Profile photo of Vloei

by

Kayalami Kronieke: Metamorfose

Junie 16, 2013 in Uncategorized

‘n Landskap word gevorm deur verwering. Water, wind, temperatuur en pote kerf gedurig aan die omgewing om dit die unieke voorkoms te gee wat ons op ‘n gegewe tydstip waarneem. Op die oog af lyk dit staties, tydloos, maar wat jy sien is gevorm oor eeue heen en is daagliks besig om te verander. Ons leef eenvoudig net nie lank genoeg om die verandering waar te neem nie.

Voorkoms en karakter is twee eienskappe wat hand aan hand loop. Dis nie dieselfde ding nie maar die een beinvloed die ander dat dit so onafskeidbaar is soos ‘n siamese tweeling. Vat nou maar twee uiterstes; ‘n wit sandstrand iewers tussen Knysna en Natures Valley met die groen inheemse bos aan die een kant en die blou Indiese osean aan die aan die anderkant en vergelyk dit met die dorre onherbergsaamheid van die Richtersveld. Die uniekheid van díe twee biome se voorkoms en karakter stel hulle juis gelyk aan mekaar.

Dis amper soos twee vroue.  Die een smeulend, donker met die misterie van ‘n sigeunervrou en die ander blond met die energieke speelsheid wat jou uitdaag en terg.

So staan ek nou die dag en skeer voor die spieel en kan nie help om op te merk dat daar sigbare erosie skade is op die gesig wat terugkyk nie. Die son en die wind van jare se buite werk het hulle merke gelaat maar daar is ook ander spore van interne storms wat kepe uitgekerf het. Die uitgelate Sanboni van twintig jaar gelede het in ‘n oom verander.

En so van ‘n oom gepraat, die eerste keer toe ons ‘n Suid Afrikaanse vrywilliger op die projek kry het ek die jong mannetjie behoorlik laat verstaan dat hy my op my naam moet noem en dat die titel “Oom” slegs aan Oom Karools behoort. Toe hy vir my sê; “Nee goed Oom. Dit gaan moeilik wees maar ek sal probeer, Oom” het ek geweet daar lê ‘n opdraende pad vir my voor! Dit het ook nie baie lank gevat voordat hy my Oom genoem het voor die buitelanders nie. Die klomp het omtrent gelê soos hulle lag en Tina het sout in die wonde gevryf toe sy vir my sê, “Don’t worry Zio, we still love you!” met duiweltjies wat dans in haar donker oë. “Zio” het ek later uitgevind beteken “oom” in Italiaans.

En so heet ek nog steeds. Vrede.

 

 

2 antwoorde op Kayalami Kronieke: Metamorfose

  1. Bruggie het gesê op Junie 16, 2013

    Oupa is jou volgende martel. Vyfster blog.

  2. *grin*

    Met tyd raak mens gewoond daaraan, al is dit hoe tos!

Laat 'n Antwoord

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Vereiste velde word aangedui as *.