blaai in die argief vir piekniek.

ORGAN SE FOTO

Augustus 23, 2017 in Uncategorized

Mense wat Sabiepark se piekniekplek ken, sal seker nie verbaas wees nie dat daardie seer geliefde stukkie grond aan die Sabierivier in my oë die heerlikste werkplek in die land is.

Die man wat daar die septer swaai, Organ Ongeni, se dag kan insluit ‘n leeuvangs vlak voor sy oë, ‘n trop olifante wat met ‘n gedruis die water inplons of honderde buffels wat die riete skielik swart spikkel. Soms kom soek ‘n luiperd sonnetjie of maak dorstige renosters ‘n draai.

Met ‘n kamera wat hy present gekry het, het Organ al ‘n indrukwekkende fotoportefeulje opgebou. Hy het hom in die neem van natuurfoto’s begin verdiep, en verras vriend en vyand met die voortreflike foto’s wat hy so tussen sy ander werksaamhede deur by die piekniekplek neem. Sabiepark se eienaars kan nie genoeg van sy spogfoto’s op hul Sabiepark-webblad kry nie.

Organ Ongeni.

As kind het hy een oog in ‘n spelery met maats verloor. So met die een oog, is hy egter vinnig om elke teken van lewe waar te neem, op ‘n goeie fotohoek te besluit en met ‘n ferm hand te fokus. Daardie ferm hand bied hy vriendelik aan as jou eie hand met die skielike aanblik van ‘n luiperd of ‘n leeu te veel bewe om ‘n goeie foto te neem!

Gister verras Organ my met twee pragtige foto’s op sy kamera: ek en gade Tokkie wat op ‘n gunstelingbankie sit en kyk hoe ‘n stewige teeltrop olifante wat in en langs die Sabierivier paradeer.

In amper 20 jaar het die Van Deventers kosbare Sabieparkfoto’s versamel. Hierdie is van die kosbaarste. Die twee oues op die bankie wat die grootvoete dophou, is treffend simbolies van die oneindige plesier wat die plek ons gee.
Die foto – amper se ek ikoniese foto – gaan beslis ‘n ereplek teen die muur van ons woonkamer by Wildevy 154 vind. Dankie hiervoor, Organ – ek skuld jou, my vriend.

Maar so spesiaal soos die foto vir ons is, is dit nie die enigste rede vir verskuldigde dank aan die piekniekplek se nederige, wellewende en altyd hulpvaardige baas van die plaas nie. Skoondogter, Mariza, het al daaroor geskryf, maar ek wil dit ook graag hier te boek stel dat Organ so goed is vir ons outistiese kleinseun, Migael (10), met sy sware vrag mediese probleme.

Die kombinasie van die rustige Sabierivier plus groot grasperk en gedugte bome) asook die meelewende Organ, self die vader van twee, het klaarblyklik ’n kalmerende invloed op die hiper-aktiewe seun. Hy sal doodgelukkig ure om saam met Organ blare ophark en ander takies verrig, terwyl sy pa, Johan, vir hom eiervrug braai. Vleis is een van die vele kosse wat, helaas, nie vir ou Migael beskore is nie.

In hul omstandighede is Sabiepark, en die piekniekplek, vir hulle ‘n ware toevlug as hulle in die somervakansie ‘n week of twee ‘n wegbreekkans kry. Gereelde uistappies piekniekplek toe is hoog op Migael se voorkeurlys.

“Oorgan is ‘n nederige man met ‘n sagte hart. Migael sien altyd uit om hom te sien. Hy maak altyd tyd vir Migael al is hy daarop gesteld om hard te werk om die piekniekplek so netjies en aantreklik as moontlik te hou,” meen Mariza.

Organ se buitengewone noemnaam kom van sy moeder se liefde vir musiek. Dalk is dit die rede dat hy foto’s neem wat soms ‘n Mozart-kwaliteit het – en dis ‘n pluimpie wat ek werklik bedoel.

REGTE KAR VIR PIEKNIEK

November 3, 2016 in Uncategorized

1-kar1
My briefie oor my Sabiepark-Honda in vanoggend se Motors-bylae in Die Burger word hier herhaal. Sou darem uiters dislojaal gewees het aan die Honda as sy trotse baas nie sy stem laat hoor het nie.

Geagte Redakteur

‘n “Netjiese truuk” in die nuwe Mini Countryman is ‘n piekniek-geriefie (tafel of stoel) in die laairuim, lees ek in Motors (Donderdag, 27 Oktober. Terstond trek my hart met ‘n punt na my Honda in die bos: ‘n silwer 1999-model CR-V wat op pad is na 250 000 km – nietemin steeds mooi en rats soos ‘n splinternuwe. ‘n Baanbrekerkar gewees daardie; sy tyd vooruit in vele opsigte.

Amper 20 jaar gelede kon die Honda al met dieselfde “netjiese truuk” spog. Jammer om Mini se seepbel te prik maar die Countrryman is dus ietwat mosterd na die maal.

Soos die Countryman s’n, is die Honda se laairuim die produk van dinkwerk. Grootste bate is piekniektafel – in die vorm van die metaalplaat wat die opening vir die noodwiel bedek. Die noodwiel sit parmantig buite. Wat ‘n heerlike geheime wegsteekplekkie skep dit nie!

Die Honda spog ook met iets anders: ‘n netjiese houer vir twee bottels wyn in die agterste luikflap met bande om die bottels vas te woel. Baie bedagsaam. Jy sou dit kon aanwend as ‘n klein kluis. Niemand gaan raai om agter daardie flappie iets waardevol te gaan soek nie.

Die CR-V spog met nog meer bruikbare hokkies van verskillende formate, maar dis nie my storie nie. Dis oor daai tafel dat ek iets op die hart het. Myne is beslis nie nie net daar as ‘n funksionele noodaaklikheid of vir die mooigeid nie. By pieknieks is hy sy gewig in goud werd.

Die ware Jakob om kos, drank, borde en nog wat op uit te pak. Ontdek gashere skielik ontdek hul pakplek is te min vir al die spys en drank, dan lig hierdie ou eenvoudig nonsjalant die luikdeur . Siedaar nog ‘n tafel. Lekker liggewig, stewig en netjies. Jy moet hul dankbaarheid beleef.

My Hondatafel moes o.m. al dien as rekenaartafel in die veld. Jy vou hom in ‘n japtrap oop., Baie geriefliker om jou drarekenaar op jou skoot te balanseer. Vroutjie Tokkie het my een dag so by my tafel afgeneem, die ene konsentrasie voor die rekenaar. Verduiwels of ek daardie foto kan kry. ‘n Veelsydige kerel dus; weet net nie hoe gemaklik jy gaan sit as jy ‘n stoel van hom wil maak nie.

Maar die stomme Honda! Skaars ‘n jaar of wat later los die besluitnemers in Japan onverklaarbaar hierdie wenresep soos ‘n warm patat. Toe ek weer ‘n CR-V koop, is hy minus die piekniektafel, minus die wyn-wegsteekplek en met die noodwiel verbeeldingloos terug op sy ortodokse plek. Nuttige laaispasie is daarmee heen.

Nou kom die Mini Countryman na ‘n lang vakuum weer met die “netjiese truuk”. Eienaars van nuwer CR-V’s kners op hul tande en ons generasie is opnuut in ons skik met wat ons het.
Hennie van Deventer
Melkbosstrand

Naskrif: Die foto van die laairuim by my brief kom nie van my af nie. Dis nie die Honda daai nie!,