Profile photo of Vloei

by

Kayalami Kronieke: Konflik

Junie 12, 2013 in Uncategorized

Vrede is ‘n toestand met ‘n kort lewensduur.  As dit te lank aanhou  is dit geneig om oor te gaan in eentonigheid of verveling. Daarteenoor staan konflik as vrede se teenpool  en dit het gewoonlik ‘n baie langer lewensduur met die verskil dat dit selde geklasifiseer kan word as eentonig!

In Kayalami is vrede ook ‘n relatiewe begrip en hang dit af van hoe dik jou vel is en hoe dik die mense se velle rondom jou is. Met die diversiteit wat hier aangetref word, is dit baie maklik om op tone te trap waar jy nie eers gedink het daar tone is nie! My raad aan voornemende vrywilligers of studente is dat hulle ‘n goeie dosis humorsin moet saambring maar selfs dit help nie altyd nie aangesien “snaaks” verskil van kutuur tot kultuur. Het jy al ooit ‘n grappie vertel en dit dan moes verduidelik aan jou gehoor? Dis nie snaaks nie.

Maar terug by die konflik onderwerp……Heel aan die begin van die projek is ons verveeld en besluit een aand om vir ‘n nagrit te gaan. Ek bestuur en Tina is langs my met die lig. Agterop die bakkie is ‘n Engelsman, ‘n Switserse paartjie, ‘n Franse meisie  nog twee Fransprekende Switserse meisies. Ons ry rond en lig ooral en sien ‘n paar oë van koedoes en rooibokke en hier en daar ‘n haas maar verder nie veel nie. Die verwagting van luiperd  word vinnig afgekoel deur die winterluggie wat deur  murg en been sny en ons besluit om om te draai en ons warm beddens te gaan opsoek.

Met die omdraaislag hoor ek takke kraak in die sekelboskasie aan ons linkerkant en ek skakel die enjin af om te luister. Eers is dit doodstil maar net toe ek weer die bakkie wil aanskakel, sien ons die bome roer. Olifante! Ons sit nog so grootoog en luister hoe hulle die takke breek toe ek die ets van ‘n groot ou bul teen die sterlig sien wat reg van voor op ons afgeloop kom. Hierna het dinge vinnig gebeur…….”Kikatso!” het Tina in Italiaans geprewel terwyl ek gesukkel het om die bakkie aan te skakel  om so gou as moontlik afstand te skep tussen ons en ou Grootpoot.  Met díe storm die bul met ‘n onaardse getrompetter en ek druk die bakkie in trurat. Ek kan nie onthou of Tina weer lelik in Italiaans  gepraat het nie maar ek kan wel onthou dat  sy die lig in my oë geskyn het en ek in die boskasie vasgery het en iewers lelik in Afrikaans gepraat het en toe maar die olifant met die bakkie gestorm het omdat ek uit ander opsies was. Dit het het die bul regs in die bosse in laat swenk.  Met die verby ry het hy ons weer geskraap maar toe was die pad oop voor my en Tina het beheer oor die soeklig gehad.

‘n Hele ent verder het ons stilgehou toe ons seker was dat ons die bul afgeskud het en tot ons ontsteltenis ontdek dat daar niemand agterop die bakkie was nie! Groot was die verligting toe ons mooi kyk en sien die hele spul het platgeval en as te ware deel geword van die bakkie se vloer! Ons het geskree van die lag maar nie almal het gedink dis snaaks nie.

Die konflik met die olifant het later ‘n legende geword wat aan die nuwe studente oorvertel is en sekerlik nog ‘n paar stertjies bygekry het met elke oorvertelling  iewers terug in Europa! Wat ek egter graag sou wou hoor is die ou bul se slaaptydstorie vir sy kalfie oor die keer toe hy een donker nag ‘n bakkie vol heidene tot bekering toe gejaag het.

 

3 antwoorde op Kayalami Kronieke: Konflik

  1. tina10 het gesê op Junie 13, 2013

    Hehehehe… so ou grote kan mens lelik laat skrik

  2. Bruggie het gesê op Junie 13, 2013

    Ek merk duidelik n Hoe”r Hand.

    Lekker storie.

Laat 'n Antwoord

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Vereiste velde word aangedui as *.